การล่มสลายของกระโปรงสั้นในอิหร่าน...การทรยศของผู้พิพากษาหญิง

การล่มสลายของกระโปรงสั้นในอิหร่าน #ตติยบท การทรยศของผู้พิพากษาหญิงคนแรกของอิหร่าน หากการกักขังสตรีเป็นการกระทำที่แปลกประหลาด แต่ประวัติศาสตร์พิสูจน์ให้เห็นว่าไม่ใช่ทุกสิ่งที่ก้าวไปข้างหน้า มิเช่นนั้น คนเหล่านี้ก็กำลังถูกใช้และทดลองเช่นกัน

...อาณาจักรที่ปกคลุมไปด้วยผ้าคลุมสีดำ....

ย้อนกลับไป หากคุณเดินไปรอบๆ เตหะราน หรือที่รู้จักกันในชื่อ "ปารีสเล็กๆ แห่งตะวันออกกลาง" คุณจะพบว่าการทำผมดัดทันสมัยและกระโปรงสั้นเป็นชุดมาตรฐานของสาวๆ ที่ชอบปาร์ตี้ แอลกอฮอล์ ดนตรีร็อค และเรียน TOEFL นี้เป็นบรรทัดฐานสำหรับเยาวชนในเมืองใหม่ ณ ตอนนั้นจริงๆ

ซี่งอาณาจักรที่ปกคลุมไปด้วยผ้าคลุมสีดำนั้น อยู่นอกเหนือความคาดหมายของกษัตริย์

ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2514 กษัตริย์ทรงจัดพิธีใหญ่ฉลองครบรอบ 2,500 ปีการสถาปนาจักรวรรดิเปอร์เซีย โดยหวังว่าจะสื่อว่า"เราเป็นเปอร์เซีย ไม่ใช่อาหรับ" และหวังว่าจะทำให้อิทธิพลของศาสนาอิสลามอ่อนลง

จนนิตยสารไทม์เรียกสิ่งนี้ว่า "หนึ่งในการแสดงที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์"แปดปีหลังจากงานเลี้ยงแห่งความสุข

ระบอบการปกครองของปาห์ลาวีที่ดูเหมือนจะมั่นคง "เริ่มละลายไปราวกับกองหิมะ"และตัวเขาเองก็เศร้าใจที่ต้องออกเดินทางบนถนนเพื่อลี้ภัยพร้อมกับความฝันที่พังทลายของความทันสมัย

เนื่องจากการคอรัปชั่นทางการเมืองและการกระจายความมั่งคั่งที่ไม่สม่ำเสมอ ความเพลิดเพลินในเมืองจึงเป็นเพียงสิทธิพิเศษของคนเพียงไม่กี่คนและประชากรในชนบทซึ่งคิดเป็น 70% ของประชากรทั้งหมดของประเทศ

ก็ยังไม่ทันการปฏิรูป ในช่วงการปฏิวัติสีขาว แรงงานอพยพจำนวนมากไปที่เมืองต่างๆ เพื่อหาทางเอาชีวิตรอด

พวกเขามองเห็นชีวิตแบบสุขนิยมของ "ประเพณีทางสังคมที่เสื่อมถอยและความเสื่อมโทรมทางศีลธรรม"แต่พวกเขากลับต้องมีสิทธิ์ที่จะอยู่ในสลัมขนาดใหญ่เท่านั้นและบอกความเศร้าโศกของพวกเขา กับ พระเจ้าอย่างเงียบๆ

มีเสียก็มีดี เพื่อกำจัดการไม่รู้หนังสือ กษัตริย์ยังทรงขอให้ทหารจัดตั้งทีมการรู้หนังสือเพื่อสอนคนในพื้นที่ชนบทถึงวิธีอ่านหนังสือ อย่างไรก็ตาม ในพื้นที่ชนบทที่อิทธิพลทางศาสนายังคงดื้อรั้น ระดับการศึกษาของสตรีชนชั้นล่างได้ลดลงอย่างมาก

เนื่องจากบิดาที่เป็นสายอนุรักษ์นิยมพบว่าการที่ลูกสาวของตนเข้าชั้นเรียนกับเด็กผู้ชายนั้นเป็นสิ่งที่ยอมรับไม่ได้ พวกเขากล่าวว่า "อย่าให้ผู้ชาย เข้ามาสอนเด็กผู้หญิงของเรา!"

