วาจาดี มีหางเสียง

หลายคนอาจรู้สึกว่าเรื่องนี้เป็นเรื่องพื้นฐานที่รู้ๆ กันอยู่แล้ว จึงไม่น่าจะเอามาตั้งเป็นกฎการพูด เรื่องนี้จึงเป็นเรื่องสำคัญที่ต้องตอกย้ำกันอีกครั้ง ปัจจุบันเราพูดคำว่า“ขอบคุณ” “ขอโทษ” หรือ “รบกวนหน่อย” น้อยไปนิดครับ โดยมักแก้ตัวว่ายุ่ง ลืม หรือเคยอ่านหนังสือมาเหมือนกันว่าควรจะพูด แต่ก็ไม่จำเป็นต้องพูดทุกครั้งทุกเวลานี้ หยุมหยิมไร้สาระไปหน่อยมั้ง แต่ผมบอกได้เลยว่า เหตุผลเดียวที่ทำให้คนลืมพูดคำพวกนี้ก็คือ ความไร้มารยาทธรรมดาๆ นี่เอง

ถ้าคนเราถึงขั้นละเลยมารยาทสังคมและจริยธรรมพื้นฐานของมนุษย์กันได้แล้ว ก็ป่วยการจะนั่งอ่านหนังสือเล่มนี้กันให้เสียเวลา ถ้าเรายากไร้สมบัติผู้ดี และตระหนี่ความมีอารยะถึงขั้นไม่รู้สึกขอบอกขอบใจใคร และขี้เกียจพูดว่า“รบกวนหน่อยนะครับ/นะคะ” หรือ “ช่วยหน่อยนะครับ/นะคะ” ผมเลยคิดว่าถึงเวลาที่ต้องอัดเรื่องนี้เข้าไปในหัวกันใหม่แล้ว

แต่ผมว่าพวกเราหลายคนมักละเลยเรื่องการมีมารยาทที่ดีในเวลาใครเขาส่งกระดาษทิชชูให้คุณ จะส่งส่งซาก ส่งมากๆ ส่งบ่อยๆวันละกี่ครั้งก็ช่างเถอะ ไม่สำคัญ สำคัญที่คุณต้องพูดว่า “ขอบคุณ” ทุกครั้งไม่พลาด ไม่เผลอ แม้แต่ครั้งเดียว และเวลาคุณขอให้คนอื่นช่วยทำอะไรให้

ไม่สำคัญว่าคุณจะขอให้ช่วยบ่อยแค่ไหน คุณต้องพูดคำว่า “รบกวนช่วยหน่อยนะครับ/คะ” ทุกครั้ง และถ้ามีใครช่วยทำอะไรให้คุณ ไม่สำคัญว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดา หยุมหยิมจิปาถะ ซ้ำซากจำเจ น่าเบื่อ หมูๆ กล้วยๆ แค่ไหน คุณก็จะต้องพูดคำว่า “ขอบคุณ” ทุกครั้งนะครับ

ถ้าคุณเผลอลืมขึ้นมาเมื่อไร เป็นโดนหมายหัวแน่ๆ ว่ามารยาทไม่ดี นิสัยกระด้างหยาบคาย และขาดมิตรจิตมิตรใจ คุณสามารถทำให้ใครบางคนเขามีความสุขไปทั้งวันได้ ด้วยการไม่ลืมพูดคำว่า “รบกวนหน่อย ช่วยหน่อยนะครับ”และ “ขอบคุณ” ผมเคยทำงานกับผู้จัดการท่านหนึ่งที่สามารถบอกให้ลูกน้องทำงานกะดึก เข้าออฟฟิศในวันหยุด ทำล่วงเวลา หอบงานกลับไปทำที่บ้านและทำงานหนักได้อย่างที่ไม่มีผู้จัดการคนอื่นทำได้ พวกเราก็เลยจับตาดูเขากันใหญ่

พยายามสืบหาเคล็ดลับว่าเขาทําอะไรที่เราไม่ได้ทําหรือขาดตกบกพร่อง ไป และผู้จัดการท่านนี้ก็ยังได้รับความจงรักภักดีจากทีมงาน อย่างที่เราต้อง มองตากันปริบๆ เลยทีเดียว

พอถึงขั้นนี้ ผมรู้นะว่าคุณล้ำหน้าไปไกล และเตรียมยกมือตอบกันสลอน เลยว่า ผู้จัดการท่านนี้พูดว่า “รบกวนช่วยหน่อยนะ” และ “ขอบคุณ” ใช่เลย ครับ คุณตอบถูก เขาพูดอย่างนั้นจริงๆ ความสุภาพเล็กๆ น้อยๆ ใช้หากินไป ได้ทั้งชาติครับ ผมคิดว่าทีมงานของเขาเองก็คงไม่รู้ตัวหรอกว่าหัวหน้าของเขากําลังใช้กฎข้อนี้อยู่ คนเราจับสังเกตอะไรไม่ได้นานๆ หรอกครับ

ผองผู้จัดการถ้วนหน้าต่างก็ประเมินกันว่า พวกเราเองก็พูดคําเหล่านี้เหมือนกันนี่นา แต่ต่าง กันทีว่าผู้จัดการท่านนั้นน่ะพูดถ้อยคําเหล่านั้นชนิดไม่เคยหลุดเลยสักครั้งเดียว...เอากับเขาสิ

และข้อสําคัญอีกอย่างหนึ่งก็คือ เวลาคุณจะพูดคํานี้ คุณต้องหมาย ความตามนั้นจริงๆ การขอบคุณอย่างอบอุ่นจริงใจกินได้ไม่มีวันหมดนะครับ ทั้ง ยังเป็นคําตอบโต้ที่ดี เวลามีใครเขาพูดแสดงความชื่นชมและสรรเสริญคุณอีก ด้วย ถ้ามีใครเขาเดินมาชมว่าคุณทําอะไรได้ดี ก็อย่ามัวแต่เขินหน้าแดง แล้ว พูดอีกอักตะกุกตะกักออกไปว่า “ไม่มีอะไรหรอกครับ” เพราะขืนทําอย่างนั้น จะเป็นการพูดเฉไฉออกนอกเรื่องที่เขากําลังชมคุณอยู่ไปเสียเปล่าๆ

ให้เปลี่ยน มาพูดว่า “ขอบคุณครับ/ค่ะ” จะดีกว่าเยอะเลย แล้วก็ห้ามเด็ดขาดเลยถ้าจะ เอาคําว่า “รบกวนช่วยหน่อยนะครับ/คะ” ไปพูดออดอ้อนฉอเลาะหรือหลอกล่อใคร เพราะมันดูตลกมาก คุณควรพูดให้เป็นงานเป็นการว่า “คุณพอจะช่วย ทํางานต่อตอนช่วงพักเที่ยงหน่อยได้ไหมครับ เพราะเรามีคนรับโทรศัพท์ไม่พอ แล้วผมจะชดเชยเวลาพักให้ตอนช่วงบ่ายนี้ครับ” พูดแบบนี้จะดีกว่า การพูด ว่า “รบกวนหน่อยนะ นะ นะ ช่วยทํางานให้นิดนึงนะตัวเอง....นะ นะ นะ นะ นะ ได้โปรด”