"หลวงปู่ศิลาผ่านทุกทีที่กลับบ้าน แต่ไร้การแวะส้กครั้งเพราะการณ์ไม่สะดวก

มองตระหง่านทุกการเดินทางที่วัดว่าจะถึงบ้าน 

เรามองผ่านกระจกตั้งแต่มาทำงานในตอนแรก 

สีสันความสดใสดำเนินผ่านกันไป 

แต่ทุกครั้งในชั่วโมงใดใด เราเองต้องอดทน 

ก่อนหน้าเราต้องเข้าข้างในความหมาย 

ใครกราบไหว้ศรัทธาตามส่งสาร 

สาธุการณ์สื่อสารสุข ทุกคนที่สักการะกัน

   ครั้งหนึ่งมีคนถามเราว่า บ้านเรานั้นอยู่กุสินารายณ์ใช่ไหมหลวงปู่ศิลาเคยได้กราบท่านไหม เราเลยสงสัยเหมือนกันเพราะว่าในตอนนั้นทุกครั้งที่เรานั้นกลับบ้าน หรือว่าเดินทางผ่าน เราจะเจอในส่วนของพระองค์ใหญ่มากนั่งมองเรา แต่กายขององค์นั้นมีสีไปทางดำ ตอนกลางคืนกลับบ้านมองแล้วจะไม่หันไปเพราะว่ามีเพียงแสงส่องสว่างกลางหน้าเท่านั้นเอง 

   เพียงระนะเวลาไม่ถึงหนึ่งปี ทุกอย่างมีการเกิดขึ้นมากมายหลายอย่าง รวมถึงวัดที่มีในส่วนของปสิ่งที่ตรงกันข้าม สามารถที่จะเข้าได้ทั้งสองทางและได้ยินที่บ้านนั้นเดินทางไปกราบไหว้กันอย่างหลากหลาย ทุกวันหยุดบริเวณตรงนั้นคือแน่นมาก รถติดมากกว่าหนึ่งกิโล 

    ทุกวันนี้เปลี่ยนเป็นสีทองทั้งองค์ และในตอนกลางวันและกลางคืนนั้นมีแสงสว่างตลอด ทุกคนทร่ขับรถผ่านมาส่วนใหญ่นั้นจะจอดรถเพื่อทร่จะเข้าไปกราบไหว้ แต่ปกติแล้วเราขับรถจะถึงตอนนี้บริเวณนี้ก็ประมาณ สามสี่ทุ่มแล้ว ตอนกลับคือตีสาม เส้นทางที่ยาวไกลนั้นจึงยากที่จะมองเห็นในส่วนต่างๆ เพราะว่าคนนั้นเยอะขึ้น บริเวณโดยรอบนั้นเติบโตเพราะว่าความศรัทธาของหลวงปู่ศิลา

   สัญลักษณ์เริ่มเกิดความเจริญนั้นเริ่มย่างกรายเข้ามาในหลากหลายมิติ เข้าใจเข้าถึงในส่วนที่เรานั้นหวัง ต่อหลังจากนั้นคือความพยายามทุกมุมมอง ของความถูกต้องครรลอง ที่เข้าใจได้ ผู้คนหลั่งไหลมาไม่เว้นหากว่ามีหลวงปู่ศิลามานั้น รถติดยาวคนเป็นหมื่น คนเรานั้นความศรัทธานั้นมากกว่าคนที่เห็นแก่ตัวแน่ 

   เราเองครั้งนี้คือได้จอดเพราะว่าต้องการเข้าห้องน้ำ แล้วตอนนี้คือเรานั้นเดินทางมาในตอนเช้าถึงตอนกลางวัน เลยตั้งใจจะจอดเพื่อที่ตนเองจะได้เดินเข้าห้องน้ำได้อย่างสบาย ถามว่ารู้ไหมว่ามีห้องน้ำ แต่ยากมากจะเห็นในความลำบากแน่นอน 

    คนไทยนั้นความศรัทธามหาศาล เยอะจนยากที่จะสามารถในการทำงานอย่างมีความสุขได้ เลย หากว่าเราน้้นไม่รู้จักปลง ในสิ่งที่เรานั้นมองเห็น