"ผักแป้น" ลวกผักแป้น เมนูอาหารภูไทผักหลากหลายประโยชน์ ต้ม ผัด แกง ทอด ได้ทุกส่วน

ผักแป้นความอร่อยหอมกรอบเมื่อจิ้มปลาร้า

น้ำพริกมะกอกส้ม น้ำพริกแจ่วน้ำปลาอร่อยมัน

เรานั้นนำมาคั้นส้มน้้นยิ่งหอมอร่อยไม่น้อยเกิน

การปลูกนั้นถือว่าปลูกได้ง่าย 

เริ่มจากเรานั้นเดินย่างกรายผ่านวิถี

ตัดออกทั้งหมดเพื่อที่จะได้แทงขึ้นดีๆ 

ทำอาหารได้หลายอย่างมีสีสันสวยรวยคุณค่า

    คุณตาอายุเก้าสิบต้นๆ บอกเราว่า เวลาที่เรานั้นไม่สบายหรือว่ารู้สึกไม่ค่อยดี สิ่งที่เรานั้นจะต้องมีคือความสุข ในการเดินไปไหนมาไหนได้ทั้งหมด ต้องเริ่มจากการ ทำทุกอย่างในหลากหลายความหมาย ในที่ที่เรามอง ที่ที่เรานั้นเห็น มีคนหลายคนบอกเราว่า ผักนั้นช่วยเราได้ 

    ทานเพื่อที่จะเป็นยา ทานเพื่อหายจากอาการต่างๆ ไม่ลองไม่สท่อสารไม่เสนอในส่วนของเส้นทาง ทุกวันนี้ มีคนนั้นบอกกับเราว่า หากว่าไม่สบายให้เรานั้นเดินไปตลาดเพื่อที่จะซื้ออาหาร หรือว่าผักที่เรานั้นต้องการ มาต้มหรือว่านึ่งจากนั้นนำใบมาทานกับน้ำพริกกับข้าว สิ่งนี้ทำให้เรานั้นหายป่วยได้เร็ววันกว่าการที่เรานั้นทานยาเพื่อที่จะกดในส่วนของร่างกายเรานั้นไม่ให้รับในสิ่งที่ไม่แข็งแรง 

    ที่ทำในตอนนี้เรานั้นเรีกยว่าต้มผักแป้น ผักที่มีลำต้นนั้นค่อนข้างที่จะขาว  ขาวละเอียดสวย แต่พอเรานั้นลวกขี้นมาแล้วนำมาใส่จานน่าอร่อย  นำมาม้วนแล้วลงมือในการจิ้มอาหารทานอย่างอร่อย เสมอเหมือนว่าเราเองต้องการหลากหลาย  สีสันต่างไป  แต่ส่วนมากนั้นผักจะไม่ค่อยอร่อยหากว่าเมนูนั้นไม่ได้ทำอร่อยจะกร่อยไปทั้งหมดเลย 

    การลวกนั้นใช้เวลาได้ไม่นาน ทำแป๊บเดียวเท่านั้นเองส่วนที่ขาดนั้นถือว่าหยุดลง เส้นทางของเรานั้นไม่เคยหยุดการรักตัวเองคือการปล่อยให้ตัวเองนั้นไม่สบายใจเพียงไม่นาน จากนั้นใจเราสั่งให้เปลี่ยนวิธีคิด คิดใหม่ และจะได้ในส่วนของเส้นทางที่มีความสุข

     ผักแป้น (ในภาษาภูไท) แม้จะไม่ค่อยมีใครชอบ แต่เมื่อเรานั้นมาถึงในจุดหนึ่งเราจะหาในส่วนของสิ่งนี้ตลอด ดูแลในหลากหลายเหตุผล สิ่งแรกคือดูในส่วนของเรื่องตัวตน ต่อมาคนทุกคนนั้นต้องทนเพื่อเส้นทาง ชีวิตที่เรานั้นได้เรียนรู้ อาจจะต้องจบลงเพราะบางเหตุผลของคนเรานั้นแตกต่างยิ่งกว่าสิ่งใด

      ลองหันมาใส่ใจตนเองก่อนที่ทุกอย่างนั้นจะสายไป คนเรานั้นห่วงใยใครคนอื่นมากไปก็ไม่ได้ ต้องห่วงตนเองด้วย การคิดไม่ดี เมื่อวันหนึ่งคนเรานั้นต้องมาพึ่งคนอื่นน่าจะมีบ้างในส่วนของความละอายใจ