ผักขม และผักโขม ความอร่อยที่แตกต่าง หอมหวานทานนุ่มลื่นกับส้มตำ

ผักขม และ ผักโขมคือสิ่งเเดียวกัน

และในสวนของรสชาตินั้นไม่ต่างเสมอ

มีมีเขียวออกอ่อน กรอบหอมหวาน 

ใบของผักโขมนั้นนุ่มหวาน สบสายตา 

   🫜 ผักที่จะเล่าวันนี้คือผักโขม ไม่ได้ออกเสียงผืดหรือว่าสะกดผิด จะว่าไปแล้ว ในส่วนของผักขมหรือว่าผักโขมนั้นเป็นคนละอย่างกัน แต่ด้วยว่าเป็นพืชที่ตระกูลเดียวกัน หรือบางคนว่ามันคือพืชชนิดเดียวกัน  จริงน่าจะเรียกให้สามคน 

     ความนุ่ม ฝน แต่ก่อนนั้นจะชอบกินผักขม แต่กลับหวาน   หากจะว่าไปผักขมคือภาษาอีสานส่วนในทางภาคกลางนั้นเรียกว่าผักโขม  ตอนวันหยุดตอนที่ยังเป็นเด็กนะจะได้ไปที่นา จากนั้นก็จะทำการถอนทีละต้นเพื่อที่จะนำไปขา

     ตอนนั้นเราไม่ค่อยชอบทานในส่วนของผักโขม เพราะว่าตอนนั้นยังเด็กไม่ชอบทานผัก แต่ด้วยเพราะอายุเรานั้นมากขึ้นจึงลองที่จะทานในส่วนของผักโขมจิ้มน้ำพริก ผักขมนั้นมีความเหมือนกัน แต่ว่าจะต้นใหญ่มากกว่า ผักขมต้นเล็ก ผักโขมต้นใหญ่กว่าแต่จะหนุ่มมากกว่า 

   หากจะถามว่าเรานั้นชอบไหม อร่อยไหม ต้องบอกว่าอร่อย เพราะนิ่มมากและหวาน เส้นทางของอาหารนั้นหากว่าเรานั้นชิมเราจะอร่อย สิ่งที่เรานั้นไม่ยอมในการทาน จะอร่อยเสมอ ยิ่งทำแจ๋ว (น้ำพริกมะนาว) อร่อยหอมมาก เส้นทางของความสุขที่สม่ำเสมอ หม่มีสิ่งไหนที่จะห่างหายไปกับสายธารของความสุข อะไรที่เคยกินเคยชอบ เมื่อถึงในส่วนของเวลาหนึ่งอาจยะไม่แล้วก็ย่อมได้เหมือนกัน ความอร่อยไม่มีที่สิ้นสุดเสมอ  

    อร่อยในวันวาร  สื่อสารไปถึงในส่วนของความสุขของเรา สิ่งที่มีประโยชน์มักจะคงความสวยงามนั้นตลอด คนเรานั้นมีช่องทางในการเลือกในตอนเด็กๆ เมื่อเวลาผ่านไป การเลือกหรือทางเลือกจะน้อยลง  สุดท้ายแล้วชีวิตจะมีไม่กี่ทาง นั่นหมายความว่า ความสุขนั้นจะหายไปเมื่อเส้นทางที่เรานั้นหมายหมดสิ้นลง เรื่องราวความสุขนั้นนำมาซึ่งสิ่งที่งดงามเสมอ ไม่มีใครเดินทางไปข้างหน้าการย่ำอยู่ที่เดิมคือคนที่สิ้นในส่วนของความสุข