สุพรรณิกาไม่เคยลาต้นลงมาง่าย ความสุขใจเมื่อได้พบ ดอกเหลืองอร่ามดีต่อใจคนเรา

เจ้าสุพรรณิกาลาต้นดอกเหลืองอร่าม  คงความงามสีสันสวยรวยเสมอ 

เราเดินทางมาถึงปีที่คู่ควร สุพรรณิกาม้วนดอกพุ่มรุมร่วงโรย 

แม้ปลูกได้ไม่นานยังสร้างดอก  ให้รอบคอบสื่อความหมายได้สื่อสาร

เป็นชื่อเพื่อน สีเหลืองสวยความชอบประสาน 

ก้าวหน้าสู่เรื่องราวตำนาน ดอกไม้ที่คงค่าความขลังในเรื่องราวเล่ากัน

    หญิงสาวนั้นไม่ได้เหมือนกันกับดอกกุหลาบที่เรานั้นบอกตลอด  นอกจากนั้นดอกไม้ยังสื่อได้ในความงามตามเรื่องเล่า มีคนกล่าวว่าตอนที่เรานั้นไปค่ายลูกเสือ ตอนกลางคืนนั้นมีเพื่อนพากันไปเด็ดดอกไม้จำนวนมากออกมาจากต้น แต่ที่เรานั้นยังคงให้ความสนใจนั้นคือ เรารักในความเข้าใจคือแน่นอนว่าดอกไม้นั้นสวย แต่สิ่งที่สวยยิ่งกว่าคือความเข้าใจ 

   ค่ำคืนที่มืดมัวนั้น เรานั้นเดินออกมาจากบ้านพักเพื่อที่จะไปห้องน้ำในยามค่ำคืน เพื่อนกลุ่มหนึ่งนั้นวิ่งมาที่เราพร้อมหน้าตาที่หวาดกลัว เพราะว่าเขานั้นบอกเราทั้งหมดว่า เขานั้นเจอหญิงสาวนั้นยืนร้องไห้ในหน้าต้นสุพรรณิกาที่เรานั้นพากันไปเอาในส่วนของดอกไม้ เพราะว่าเห็นว่าต้นนั้นสวยงามมาก  แต่อีกอย่างที่คาดว่าจะเจอคือ ความรัก 

      ดอกไม้ให้ความงาม และผลนั้นต้องการที่จะแพร่ขยายไปต่อ แต่คนเรานั้นอาจจะคิดว่ายากมากเลยกับการที่เรานั้นจะสร้างในส่วนของดอกไม้ขึ้น  มา และต้นของดอกสุพรรรณิกานี้นั้น หากว่าดอกของมันนั้นมีการเบ่งบานขึ้นมา จะทำให้ใบของต้นนั้นไม่เหลือ สีเหลืองอร่ามนั้นสื่อมาคือว่า เหมือนกับพวงมาลัยที่ช่างสวยงาม เรานั้นอาจจะบอกว่าดอกไม้หรือว่าต้นไม้ในแต่ละต้นนั้นยากมากต่อการที่เรานั้นจะทำ แต่สิ่งที่เรานั้นสร้างเสมอ คือในหน้าที่ เราจะบอกว่าแต่ละอย่างนั้นทำหน้าที่ของมัน เริ่มออกดอกหรือว่าสร้างในความสวยงาม

    ความสวยงามนั้นสื่อสารผ่านมาในส่วนของใบหน้าของเรา หากว่าคนเรานั้นอยู่ในพื้นที่ที่สวยงาม ใบหน้าและความสุขนั้นจะสื่อสารออกมาทางใบหน้าของเรา รักที่จะมอง มองเท่าที่รัก  เราเองไม่ค่อยเห็นคือดอกไม้ที่คนนั้นไม่นิยมปลูกในหน้าบ้าน แต่ว่าที่มีคือดอกนั้นต้องใช้ในส่วนของสถานที่ในการปลูก 

     การเดินทางออกจากบ้านคนเรานั้นก็มีเป้าหมายตลอดว่าเรานั้นจะไปไหนไปทำอะไร แต่ที่มากกว่าคือคนเรานั้นคือดอกไม้ เขาไม่สามารถที่จะบอกได้เลยว่า เส้นทางที่เขานั้นจะร่วงหล่นลงจากต้นนั้นไปตรงไหน เรื่องราวของความสุขมากกว่าสิ่งใด  เราไม่ได้หวังในการแต่งกายให้สวยงาม ต้นไม้เช่นกัน กี่ครั้งที่เราหวังแต่เรานั้นต้องผิดหวัง เรานั้นอาจจะใช้คำว่าร่วง ร่วงคือหล่นไม่ได้ แต่สิ่งที่คาดหวังคือเรื่องราว

    มือที่ยื่นจับให้ความสุขให้กับเรานั้นเสมอ แต่หากว่าเรานั้นสร้างความเข้าใจกัน อีกความต้องการนั้นคือสิ่งที่เรานั้นไม่ได้คาดหมาย  ต่อให้เรานั้นพยายามขนาดไหน สิ่งที่เรานั้นได้ ก็ถือว่าเรานั้นทำเต็มที่ แล้วเราจงพอใจในผลที่ตามมา สร้างสุขสร้างความหวังบวกกันกับเส้นทางที่เรานั้นเดิน ต่อให้มีชีวิตอย่างไร เราก็จงมีความสุขในสิ่งที่เรานั้นกระทำอยู่เสมอ