เมืองที่แคบที่สุดในโลก

เมืองแคบที่สุดในโลกคือ เมืองเยียนจิน (Yanjin)หรือ

หยานจิน ในมณฑลยูนนาน ประเทศจีน (Yanjin County, Yunnan Province)เมืองนี้ตั้งอยู่ในหุบเขาลึกแคบระหว่างภูเขาสูงชันสองข้างและริมแม่น้ำหนานซี (Nanxi River) หรือเฮงเจียง ทำให้ถูกบีบให้ยืดยาวไปตามแนวแม่น้ำประมาณ 13 กิโลเมตร แต่**จุดที่แคบที่สุดกว้างเพียง 30 เมตร

(ประมาณความยาวรถบัส 3 คัน) และกว้างสุดก็ไม่เกิน 300 เมตรเท่านั้น

แม้จะแคบขนาดนี้ แต่เมืองมีประชากรหลายแสนคน (ราว 400,000–500,000 คน) อาคารบ้านเรือนสร้างชิดกันสูงหลายชั้น บางหลังสร้างบนเสาเข็มเพื่อป้องกันน้ำท่วมจากแม่น้ำ และถนนก็แคบจนดูเหมือนตรอกซอกซอย ผู้คนใช้พื้นที่ทุกตารางนิ้วอย่างชาญฉลาด กลายเป็นเมืองที่ดูเหมือนหลุดมาจากนิยายแฟนตาซีหรือภาพยนตร์

ภาพมุมสูงจะเห็นชัดว่าตึกแออัดระหว่างภูเขาและแม่น้ำ บางจุดอาคารติดกันแน่นจนแทบแตะถึงกันข้ามถนน

ประวัติศาสตร์เมืองเยียนจิน (Yanjin County, Yunnan)มีความยาวนานกว่า 2,000 ปี โดยเป็นพื้นที่ที่ได้รับอิทธิพลจากภูมิศาสตร์หุบเขาแคบริมแม่น้ำเหิง (Heng River) หรือที่บางครั้งเรียก Nanxi River ซึ่งทำให้การพัฒนาเมืองต้องปรับตัวเข้ากับพื้นที่จำกัดมาตลอด

### ยุคโบราณ (ก่อนราชวงศ์ฉิน)
- พื้นที่เยียนจินเป็นถิ่นฐานของ **ชาวโบ (Bo people)** ซึ่งเป็นกลุ่มชาติพันธุ์โบราณในยูนนานและเสฉวน (ปัจจุบันสูญพันธุ์ไปแล้วในฐานะกลุ่มชาติพันธุ์อิสระ) ชาวโบมีวัฒนธรรมพิเศษเรื่อง โลงแขวน (Hanging Coffins)

บนผาหินชัน ซึ่งยังพบร่องรอยในพื้นที่เยียนจินจนถึงสมัยราชวงศ์ซ่ง-หมิง
- ในสมัย Xia, Shang, Zhou อยู่ภายใต้ภูมิภาค Liangzhou

 ราชวงศ์ฉิน-ฮั่น (221 ปีก่อนคริสต์กาล เป็นต้นไป)
- สมัยฉิน: เป็นส่วนหนึ่งของมณฑลชู (Shu) และมีการสร้าง ถนนวูฉือ (Wuchi Road หรือ 五尺道) ซึ่งเป็นถนนโบราณสายแรกที่เชื่อมยูนนานกับจีนกลาง (อายุกว่า 2,000 ปี) ถือเป็นส่วนหนึ่งของ

เส้นทางสายไหมใต้ (Southern Silk Road)
- สมัยฮั่นตะวันตก: เปลี่ยนไปอยู่ภายใต้มณฑลเฉียนเว่ย (Qianwei Commandery) มีหลักฐานสุสานโบราณจากสมัยฮั่นตะวันตก
- พื้นที่นี้เป็น **ประตูสู่เสฉวน-ยูนนาน** และมีบทบาทสำคัญในฐานะช่องทางคมนาคมและการค้า

 ราชวงศ์ถัง-ซ่ง-หยวน-หมิง
- สมัยถัง: อยู่ภายใต้เขตปกครองไคเปียนเคาน์ตี้ (Kaibian County)
- สมัยซ่ง: 隸 ศิเมนหลู่ (Shimen Road)
- สมัยหยวน: อยู่ภายใต้มณฑลอูเมิ่ง (Wumeng Prefecture)
- สมัยหมิง: ยังคงอยู่ภายใต้มณฑลอูเมิ่ง (Wumeng Political Prefecture)
- ในยุคนี้ เยียนจินเริ่มมีชื่อเสียงในฐานะ **ศูนย์กลางการผลิตและขนส่งเกลือ** เพราะมีบ่อเกลือโบราณ เกลือถูกขนส่งทางแม่น้ำและถนนโบราณ ทำให้พื้นที่เจริญขึ้น

