"ข้าวหลาม" ข้าวเหนียวดำข้าวเหนียวขาว 🍚 อร่อยในทุกเรื่องราวของการเผา

ข้าวเหนียวดำข้าวเหนียวขาว

อร่อยยาวและหอมหวน 

แม้ว่าขั้นตอนนั้นจะยากเย็นและย้อนทวน 

สื่อสารในทุกกระบวนที่ดำเนินไป 

เริ่มต้นจากการหาในส่วนของไม้ไผ่

เตรียมใจหาฟืนเพื่อทำการเผา 

ก่อไฟข้าวหลามเรียงตัวยาว 

ส่งกลิ่นหอมตามเรื่องราวบริเวณที่เราเดิน

   อาหารสำหรับนักเดินทาง อาหารทุกก้าวย่างในความหนาว รสชาติมีหวาน ขำดำเนินตามเส้นทาง เก็บกวาดล้างธรรมชาติสร้างสรรค์ให้อร่อยในทุกวัน อาหารคือการสรรสร้างจินตนาการ ก่อนหน้านั้นเรามีโอกาสได้เดินเที่ยวหลายจังหวัดได้มารู้จักกับอาหาร ในแต่ละภาค  แต่มีความเหมือนกันนั่นคือ อาหารที่เรานั้นเรียกว่า "ข้าวหลาม"

   ฟังดูแล้วเหมือนภาษาอีสาน แต่ไม่ว่าจะอีนานใต้หรือว่าอีสานเหนือต่างมีสิ่งนี้ หอมมาก เวลาที่แกะทานนั้นอาจจะลำบาก แต่หากว่าเรานั้นซื้อเขาจะแกะให้เรานั้นเรียบร้อยมีปอกสีขุ่นนั้นใส่ให้ดูน่ารับประทาน สีข้าวดำบ้าง สีข้าวสีขาวใส่ถั่วดำ สิ่งที่แตกต่างคือ มีรสชาติที่หลากหลาย ในการทำมีการปรุงตามวิสัยของคนหลายๆ คน มีพริกไทย มีถั่ว มีความหวาน ชาเขียว ช็อกโกแลต และต่างๆ อีก 

   สิ่งที่แตกต่างต่อจากนั้นคือ ขนาดของข้าวหลามนั้นจะใหญ่หรือว่าเล็กจะตามขนาดของไม้ไผ่  ในการเผานั้นเราจะต้องก่อไฟ เป็นระยะเวลานาน จึงนิยมเผาในช่วงของอากาศเย็นเพราะว่าจะได้มีการผิงไฟนั้นไปด้วย 

    สีสันของไม้ไผ่นั้นบอกให้เรานั้นรู้ว่า สีขิงข้าวหลามนั้นแบบไหนที่เรียกว่าสุกแล้ว ต้องใช้ระยะเวลานานมากกว่าหนึ่งชั่วโมงได้ หากว่าไฟนั้นไม่แรง ค่อยๆ เผาไป  จากนั้นเริ่มไม่แน่ใจสามารถที่จะนำออกมาเพื่อที่จะชิมว่านิ่มหรือไม่

    อาจจะเป็นอาหารที่คงทนและสามารถที่จะเก็บไว้ทานได้อย่างยาวนาน  ในเรื่องของการทำนั้นไม่ยากสำหรับชาวอีสานเพราะว่าปลูกข้าวทานกันเอง ข้าวใหม่นั้นจะมีความอร่อยหอมและสุกเร็วกว่าข้าวเก่า สีสันของความสุขในช่วงอากาศหนาว ในการเข้าค่ายยามค่ำคืนมานั่งรอบกองไฟจะนำข้าวหลามนั้นมาเผา 

   ตอนนั้นสิ่งที่เรานั้นไม่เคยเจอนั่นคือการแตกของข้าวหลาม แตกเสียงดังมากเพราะว่าถูกแรงดันของความร้อนที่ดันแรงจนทนไม่ได้ทำให้แตกหรือระเบิดความอร่อยหอมอีกครั้ง

   อาหารความสุขในบ้านเรานั้นยังมีหลากหลายอย่าง กี่ครั้งที่เรานั้นต้องพบเจอกันอีกยาว เรื่องราวจะยิ่งทวีความสุขมากขึ้นตลอดไปลองทำอาหารไปเรือยๆ เพื่อค้รหาในความอร่อยหอมของเรา