ชีวิตที่ไปไหนมาไหนเป็นคู่ เจ้าห่านหัวใหญ่โตเริงร่าด้วยเสียงเพลง

เรื่องราวของเจ้าห่านทองคำ ยังเหลือในส่วนของความจำสร้างสีสัน 

อีกเรื่องราวของความสุขที่แตกต่างกัน  เสมอเหมือนการผูกพันเรานั้นต่างยินดี 

ในส่วนของความสุขที่เรานั้นหา แตกต่างว่าเรื่องของสุขนั้นเสมอเหมือน

เจ้าห่านทองคำนั้นเดินแปลกตาอย่างผูกพัน สร้างสรรค์ในชีวิติคิดตามเส้นทางเดิน

    ทุกการเดินทางนั้นเรามีเพื่อนเสมอที่ร่วมในการเดินทาง ก่อนหน้านั้นเราจะชอบในเรื่องราวของสิ่งที่เรานั้นเรียกว่า การเดินทางของเจ้าสองขา สองขาที่ก้าวเดิน พยายามเดินไปอย่างสุขสันต์  ความสุขที่มากมายกว่านั้นสำคัญ  เรื่องราวตามที่เรานั้นฝันเดินทางกันสู้ฝั่งชัย ในเรื่องราวของเรานั้นมีเพียงคนเท่านั้นที่สื่อสาร 

  ความสุขนั้นมากกว่าที่ต้องการ  จะเดินทางตามเส้นของห่านนั้นยากเกินไป  กี่ก้าวที่เรานั้นได้เดิน ต้องเผชิญในส่วนของความสุขเสมอเหมือน เรานั้นต่างต้องก้าวเดิน  เสริมส่งความต่างเพราะว่าสิ่งที่เดินได้ตลอดทาง วันนี้จะมาเล่าในส่วนของการเดินทางถึงที่หมาย เรื่องราวที่มากมายสร้างความสุขเสมอ 

   เราเองเป็นคนหนึ่งที่ชอบในการมองเจ้าห่านนั้นเดินไปเดินมาแล้วส่งเสียงร้อง มากกว่านั้นคือการพยายามที่จะมองถึงเรื่องราวความถูกต้อง ต่อหน้าเรานั้นอาจจะรักและชอบในการเดินทางของเจ้าห่าน ที่พยายามเดินไปอย่างมีความสุข  ขานั้นเดินโก่งคอไปมา โยกย้ายในหลากหลายท่วงท่า เมื่อมาเจอจึงได้พบในส่วนของความเข้าใจของเจ้าห่าน  

       สิ่งมีชีวิตที่ต้องออกหาอาหารนั้นเป็นคู่เป็นตัว  วิ่งที่สำคัญคือเรานั้น การที่เรานั้นชอบห่านเพราะว่าห่านนั้นน่ารัก และชอบที่จะวิ่งตามเราเวลาที่เสียงนั้นดังหรือว่าเรานั้นทักทายในส่วนของห่าน ส่วนในความสุขนั้นเราสุขเสมอที่เรานั้นเห็นเขาอยู่ด้วยกัน เขานั้นจะเดินพร้อมกันไปทั้งสองทาง หลายครั้งเรานั้นอาจจะบอกว่าไม่ได้ในส่วนของสถานที่ 

      เรื่องราวของห่านเป็นที่รักนั้นเพราะว่า เวลาที่เรานั้นเลี้ยงห่าน ห่านนั้นจะหวงเจ้าของมาก เวลาที่ใครนั้นเดินเข้ามาในบ้าน นั้นจะต้องวิ่งมากอดและหน้าตาของเจ้าห่านนั้นน่ารัก หลับตาปริบๆ  และใช้หางสะบัดเมื่อเรานั้นต้องการที่จะสื่อสารด้วย แสดงถึงความน่ารักอย่างมาก  ตอนยังเด็กเรานั้นเลี้ยงเจ้าเป็ดน้อยนั้นนอนด้วยกันมาตั้งแต่เด็กจนโต เลยรู้สึกเหมือนว่าเจ้าเป็ดนั้นเป็นเพื่อนเรา เหมือนคนคนหนึ่งกันเลย