"ทะเลจำลอง" ทะเลนั้นกว้างเท่าไหร่สุดขอบฟ้าไกล ความลึกของท้องทะเลนั้นมากกว่าหนึ่งกิโลเกินประมาณ

ทะเลนั้นบางครั้งคือความสวยงาม แต่หากว่าต้องยืนมองทะเลลึกคนเดียวนั้นกลับคือความน่ากลัว

แอบคิดไม่ได้ว่าหากว่าเรานั้นต้องจมลงไป  ชีวิตร่างกายนั้นจะไปหายในส่วนของตรงไหน 

หรืออาาจะนอนอยู่ด้านล่างนั้นอย่างยาวนาน หรือว่าอาจจะล่องลอยอืดขึ้นมาประสานตัว

      ทะเลแน่นอนว่าคือเป้าหมายหรือว่าความฝันของเด็กบ้านนอก ตอนนั้นที่เรานั้นเรียนเด็กๆ ได้เจอในส่วนของทะเลครั้งแรกคือตอนที่เรานั้นอยู่ในชั้นประถมหก เพราะว่าการไปทัศนศึกษากับทางโรงเรียน ตอนนั้นเราเองรู้สึกที่จะเสียดายเหมือนกันกับการที่จ่ายเงิน เพราะว่าเรานั้นเดินทางไปเมื่อถึงสถานที่ท่องเที่ยวครบแลัวเรานั้นก็กลับมา ตอนนั้นจำได้ว่าไปนอนที่วัด 

  การตื่นขึ้นมาตอนเช้าเพื่อที่จะลงไปดูในส่วนของน้ำลง ตอนที่น้ำขึ้นนั้นไม่มีเพื่อนคนไหนที่จะเดินทางไปกับเราด้วยเพราะว่ากลัว เราเองกลัวเหมือนกัน ด้วยความที่เป็นคนที่ค่อนข้างที่จะคิดน่ากลัวเหมือนกัน แต่เมื่อเรานั้นต้องการที่จะนอนคือนอน นอนในวัดเรียงกันสำหรับคืนนี้ เชื่อว่าการเดินทางจำนวนมากจะมาเช่าโรงแรมนั้นคงยากมากที่เรานั้นจะจ่ายเพียงไม่กี่บาท ตอนนั้นคือเจ็ดร้อยบาท แต่ว่าไม่ได้รวมในส่วนของค่ากินขนมหรือว่าอะไรหลายอย่าง เรานั้นประหยัดไม่ยอมลงในส่วนของร้านสะดวกซื้อ 

   วันนี้สิ่งที่น่าตื่นเต้นคือการที่เรานั้นได้มาเห็นในส่วนของภาพจำลองในการบอกในเรื่องของมหาสมุทรที่อยู่ใต้ท้องทะเล  หากว่าเรานั้นจะคิดมีตคนตกน่าจะมีไม่กี่ซากที่ไม่ยอมในการที่จะลอยขึ้นมาบนผิวน้ำ คงไม่มีศพไหนที่จะลอยลงไปสู่ในส่วนของก้นบึ้งของท้องทะเล 

   สีฟ้าที่เรานั้นเห็นเหมือนกันกับการที่เป็นสิ่งบดบังความน่ากลัวไว้ แต่เมื่อเรานั้นลงไปด้านล่างดำลงไปใต้น้ำ  อันตรายหลายอย่างนั้นพร้อมเข้ามาจู่โจมเรา  หลุมลึกหรือว่าคลื่นใต้น้ำนั้นประสานงานกันได้ดีมาก ไม่เพียงเรานั้นได้เรียนรู้ เรายังไขปัญหาได้ด้วยว่าทำไมเหตุการณ์ทางธรรมชาตินั้นจึงมีการเปลี่ยนแปลงในส่วนของกลางวันและกลางคืน 

   ความสุขที่มากกว่าคือการที่เรานั้นเรียนรู้ในส่วนของสถานที่จริงที่เรานั้นไปมองหรือว่าไปเล่น น้ำนั้นไม่เคยหยุดในการเคลื่อนไหว เพราะว่าแรงที่มีการไหลมารวมกันนั้นทำให้เกิดในส่วนของคลื่น