ในปี 2521 เมื่อนักข่าวคนหนึ่งถามภรรยาของนักธุรกิจที่สวมผ้าคลุมหน้าว่าเธอต้องการอิสรภาพมากขึ้นหรือไม่?

เธอตอบว่า "(ไม่ต้องการ)เหมือนผู้หญิงอเมริกัน" ผู้คนบอกนักข่าวว่า ”พวกเขาดูมีอิสระทุกประการแต่ไม่มีความสุขจึงต้องไปพบจิตแพทย์”

ก่อนการปฏิวัติอิสลาม จำนวนชาวอเมริกันที่ทำงานในอิหร่านมีจำนวนถึง 40,000 คน และยังได้ก่อตั้งโรงเรียนในอเมริกาที่มีจำนวนนักเรียนมากที่สุดนอกสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น ซึ่งกระตุ้นให้เกิดความกังวลแบบอนุรักษ์นิยมเกี่ยวกับ "ลัทธิล่าอาณานิคม" และ "การทำให้เป็นตะวันตกทั้งหมด" และเหมือนกับทุกที่...การปฏิบัติต่อชาวต่างชาติเป็นพิเศษก็ทำให้คนงานในเมืองโกรธเช่นกัน

ในปี 2506 เด็กอเมริกันสองคนถ่ายรูปหมู่ที่อิสฟาฮาน และภาพนี้ก็มีสาธารณชนจับตาดู ลามไปถึงชาวอเมริกันที่ได้รับค่าจ้างมากกว่าชาวอิหร่านที่ทำงานเดียวกันในบริษัทเดียวกัน รวมถึงในโครงการน้ำมัน Abadan มีเพียงหอพักในอเมริกาเท่านั้นที่มีเครื่องปรับอากาศ ในขณะที่ช่างเทคนิคชาวอิหร่านต้องอาศัยอยู่ตามลำพังในกระท่อมร้อนๆ

นอกจากนี้การปราบปรามองค์ประกอบฝ่ายซ้ายโดยองค์กรตำรวจลับค่อยๆ ทำให้ปัญญาชนตระหนักว่าจุดประสงค์ของความนิยมในวงการ คือการ "หาทางอยู่และตายให้กับผู้ที่ผิดหวัง(อย่างมาก)กับการเมืองและสังคม ทำให้คนไม่สนใจการเมือง"

เกือบทุกคนมีเหตุผลที่จะไม่พอใจในผู้ปกครอง ตามคำอธิบายของนักวิชาการ ราวกับว่าฉากนั้นเป็น "ฉากในประเทศอิหร่านปี 2520 นั้นเป็นเหมือนกลุ่มหนูหิวโหยที่กัดกินเนื้อวัวอ้วนๆ"

เมื่อข้อเรียกร้องต่างๆ เพื่อการเปลี่ยนแปลงถูกเย็บเข้าด้วยกันอย่างวุ่นวายภายใต้เสื้อคลุมแห่งศาสนา ประเทศหนึ่งก็เกือบจะ เกือบมิดแล้ว อยาตุลลอฮ์ โคมัยนี ผู้นำศาสนา ได้ออกสั่งการขบวนการต่อต้านที่อยู่ห่างออกไปหลายพันไมล์ ทำให้ประเทศที่มีประชากร 30 ล้านคน กลับคืนสู่ประเพณีในยุคกลางได้อย่างน่าทึ่ง

ทำให้ในปี 2522 การปฏิวัติอิสลามได้ปะทุขึ้น กษัตริย์ปาห์ลาวีทรงปฏิบัติตามคำแนะนำของเอกอัครราชทูตอเมริกันและทรงหลบหนีไปต่างประเทศ แม้แต่พาดหัวข่าวของหนังสือพิมพ์อิหร่านก็ยังส่งเสียงเชียร์ว่า "กษัตริย์หนีไปแล้ว!" และสิ่งที่น่าแปลกใจสำหรับผมที่สุด คือกลับเป็นผู้สนับสนุนหลักของโคไมนี นั่นคือ ผู้หญิง