ชื่อ “เยียนจิน” (盐津) แปลตรง ๆ ว่า “**ท่าเรือเกลือ**” หรือ “**จุดข้ามเกลือ**” (盐 = เกลือ, 津 = ท่าเรือ/จุดข้ามน้ำ) สะท้อนบทบาทสำคัญในฐานะจุดขนส่งเกลือ 銅 และชาในสมัยโบราณ

### สมัยราชวงศ์ชิง-สาธารณรัฐจีน
- สมัยชิง (ปี ค.ศ. 1727): หลังการยกเลิกระบบหัวหน้าเผ่า (Gaitu Guiliu) เปลี่ยนไปอยู่ภายใต้การปกครองของต้าหกวน (Daguan Ting) มณฑลอูเมิ่ง
- ปี ค.ศ. 1917 (ปีที่ 6 แห่งสาธารณรัฐจีน): จัดตั้งเป็น อำเภอเยียนจิน อย่างเป็นทางการ โดยตั้งชื่อตามเมือง/พื้นที่เดิม

 เหตุการณ์ที่น่าสนใจในประวัติศาสตร์ท้องถิ่น
- ปลายศตวรรษที่ 19 - ต้นศตวรรษที่ 20: เกิดเหตุสะพานข้ามแม่น้ำล่มในเทศกาลเรือมังกร (Duanwu Festival) ทำให้มีผู้เสียชีวิตราว 400 คน จึงสร้างสะพานใหม่ที่มีผนังและหลังคาเพื่อความปลอดภัย

- เมืองนี้เคยเป็นจุดสำคัญบนเส้นทางค้าระหว่างเสฉวน-ยูนนาน โดยเฉพาะจุด 豆沙關 (Doushaguan) หรือ Shimen Pass ซึ่งเป็นช่องเขาที่อันตรายและเป็นประตูแรกจากเสฉวนสู่ยูนนาน

 การพัฒนาสู่ปัจจุบัน
เนื่องจากพื้นที่แคบมาก (จุดแคบสุดเพียง 30 เมตร) การขยายตัวของเมืองจึงเกิดขึ้นในแนวตั้ง (สร้างตึกสูงหลายชั้น บางหลังใช้เสาเข็มยกพื้นป้องกันน้ำท่วม) และตามแนวแม่น้ำยาวประมาณ 13 กิโลเมตร ประชากรปัจจุบันของอำเภอราว 370,000–450,000 คน แม้จะมีข้อจำกัดทางภูมิศาสตร์ แต่ผู้คนปรับตัวโดยใช้พื้นที่ทุกตารางเมตรให้เกิดประโยชน์สูงสุด

ปัจจุบัน เยียนจินกลายเป็นแหล่งท่องเที่ยวเชิงประวัติศาสตร์และธรรมชาติ มีมรดกทางวัฒนธรรม เช่น ถนนวูฉือ โลงแขวนชาวโบ สุสานโบราณ และจุดชมวิวช่องเขา

เมืองนี้คือตัวอย่างที่ดีของ “มนุษย์เอาชนะธรรมชาติ” โดยอาศัยความอดทนและความชาญฉลาดในการใช้ชีวิตในพื้นที่ที่ดูเหมือนเป็นไปไม่ได้

ถ้าจะถามถึง ในประเทศไทย

ถ้าถามถึงส่วนที่แคบที่สุดของแผ่นดินไทย*(ไม่ใช่เมือง) จะอยู่ที่ บ้านโขดทราย ตำบลหาดเล็ก อำเภอคลองใหญ่ จังหวัดตราดวัดจากชายฝั่งทะเลถึงแนวเทือกเขาบรรทัด (พรมแดนไทย-กัมพูชา) ได้เพียงประมาณ 450 เมตร เท่านั้น

ที่นี่มีป้ายบอกว่า “ส่วนที่แคบที่สุดในประเทศไทย” เป็นจุดชมวิวยอดนิยมสำหรับนักท่องเที่ยวที่ขับรถผ่านเส้นตราด-คลองใหญ่

เป็นอย่างไรบ้างครับสาระดีๆเราจะสรรหามาให้เพื่อนอ่านชมกันบ่อยนะ