คนโชคร้าย

เรื่อง คนโชคร้าย

   ทางเดินที่มีผู้คนพลุกพล่านเดินไปมา จะมีขอทานคนหนึ่งชื่อ ราพัด นั่งขอเศษเงินจากคนที่เดินไปมา เขานั่งขอทานอยู่เมืองหลวงแห่งนี้มาหลายปี บางคนก็ให้ทาน บางคนก็ไม่ให้เพราะรังเกียจ ในแต่ละวันราพัดต้องย้ายที่นั่งขอทานไปตามทางเดินเป็นสิบครั้ง นั่งขอทานข้างร้านค้าก็โดนไล่ นั่งข้างทางเดินก็โดนไล่ ตรงนั้นก็โดนไล่ ตรงนี้ก็โดนไล่

‘‘ทำไมมีแต่คนรังเกียจขอทานแบบเรานะ“ ราพัดนั่งลงที่ข้างถังขยะคิดในใจ น้ำตาไหลออกมาด้วยความรู้สึกแตกสลาย ราพัดร้องไห้จนสลบที่ข้างถังขยะผู้คนที่เห็นเดินผ่านไปแบบไม่สนใจไยดี ราพัดยังนอนสลบข้างถังขยะจนถึงเวลา18:00 น. เขาลุกขึ้นด้วยความหิวเดินไปตามทางที่เคยขอทานจนไปถึงหน้าร้านซาลาเปา ราพัดเดินเข้าไปขอซาลาเปากับคนขาย “ผมขอสักอันได้ไหมครับผมหิวมาก” ราพัดทั้งพูดทั้งร้องไห้ คนขายก็เลยหยิบซาลาเปาให้หนึ่งลูกกับน้ำหนึ่งขวดแล้วพูดว่า “ได้แล้วก็รีบไสหัวไปไกล ๆ ไอ้ตัวสกปรก” ราพัดพูด “ขอบคุณครับ” แล้วรีบเดินออกไปจากที่นั้นเขากลับไปที่ถังขยะที่เขานอนนั่งลงกินด้วยความหิวแล้วก็นอนอยู่ตรงนั้นจนถึงเช้า

ในช่วงเวลาที่หลับนอนได้ผ่านไปอย่างรวดเร็ว คนเก็บขยะมาพบ ราพัดนอนที่ข้างถังขยะก็ถูกไล่เพื่อที่จะเก็บขยะไปทิ้ง ราพัดลุกขึ้นแล้วเดินไปด้วยความกลัว วันนี้เขาไปขอทานที่เดิมที่เคยไปประจำแต่วันนี้มีผู้คนมากมายที่นั้นเป็นงานเทศกาล เขาไม่รู้ว่ามีงานเทศกาลจึงเดินเข้าไป

เจ้าหน้าเห็นขอทานจึงเข้ามาไล่และทำร้ายร่างกาย เจ้าหน้าที่ เตะ อัด ถีบ กระโดดถีบ ราพัดยกมือไหว้ด้วยความกลัว “ผมกลัวแล้ว ผมยอมแล้ว ” ราพัดรีบลุกขึ้นแล้ววิ่งหนีไปจากที่นั้น

ราพัดวิ่งหนีมาจนถึงวัดแห่งหนึ่ง เขานั่งลงร้องไห้ข้างถังขยะที่หน้าวัด

“ขอทานมีแต่คนรังเกียจ เพื่อนสักคนก็ไม่มี มีแต่สิ่งของที่อยู่กับเรามาตลอด“ ราพัดทั้งพูดทั้งร้องไห้กับถังขยะ

ราพัดยังคงนั่งร้องไห้ข้างถังขยะที่หน้าวัดตรงนั้นไม่ไปไหน ผู้คนที่เห็นราพัดนั่งร้องไห้ก็พากันพูดว่า ดูสภาพแล้วเหมือนมันถูกทำร้ายร่างกาย น่าสงสาร เวรกรรมอะไรของมันเป็นขอทานแล้วยังถูกตีจนเจ็บตัว

มีพระรูปหนึ่งเดินมาเห็น “ไอ้หนูเป็นอะไรหรือทำไมร้องไห้ล่ะ ” ราพัดไม่พูดเอาแต่นั่งร้องไห้

“หยุดร้องได้ ฉันมีของกิน เอ็งเอาไว้กินนะ” พระสงฆ์ท่านได้ยื่นของกินให้ราพัด เขาไหว้ขอบคุณยกมือขึ้นเช็ดน้ำตาแล้วนั่งกินข้าวอยู่หน้าวัดพอกินหมดแล้วก็เร่ร่อนไปเรื่อยๆ

ในเวลากลางคืนก็มาถึง ราพัด ต้องนอนใต้สะพานเป็นเพื่อนกับหมาจร

มีคนเอาข้าวมาให้หมาจรแถวนั้น ราพัดเห็นหมากินก็เริ่มหิวตาม เขาจึงไปแย่งข้าวหมากิน

ในช่วงกลางคืนท้องฟ้ามืดสนิทราพัดเดินไปข้างทางเพื่อหาที่นอน มีรถยนต์เสียหลักได้พุ่งชนราพัดตายที่ข้างทาง เจ้าของรถเห็นว่าชนคนตายก็รีบขับรถหนี