เปิดโผ 5 จังหวัดรายได้ต่อหัวสูง ทำไมระยองยังนำ ทั้งที่ไม่ใช่เมืองท่องเที่ยวหลัก

เวลาเห็นคำว่า “จังหวัดรวย” หลายคนอาจนึกถึงตึกสูง ห้างใหญ่ หรือเมืองท่องเที่ยวที่คนแน่นทั้งวัน แต่ตัวเลขที่ใช้ดูพลังเศรษฐกิจของจังหวัดมักเป็น GPP per capita หรือผลิตภัณฑ์จังหวัดต่อหัว ซึ่งไม่ได้เล่าเรื่องรายได้ในกระเป๋าของคนทุกคนแบบตรงตัว

เหตุผลที่ ระยอง มักถูกวางไว้แถวหน้าของกลุ่มจังหวัดรายได้ต่อหัวสูง ไม่ได้มาจากภาพเมืองพักผ่อนริมทะเลเป็นหลัก แต่โยงกับฐานอุตสาหกรรมขนาดใหญ่ โรงงานปิโตรเคมี พลังงาน และนิคมอุตสาหกรรมที่สร้างมูลค่าทางเศรษฐกิจสูง เม็ดเงินจำนวนมากจึงไหลผ่านภาคการผลิตมากกว่าภาพเมืองท่องเที่ยวที่คนคุ้นตา

ชื่อของ กรุงเทพมหานคร อยู่ในกลุ่มบนด้วยเหตุผลคนละแบบ เมืองหลวงมีทั้งสำนักงาน ธุรกิจ การค้า การเงิน บริการ และสำนักงานใหญ่ขององค์กรจำนวนมาก แม้มีประชากรมากและมีความเหลื่อมล้ำสูง แต่บทบาทศูนย์กลางประเทศยังดันค่าเฉลี่ยทางเศรษฐกิจให้สูงกว่าหลายพื้นที่

ชลบุรี เป็นอีกจังหวัดที่คนเดาได้ไม่ยาก เพราะมีทั้งนิคมอุตสาหกรรม เมืองท่า ภาคการผลิต และพัทยาอยู่ในพื้นที่เดียวกัน จุดแข็งของจังหวัดนี้จึงไม่ได้ฝากไว้กับนักท่องเที่ยวเพียงทางเดียว แต่มีฐานโรงงานและโลจิสติกส์ช่วยพยุงเศรษฐกิจอยู่ด้านหลัง

ชื่อที่ควรมองต่อคือ ฉะเชิงเทรา เพราะอยู่ในแนวเศรษฐกิจเดียวกับพื้นที่ EEC การขยายตัวของโรงงาน โครงสร้างพื้นฐาน และเส้นทางเชื่อมต่อกับจังหวัดอุตสาหกรรมรอบข้าง ทำให้จังหวัดนี้ถูกพูดถึงมากขึ้นในฐานะพื้นที่ลงทุน ไม่ใช่แค่จังหวัดทางผ่านระหว่างเมืองใหญ่

สำหรับ พระนครศรีอยุธยา ภาพจำของหลายคนคือเมืองประวัติศาสตร์ วัดเก่า และการท่องเที่ยวเชิงวัฒนธรรม แต่เศรษฐกิจอีกชั้นหนึ่งของจังหวัดนี้คือฐานการผลิต ทั้งกลุ่มยานยนต์ อิเล็กทรอนิกส์ และโรงงานขนาดใหญ่หลายประเภท ภาพเมืองมรดกกับภาพเมืองโรงงานจึงซ้อนกันอยู่ในจังหวัดเดียว

จุดที่ต้องอ่านให้ขาดคือ GPP per capita ไม่ได้หมายความว่าคนทุกคนในจังหวัดนั้นมีรายได้สูงเท่ากัน หากจังหวัดมีโรงงานขนาดใหญ่หรือกิจกรรมผลิตมูลค่าสูง ค่าเฉลี่ยของพื้นที่อาจพุ่งขึ้นได้ แม้รายได้ของแรงงานแต่ละกลุ่มยังต่างกันมาก

การดูจังหวัดรายได้ต่อหัวสูงจึงเหมาะกับการอ่าน “โครงสร้างเศรษฐกิจ” มากกว่าการตัดสินคุณภาพชีวิตทั้งหมด จังหวัดที่อยู่กลุ่มบนมักมีอุตสาหกรรม การลงทุน หรือบริการมูลค่าสูงอยู่เบื้องหลัง แต่ชีวิตจริงของคนในพื้นที่ยังต้องดูค่าครองชีพ งานที่เข้าถึงได้ และการกระจายรายได้ควบคู่กันไป