นางสงกรานต์ประจำปี 2569

        ความเป็นมาของ “นางสงกรานต์”       

        ในประเพณี สงกรานต์ของไทย มีความเชื่อโบราณว่ามี นางสงกรานต์ 7 องค์ เป็นบุตรสาวของ ท้าวกบิลพรหม (ท้าวมหาสงกรานต์) ซึ่งจะสลับกันเสด็จขึ้นประจำหน้าที่ในแต่ละปีตาม วันในสัปดาห์ ที่ตรงกับวันมหาสงกรานต์ (วันปีใหม่) ของปีนั้นๆ โดยนางแต่ละองค์มีลักษณะ เครื่องประดับ อาวุธ และสัตว์พาหนะแตกต่างกันไปตามตำราโหราศาสตร์ไทย

        นางสงกรานต์ประจำปีนี้คือ ‘นางรากษสเทวี’ ธิดาคนที่สาม

        เพราะตรงกับวันอังคาร 

        ถูกจดจำและยกย่องในฐานะเทพีที่มีความเด็ดเดี่ยวและน่าเกรงขามที่สุดองค์หนึ่ง เนื่องจากทรงอาวุธที่เน้นการต่อสู้ระยะประชิด และระยะไกล

        ลักษณะและเครื่องหมายเฉพาะของนางรากษสเทวี

        บุคลิกและเครื่องประดับ

• ทรง พาหุรัด (เครื่องประดับแขน)
• ทัด ดอกบัวหลวง
• สวม อาภรณ์แก้วโมรา (เครื่องประดับมรกตล้อมเลื่อม)
• ภักษาหาร (อาหาร) เท่าที่โหรไทยระบุคือ “โลหิต” (สัญลักษณ์แบบโหรดั้งเดิม)
• มือขวา ถือตรีศูล, มือซ้าย ถือธนู
• เสด็จ ยืนอยู่บนหลัง “วราหะ” (หมูป่า) เป็นพาหนะ

        ท่าทาง (อิริยาบถ)

ท่าทางของนางสงกรานต์จะเปลี่ยนไปตาม "เวลา" ที่พระอาทิตย์ย้ายเข้าสู่ราศีเมษ

•  ยืน หากพระอาทิตย์เข้าสู่ราศีเมษในช่วงเช้า (ถึงเที่ยง)
•  นั่ง หากเป็นช่วงเที่ยงถึงค่ำ
•  นอนลืมตา หากเป็นช่วงค่ำถึงเที่ยงคืน
•  นอนหลับตา หากเป็นช่วงเที่ยงคืนถึงรุ่งเช้า

 การตีความเชิงสัญลักษณ์
      ลักษณะเหล่านี้ตามตำราทางโหรศาสตร์มักถูกตีความว่าเป็นสัญญาณของฤทธิ์เดชและพลังในการบังคับอำนาจของธรรมชาติ ซึ่งอาจมีนัยในการพยากรณ์สภาพต่างๆ ในปีนั้น เช่น สภาพอากาศ ปริมาณน้ำฝน หรือปัญหาการเกษตร

ปัจจุบัน แม้หลายคนจะมองเป็นเรื่องเชิงวัฒนธรรมมากกว่าโหราศาสตร์ แต่ “นางสงกรานต์” ก็ยังมีบทบาทสำคัญทั้งในฐานะสัญลักษณ์ของปีใหม่ไทย ,ศิลปะ,การสืบทอดเรื่องเล่าและอัตลักษณ์ไทย