5 จังหวัดที่คนโสดเยอะที่สุดในไทย อยู่แล้วเหงาหรืออยู่แล้วแฮปปี้?

การเป็นโสดในไทยตอนนี้ ไม่ใช่เรื่องที่ต้องอธิบายกับใครอีกแล้ว ข้อมูลจาก สำนักงานสถิติแห่งชาติ ช่วงหลัง ๆ ชี้ตรงกันว่าคนไทยแต่งงานช้าลงจริง อายุเฉลี่ยของการแต่งงานขยับไปเกิน 30 ปีในหลายพื้นที่ ขณะที่สัดส่วนคนโสดในเขตเมืองใหญ่เพิ่มขึ้นต่อเนื่อง โดยเฉพาะกลุ่มวัยทำงาน 25-39 ปี เอาจริง ๆ นะ มันไม่ใช่แค่เรื่องความรักที่เปลี่ยน แต่คือรูปแบบชีวิตทั้งหมดที่เปลี่ยนไปแล้ว

กรุงเทพมหานคร — โสดได้ แต่ไม่มีวันเหงาถ้าไม่อยาก

ยังไงก็ต้องมาเป็นอันดับต้น ๆ ประชากรตามทะเบียนราษฎร์กว่า 5.5 ล้านคน ถ้ารวมคนทำงานจริงที่ไม่ได้ย้ายทะเบียนบ้านเข้ามา ก็ทะลุ 10 ล้านคนสบาย ๆ ค่าครองชีพสูงจนหลายคนเลือก "อยู่คนเดียวให้รอดก่อน" เก็บเรื่องครอบครัวไว้คิดตอนชีวิตนิ่งกว่านี้

ผมว่า กทม. เป็นเมืองที่คนโสดเยอะจริง แต่ไม่ได้เหงาที่สุดนะ เพราะตัวเลือกมันเยอะเกิน ทั้งคาเฟ่ ฟิตเนส คลาสเต้น คลาสเซรามิก คอมมูนิตี้วิ่ง บอร์ดเกม ไปจนถึงแอปหาคู่ จะเหงาต้องพยายามเหงาเองจริง ๆ

ชลบุรี (พัทยา-ศรีราชา) — เร็ว อิสระ ไม่มีใครมาถามว่าแต่งงานเมื่อไหร่

ชลบุรีเป็นอีกจุดที่คนโสดกระจุกตัวเยอะมาก โดยเฉพาะแถบพัทยาและศรีราชา เมืองนี้มีแรงงานบริการจำนวนมหาศาล ทั้งโรงแรม ร้านอาหาร ธุรกิจท่องเที่ยว และโรงงานในนิคมอุตสาหกรรมแหลมฉบัง คนส่วนใหญ่ย้ายมาจากต่างจังหวัดเพื่อทำงาน ครอบครัวไม่ได้อยู่ด้วย ชีวิตที่นี่มันเร็วแล้วก็อิสระ คือแบบวันนี้เลิกงาน พรุ่งนี้ขับรถไปเจอทะเลได้เลย ไม่ต้องลางาน ไม่ต้องวางแผนข้ามเดือน

ที่หลายคนเข้าใจผิดคือ คิดว่าพัทยามีแต่ความวุ่นวายและสถานบันเทิง แต่จริง ๆ คนโสดจำนวนมากที่นี่อยู่แบบใช้ชีวิตของตัวเอง ตื่นเช้าวิ่งริมชายหาด นั่งคาเฟ่ทำงาน เสาร์อาทิตย์ขับรถขึ้นเขาใหญ่ ไม่ได้โฟกัสเรื่องความสัมพันธ์ด้วยซ้ำ

เชียงใหม่ — โสดแบบนิ่ง ๆ มีพื้นที่ให้หายใจ

เมืองนี้มาในอีกโหมดหนึ่งเลย เป็นฮับของ Digital Nomad และฟรีแลนซ์จากทั่วโลก ค่าใช้จ่ายเฉลี่ยต่ำกว่ากรุงเทพฯ ประมาณ 30-40% ในหลายหมวด โดยเฉพาะค่าเช่าห้องและค่าอาหาร ห้องสตูดิโอในย่านนิมมานยังหาได้ในราคา 6,000-9,000 บาท ในขณะที่ย่านเดียวกันในกรุงเทพฯ อาจต้องจ่าย 15,000 ขึ้น

บรรยากาศมันนิ่ง มีภูเขา มีคาเฟ่เยอะเกินที่จะเดินครบใน 1 ปี มีพื้นที่ให้หายใจ แต่ผมว่าเชียงใหม่เหมาะกับคนโสดที่ "อยู่กับตัวเองเป็น" มากกว่า เพราะถ้ายังต้องการความคึกคักแบบเมืองใหญ่ ชีวิตกลางคืนที่มีทุกวัน หรือคนแปลกหน้าใหม่ ๆ เยอะ ๆ อาจจะรู้สึกเงียบไปหน่อย