นอกจากผู้หญิงที่มาจากครอบครัวแบบดั้งเดิมแล้ว ยังมีชนชั้นสูงที่มีการศึกษาสูงอีกด้วย ยกตัวอย่างเช่น เอบาดี (Shirin Ebadi ) ผู้พิพากษาหญิงคนแรกของอิหร่าน

สำหรับพวกเธอ การมีส่วนร่วมในการปฏิวัติไม่เกี่ยวข้องกับศาสนา แต่เพียงเรียกร้องให้มีการปฏิรูปประชาธิปไตย จนทำให้ผู้หญิงชนชั้นกลางบางคนถึงกับยอมปกปิดตัวเองตั้งแต่หัวจรดเท้า เพื่อแสดงความสามัคคีกับผู้หญิงชนชั้นล่างในการต่อสู้กับกษัตริย์ แม้แต่ผู้หญิงที่กำลังศึกษาอยู่ต่างประเทศก็ไม่มีข้อยกเว้น

เช่น ซานีนา (Nafis Sanina) ที่เธอเองศึกษาวรรณคดีอังกฤษที่มหาวิทยาลัยในอเมริกาก่อนการปฏิวัติ เช่นเดียวกับปัญญาชนคนอื่นๆ และประวัติเธอก็ไม่เบานะครับ ในช่วงเวลาตั้งแต่ปี 2513 ถึง 2522 เธอเคยเข้าร่วมในการเดินขบวนต่อต้านอเมริกาในมหาวิทยาลัยหลังสงครามเวียดนาม

และหลงไปสนับสนุนการโค่นล้ม "หุ่นเชิดตะวันตก" ของปาห์ลาวี แม้แต่ พ่อแม่ของซานีนาก็เป็นสมาชิกของกลุ่มต่อต้านกษัตริย์ด้วยเช่นกัน

ตามความทรงจำของเธอๆกล่าวว่า "โคไมนีกลับไปเตหะรานและพ่อแม่ของฉันก็กลับไปอิหร่านอย่างมีความสุขบนเครื่องบินในแคลิฟอร์เนีย นิวยอร์ก และยุโรปเต็มไปด้วยนักเรียนชาวอิหร่าน ทั้งหมดเป็นนักปฏิวัติฝ่ายซ้าย "

เมื่อพวกเขาขึ้นบกบนแผ่นดินอิหร่าน แม่ของฉันบอกว่า "พวกฝ่ายซ้ายคุกเข่าลงและจูบพื้น ”

ในช่วงเวลาสั้นๆ หลังจากความสำเร็จของการปฏิวัติ คนทั้งประเทศก็พากันดีใจ

แห่งชัยชนะที่ในสมัยหนึ่งใครๆ ก็บอกว่าเขามีส่วนร่วมในการปฏิวัติ ทุกคนเคยต่อสู้กับกษัตริย์ ผู้คนเผาพระบรมฉายาลักษณ์ของกษัตริย์ในที่สาธารณะ และนักเรียนก็ฉีกรูปถ่ายราชวงศ์ออกจากตำราเรียน เพื่อรอต้อนรับการมาถึงของประเทศประชาธิปไตย

แต่ ความสุขก็อยู่กับเราได้ไม่นาน ความคาดหมายกลับกลายเป็นความท้อแท้อย่างรวดเร็ว

ด้วยการสถาปนารัฐตามระบอบประชาธิปไตย จึงมีคำสั่งบังคับให้"สวมฮิญาบ" มันเป็นเพียงวันก่อนวันสตรีเพียงวันเดียว องค์กรสตรีกำลังเตรียมเฉลิมฉลองวันสตรี

