เรื่องเล่าจากพระไตรปิฎก เกี่ยวกับเงิน

 

อิณสูตร พระไตรปิฎกเล่มที่ 22 พระสุตตันตปิฎก อังคุตรนิกาย ปัญจก-ฉักกนิบาต ข้อ 316

 

การเป็นคนจน เป็นความทุกข์ของคนทำมาหากิน

เมื่อเป็นคนจน ก็จะมีการกู้ยืมและต้องจ่ายดอกเบี้ย

สิ่งนี้เป็นความทุกข์ของคนทำมาหากิน

 

_____________

 

ทีฆชาณุสูตร พระไตรปิฎกเล่มที่ 23 พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย สัตตก-นวกนิบาต ข้อ 144

 

พระพุทธเจ้าได้ตรัสสอนคนที่ยังทำมาหากิน

ที่ยังมีครอบครัว ยังแต่งตัวและยินดีเงินทอง

ว่าเพื่อความสุขในปัจจุบัน ควรปฏิบัติตนหลักธรรมเบื้องต้น 4 อย่าง คือ

 

1.อุฏฐานสัมปทา ซึ่งหมายถึง การขยันขันแข็งทำงานและเอาใจใส่ที่จะพัฒนาให้งานออกมาดี

 

2.อารักขสัมปทา ซึ่งหมายถึง การรู้จักเก็บรักษาทรัพย์สมบัติที่หามาได้ ให้รอดพ้นจากการถูกขโมย ถูกทำลาย

 

3.กัลยาณมิตตตา ซึ่งหมายถึง การคบหาผู้ที่มีศีล มีปัญญา ไม่ตระหนี่และมีความศรัทธาใสพระพุทธศาสนา แล้วเรียนรู้จากสิ่งดีๆเหล่านั้นมาทำตาม

 

4.สมชีวิตา หมายถึง การเลี้ยงชีพให้พอเหมาะกับฐานะของตน พยายามไม่ให้รายจ่ายสูงกว่ารายได้ ไม่ใช้จ่ายเกินฐานะของตน แต่ก็ไม่ตระหนี่เกินไป จนกลายเป็นผู้ที่มีชีวิตที่ฝืดเคืองกว่าฐานะของตน

 

_______________

 

 

อินนนาถสูตร พระไตรปิฎกเล่มที่ 21 พระสุตตันตปิฎก อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต ข้อ 62

 

ความสุข 4 ประการที่คนทำมาหากินควรได้รับตามความเหมาะสม ได้แก่

1.สุขจากการ มีเงิน

2.สุขจากการ ได้ใช้เงิน

3.สุขจากการ ไม่เป็นหนี้

4.สุขจากการ ได้ทำงานที่ไม่เป็นบาป

 

สุขจากการมีเงิน หมายถึง การที่เราขยันขันแข็ง ทำมาหากินที่ไม่ทำบาป แล้วได้เงินมา จิตของเราย่อมเป็นสุข (ที่ได้เงินและไม่ทำบาป)

 

สุขจากการได้ใช้เงิน หมายถึง การที่เราได้นำเงินนั้นไปใช้จ่ายและนำไปทำบุญ การทำแบบนั้นจะทำให้มีความสุข

 

สุขจากการไม่เป็นหนี้ หมายถึง เมื่อใครก็ตามที่ไม่เป็นหนี้ใครเลย คนนั้นย่อมเป็นสุข

 

สุขจากการได้ทำงานที่ไม่เป็นบาป หมายถึง การได้ทำงานที่ไม่มำบาป ไม่เบียดเบียนใคร การทำแบบนั้นจะทำให้ใจเป็นสุข

 

คนเราถ้าเริ่มจากไม่มีหนี้เลย เพียงแค่นี้จิตก็เป็นสุขได้แล้ว และถ้ามีเงิน ถ้าได้ใช้เงิน ก็จะมีความสุขมากขึ้น อย่างไรก็ตาม สุขดังกล่าวก็เทียบไม่ได้กับสุขที่เกิดจากการได้ทำงานที่ไม่ทำบาป

 

___________