เคยคิดไหมว่าครั้งหนึ่งเรื่องเล่าของเราอาจเป็นกลายเป็นเรื่องตลกของคนอื่น

...ในวันหนึ่งที่ความว้าวุ่นในจิตใจมาเยือน ความรู้สึกสับสนวนอยู่ในความคิดจากเรื่องบางเรื่องที่คิดยังไงก็ยังวนเหมือนอยู่ในเขาวงกต

คนคนนึงที่เคยมั่นใจว่าทุกโจทย์ปัญหาชีวิตสามารถแก้ได้เสมอ กลับไม่สามารถแก้ได้ในโจทย์นี้ ปรึกษาเพื่อน พี่น้อง พ่อแม่ บ้างขำขัน

บ้างสะท้อนมุมมองจากประสบการณ์ของตน เมื่อหยิบยกประเด็นที่เราประสบ และเมื่อปรึกษาบ่อยๆ ประเด็นเดิมๆ กับคนเดิมๆ ตัวเราเอง

กลับเข้าใจว่า ในท้ายที่สุดแล้วคงไม่มีใครอยากให้คำปรึกษา หรือพูดซ้ำๆ กับเรื่องเดิมๆ เท่าไรนัก เนื่องจากจังหวะ บรรยากาศ

รวมถึงองค์ประกอบภาพรวมของการพูดคุยนั้นเปลี่ยนแปลงไปจากเดิม ทางเลือกสุดท้ายที่ดีและอ่อนโยนต่อจิตใจที่สุด คือการกลับ

มารักษาใจตัวเอง คิดทบทวน ทำความเข้าใจ และยอมรับ อาจลองคุยกับ Chat GPT หรือตื่นเช้าเปิดธรรมะฟังเพื่อขัดเกลาจิตใจ

เมื่อวันเวลาผ่านไปสิ่งเหล่านั้น จุดที่ก่อเกิดความว้าวุ่นความสับสน รวมถึงความเจ็บปวดภายในจิตใจ ได้ค่อยๆ เลือนลาง แม้ไม่ได้หายไป

แต่ความเข้มข้นก็ลดลง จิตใจค่อยๆฟื้นฟูที่ละนิด ในรูปแบบที่อ่อนโยนต่อจิตใจตัวเอง...

 " ใจมนุษย์ไม่เคยอ่อนแอเกินกว่าที่กรรมจะทดสอบ และไม่เคยเข้มแข็งน้อยเกินกว่าที่ธรรมจะประคอง " ....

*****