พาเด็กที่ถูกลืมไปเที่ยว

เย้ๆ ได้ไปเที่ยวแล้ว

ฉันน้ำตาไหลเมื่อได้ยินเด็กพูดแบบนี้ เพราะพวกเขาไม่ได้โตกับพ่อแม่ ผู้ใหญ่ที่เลี่ยงดูเขามีฐานะ  แต่ไม่เคยพาไปเที่ยวแบบนี้ โดยเฉพาะ ฮารัน กับ ซิร่าน เป็นเด็กที่เกิดมาท่ามกลางมรสุมชีวิตของพ่อแม่ หลังจากเลี้ยงลูกด้วยกันไม่ถึงเดือน ก็แยกย้ายไปเติบโตกับครอบครัวใหม่โดยไม่สนใจลูกเลย แต่เด็กๆ มาสนิทกับฉัน 

วันนี้เป็นครั้งแรกที่นางได้ขึ้นรถไฟเหาะ และ เป็ดเรือถีบ ดูนางหน้าซีดมากเพราะกลัวตกจนฮารันขี้ในกางเกงหลังจากขึ้นรถไฟเหาะ แต่นางชอบ และอยากไปเล่นอีกหลายๆ รอบ

วันนี้ฉันได้เห็นวัยเด็กของนางอย่างสมบูรณ์แบบ แต่ถ้าย้อนไปในวัยเด็กรุ่นคราวเดียวกัน ฉันไม่เคยสัมผัสมัน เพราะฉันเกิดในครอบครัวที่ยากจน

ฉันเลยเข้าใจชีวิตของเด็กๆ เหล่านี้ และฉันพร้อมที่จะพาพวกนางให้ได้พบกับความสุขเช่นนี้อีกหลายๆ รอบ และไม่มาที่นี่แล้ว