ฉันเจอเรื่องแปลกที่ป้ายรถเมล์…และยังไม่แน่ใจว่าควรเล่าดีไหม

ฉันไม่รู้ว่าคนอื่นจะเชื่อหรือเปล่า แต่ฉันอยากเล่าไว้ตรงนี้ เผื่อมีใครเคยเจออะไรคล้าย ๆ กัน

      เรื่องมันเริ่มจากป้ายรถเมล์หน้าอาคารร้างแถวบ้าน ฉันใช้ป้ายนี้ทุกคืนหลังเลิกงาน เพราะรถเมล์สายนี้ผ่านช้าสุด แต่แน่นอนที่สุด

ที่ป้ายนั้นมีเก้าอี้พลาสติกเรียงกันหลายตัว แต่มีอยู่ตัวหนึ่ง ตัวสุดท้ายริมเสาไฟ ไม่มีใครเคยนั่ง

ฉันสังเกตมานานแล้ว แม้คืนฝนตก คนแน่น ทุกคนก็เลือกยืนเบียดกันมากกว่านั่งตรงนั้น

ตอนแรกฉันคิดว่ามันคงแตกหรือสกปรก

แต่เปล่า มันดูปกติทุกอย่าง

คืนหนึ่ง รถเมล์ดีเลย์เกือบครึ่งชั่วโมง ลมแรง ฝนเริ่มลง ผมเหนื่อยมาก เลยคิดว่า “แค่นั่งพักนิดเดียวคงไม่เป็นไร”

ทันทีที่ฉันนั่ง อากาศรอบตัวเย็นลงแบบรู้สึกได้ เหมือนมีใครเปิดแอร์เฉพาะตรงนั้น

ฉันลุกจะเปลี่ยนที่ แต่สายตาดันไปเห็นอะไรบางอย่างใต้เก้าอี้ เป็นเครื่องอัดเสียงเก่า ๆ สีดำ มีเทปใส่อยู่ ฉันไม่รู้ว่าทำไมถึงหยิบมันขึ้นมา ทั้งที่ควรปล่อยไว้ พอกดเล่น เสียงผู้หญิงดังขึ้น เสียงนั้น…เหมือนฉันมาก

แต่อ่อนแรงกว่า เหมือนคนไม่ได้พักมาหลายวัน เขาพูดแค่ว่า

“ถ้าได้ยิน แปลว่าฉันไม่ทันลงรถ อย่านั่งแทนถ้ายังอยากกลับบ้าน”

ฉันจำได้ว่าตอนนั้นหัวใจเต้นแรงมาก รถเมล์เลี้ยวเข้าป้ายพอดี ฉันรีบลุก แต่ขากลับไม่ค่อยมีแรง

บนรถไม่มีใครนั่งเบาะท้ายเลย

ทั้งที่ด้านหน้าแน่น ฉันนั่งลงตามปกติ มองออกไปนอกหน้าต่าง

ป้ายที่รถผ่านไม่ใช่เส้นทางที่ฉันคุ้น ชื่อป้ายไม่เคยเห็น รถไม่จอด เครื่องอัดเสียงในกระเป๋าฉันเปิดเองอีกครั้ง

“ขอบคุณนะ คราวนี้ฉันได้ลงแล้ว”

รถจอดกะทันหัน ฉันรีบลงแทบจะล้ม

พอหันกลับไปมอง ป้ายรถเมล์ที่ฉันเคยนั่งหายไป

เหมือนไม่เคยมีตรงนั้นมาก่อน

เช้าวันถัดมา ผมกลับไปดูป้ายยังอยู่ เก้าอี้ยังครบ แต่ไม่มีเก้าอี้ตัวสุดท้าย

ที่น่ากลัวกว่าคือ ในมือถือฉัน มีไฟล์เสียงใหม่

บันทึกไว้เมื่อคืนเป็นเสียงฉันเอง พูดว่า

“อย่านั่งตรงนั้น ไม่ว่าคุณจะเหนื่อยแค่ไหน”

ฉันยังเก็บไฟล์นั้นไว้และตั้งแต่นั้นมา ฉันไม่เคยนั่งเก้าอี้ว่างในที่สาธารณะอีกเลย

มีใครเคยเจอ “ที่ที่ทุกคนเลี่ยงโดยไม่มีเหตุผล” ไหม

หรือฉันคิดมากไปเอง…แต่อยากรู้ว่าผมไม่ได้เจออยู่คนเดียว