ส้มตำ "ตำถาด" อร่อยที่หอมและกรุ่นอาหารหลากหลา

เลือกที่ตัวเองชอบ เลือกที่เหมือนในเส้นเสียง 

ร้อยเรื่องเรียงสิ้นสุดในความหมาย 

ไม่ว่าเรานั้นจะทำอย่างไรให้ได้ความ 

การสื่อสารความสุขนั้นต่างเร่งเดิน 

ถาดของเธอถาดของฉันตระเตรียมไว้ 

สื่อประสงค์ไว้ให้ได้สิทธิคิดเสมอ 

ได้ความสุขสนทนาระหว่างเจอ 

รักและขอบใจที่มีเธอปลาร้าอย่างนัว

   การเดินทางมีค่ากว่าการทานอาหารอย่างไร สุดท้ายแล้วชีวิตเรานั้นก็มุ่งหมายตามที่เราเสนอ ทุกครั้งของการเดินทางแวะข้างร้านจะต้องลองสักเบอร์ อร่อยเสมอในเส้นทางของการดูแลสุขในทุกการเดินทาง แม้ว่าชีวิตนั้นจะยากเท่าไหร่แท้แล้วหัวใจก็ยังคงสภาพว่าดี หรือชอบ 

    ครั้งนั้นที่ทานอาหาร เราเคยคิดว่า วันไหนหากว่าเรานั้นกลับไปจะขับไปทานอาหารในส่วนของตรงนั้นตรงนี้ตลอด พอมาถึงในช่วงครั้งหนึ่งได้กลับมาจริง หลายร้านที่เรานั้นเดินไปหา สุดท้ายแล้วเราเองมาเจอในส่วนของร้านที่ไม่ไกล ร้านตำถาดที่ราคาถือว่าไม่แรงแต่อร่อยทานได้มากกว่าที่คิด อร่อยไปร้องเพลงไปมอบของไป ความสุขในแบบของครอบครัว

     สิ่งไหนเราชอบ สิ่งไหนเรานั้นต้องการ จับทานได้เลย ไม่ต้องคลุก ทุกอย่างคุณค่าอยู่ที่การจัดวาง หากว่าอาหารที่เรานั้นทานอร่อยมาก แต่กสรจัดจานไม่ได้ความอร่อยนั้นอาจจะไม่ได้ลองชิมหรือได้รับการยอมรับจากผู้บริโภค นั่นคือสิ่งที่ยากยิ่งกับการขาย

    เพราะในโลกของเทคโนโลยีนั้นต่างคนต่างต้องการสื่อสารกันด้วยตัวหนังสือบางครั้งรูปภาพที่ประกอบกันและส่งผ่านไปอย่างน่าใจหาย หากว่าร้านไหนไม่ดี อะไรสามารถที่จะค้นหาได้อย่างง่ายดายตลอด ทุกการเดินทางประกอบไปด้วยหลายอย่าง ไม่มีไม่พ้นและไม่ต้องการในด้านของความไม่ดี  ความรวดเร็วของข่าวนั้นดีมาก สื่อสารได้ดี 

   การที่ร้านอาหารนั้นจะอยู่ได้เพราะเหตุหลายอย่าง การดูแล การยอมรับจากลูกค้าคือสิ่งที่จะแปรเป็นผลตามมาเสมอ 

   อาหารยังคงเป็นประโยชน์ประเด็น หากว่าการดำรงยังคงอยู่ชีวิตก็จะยากในการสิ้นสุดลงไปได้มากเท่านั้น มีชีวิตอยู่ให้ได้ให้ดีให้เหมาะสมวันข้างหน้าเรานั้นไม่อาจจะรู้ได้