แต่การเฉลิมฉลองกลับกลายเป็นการประท้วงครั้งใหญ่อย่างรวดเร็ว ทั้งคนแก่และเด็ก คนจนและคนรวย ฮิญาบและผ้าโพกหัวก็มา

เช่นเดียวกับที่ผู้หญิงจากทุกสาขาอาชีพเมื่อก่อนที่เดินขบวนเพื่อสนับสนุนการปฏิวัติของโคไมนี และในปัจจุบัน พวกเธอออกไปเดินบนถนนเพื่อต่อสู้เพื่อสิทธิสตรีและต่อต้านนโยบายของเขา

ตามความทรงจำของช่างภาพ “บรรยากาศสนุกสนานมาก ผู้หญิงจากทุกสาขาอาชีพออกมายิ้มและยกมือประท้วงมีผู้คนนับหมื่นคน ขณะนั้นทุกคนมั่นใจมากและเชื่อว่าการเดินขบวนจะนำมาซึ่งการเปลี่ยนแปลง แต่เปล่าเลย..."

“ฉันจำวันที่โคมัยนีกลับมาอิหร่านได้ ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก ฉันไม่เคยมองว่าการสวมบูร์กาเป็นการเคลื่อนไหวทางสังคม แต่เป็นเพียงการแสดงออกถึงความไม่พอใจต่อระบบ ฉันหมกมุ่นอยู่กับอุดมคติของลัทธิคอมมิวนิสต์ แต่ฉันลืมที่จะระวังกองกำลังอิสลาม "

ซาร่า นางเอกปฏิวัติอีกคนหนึ่ง ซึ่งต้องหนีไปอยู่ยุโรปหลังการปฏิวัติ เธอเล่าว่า "ตอนที่การปฏิวัติเกิดขึ้นฉันยังเด็กมาก...เราคิดว่าถ้าเรากำจัดระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ออกไป ระบอบการปกครองใหม่ก็จะเข้ามา นำมาซึ่ง ประชาธิปไตยแต่เราทุกคนคิดผิด "

การต่อต้านโดยไม่มีอำนาจ และผู้ปกครองที่นับถือนิกายฟันดาเมนทัลลิสท์ได้กำจัดองค์ประกอบทั้งหมดที่ไม่ "ฮาลาล" อย่างรวดเร็วและอย่างรวดเร็ว หลังจากปี 2523 ผู้หญิงคนใดก็ตามที่ออกไปตามท้องถนนโดยไม่สวมผ้าคลุมศีรษะจะต้องเผชิญโทษจำคุกสูงสุดหนึ่งปีเต็ม.

ตามที่ครูในโรงเรียนกล่าว ตามคำกล่าวของโคไมนี "ผ้าคลุมหน้าและอิสรภาพเป็นของคู่กัน"

ผู้หญิงจากครอบครัวที่ดีสวมผ้าคลุมหน้าเพื่อหลีกเลี่ยงการจ้องมองของผู้ชาย การปฏิวัติอิสลามคือการฟื้นฟูผ้าคลุมหน้า หากนี่ประสบผลสำเร็จอย่างอื่น ก็เพียงพอแล้วสำหรับการปฏิวัติ

แม้แต่ในช่วงฤดูร้อนที่ร้อนที่สุด ชายหนุ่มติดอาวุธก็ตระเวนไปตามถนน มองหาผู้หญิงที่เดินกับผู้ชาย หากมีผมปอยโผล่ออกมาจากใต้ผ้าคลุมหน้า หรือมีเครื่องแต่งหน้าในกระเป๋าถือ ผู้หญิงจะถูกเฆี่ยนตี เธอต้องเผชิญกับการจำคุก และในกรณีที่ร้ายแรง

แม้กระทั่งถูกตัดสินประหารชีวิตด้วยการขว้างพวกเธอด้วยก้อนหิน.... และผมขอเบรคภาคทุติยบทไว้ตรงนี้ก่อนนะครับ....

โปรดติดตามการล่มสลายของกระโปรงสั้นในอิหร่านใน #บทจบ ในภาคถัดไป... และสามารถอ่านในภาคก่อนๆได้ที่  https://news.postjung.com/1666788