ขอนแก่น — โสดโดยธรรมชาติของเมืองเอง

ขอนแก่นเป็นตัวแทนของอีสานที่ต้องพูดถึง เป็นศูนย์กลางการศึกษาของภาคตะวันออกเฉียงเหนือ มหาวิทยาลัยขอนแก่น มีนักศึกษาราว 40,000 คน ยังไม่รวมมหาวิทยาลัยและวิทยาลัยเอกชนอีกหลายแห่ง คนวัยเรียนและวัยเริ่มทำงานเยอะมาก ซึ่งแปลว่า "โสดโดยธรรมชาติ" อยู่แล้วตั้งแต่ต้น คือแบบหลายคนยังไม่ได้คิดเรื่องครอบครัวเลยด้วยซ้ำ โฟกัสเรียน โฟกัสงาน โฟกัสเก็บเงินซื้อรถคันแรกก่อน

แล้วเมืองมันก็ขยายตัวเร็วมากในรอบ 10 ปีที่ผ่านมา มีโรงแรม มีห้างใหญ่ มีคาเฟ่ มีชุมชนสตาร์ทอัพ ทำให้คนรุ่นใหม่ไม่ต้องย้ายเข้ากรุงเทพฯ อีกแล้ว อยู่บ้านเกิดก็มีชีวิตที่ดีได้

ภูเก็ต — โสดแล้วไม่มีใครรู้สึกแปลก

เมืองปิดท้ายที่ชัดเจนที่สุด ภูเก็ตไม่ได้มีแค่คนไทย แต่มี expat และแรงงานต่างชาติอยู่รวมกันหลายหมื่นคน รายได้จากการท่องเที่ยวช่วงก่อนโควิดเคยแตะระดับ 4 แสนล้านบาทต่อปี หลังเปิดประเทศก็ฟื้นขึ้นมาเรื่อย ๆ ตามข้อมูลของกระทรวงการท่องเที่ยวและกีฬา ทำให้เกิดงานและไลฟ์สไตล์ที่ไม่ยึดติดรูปแบบครอบครัวแบบเดิม

เอาจริง ๆ นะ ภูเก็ตเป็นเมืองที่โสดแล้วไม่มีใครถาม ไม่มีป้ากินข้าวกับครอบครัวทุกเย็น ไม่มีญาติมาถามว่าเมื่อไหร่จะมีแฟน เพราะทุกคนต่างมาใช้ชีวิตของตัวเองอยู่แล้ว

ภาพรวมที่เริ่มชัดขึ้น

เมืองที่คนโสดเยอะ มักเป็นเมืองที่มี "โอกาส + ความเคลื่อนไหว + ทางเลือกชีวิต" รวมกันครบ ไม่ใช่เรื่องบังเอิญเลย เมืองพวกนี้มีงานให้ทำ มีคนใหม่ ๆ ให้เจอ มีพื้นที่ให้ลองผิดลองถูก และที่สำคัญคือไม่กดดันให้ต้องรีบมีครอบครัว แตกต่างจากจังหวัดเล็ก ๆ ที่อายุ 28 ยังโสดคือเรื่องที่แม่เพื่อนบ้านต้องถาม

สิ่งที่คนมักมองข้ามคือ เมืองที่โสดเยอะไม่ได้แปลว่าเจอคู่ง่าย บางทียิ่งคนเยอะ ตัวเลือกเยอะ คนยิ่งไม่กล้าเลือก เพราะรู้สึกว่ายังมีคนที่ดีกว่ารออยู่ นี่คือกับดักที่นักจิตวิทยาเรียกว่า "paradox of choice"

เรื่องที่น่าคิดอีกอย่างคือ อัตราการเกิดของไทยต่ำเป็นประวัติการณ์ ปี 2566 มีเด็กเกิดใหม่แค่ประมาณ 5 แสนคน ต่ำสุดในรอบหลายสิบปี นี่ไม่ใช่แค่เรื่องคนโสดเยอะขึ้น แต่คือคนที่แต่งงานแล้วก็เลือกที่จะไม่มีลูก หรือมีช้าลงมาก ๆ ด้วย

คำถามจริง ๆ อาจไม่ใช่ว่าอยู่จังหวัดไหนแล้วเหงา แต่มันคือเราอยู่กับตัวเองได้ดีแค่ไหนต่างหาก แล้วถ้าให้เลือกวันนี้ คุณอยากโสดแบบไหน โสดแต่ชีวิตเต็ม หรือโสดแบบนั่งรออะไรบางอย่างอยู่ตลอดเวลา?