อีกก้าวขาที่ได้ฝากไว้ “เขายายเที่ยง” วิวหลักล้าน

เส้นทางที่แสนยาวไกล 

นั่งรถสองแถวไปอย่างราบรื่นและราบเรียบ

ในความคิดต้องการเดินทางเพื่อดำเนินไป 

เส้นทางที่มากมาย หลากหลายความทรงจำ

มีสองข้างหญ้าสวยและเขางาม

ต้องการที่จะถามถึงส่วนที่เห็นในด้านบน 

  หารเดินทางที่ไม่ถือว่าไกลมาก สามชั่วโมงเรานั้นเดินทางถึงที่หมาย แต่หลังจากที่เรานั้นเรียนรู้ในส่วนของทฤษฎีของการสร้างและพลังงานทดแทน หากว่าเรานั้นคิดสถานที่แห่งนี้ให้ความรู้ค่อนข้างเยอะ และมีความสุขทันสมัยในหลากหลายความรู้ที่ได้ 

    ก่อนการเดินทางรอบนั้นเราจะมีในส่วนของสิ่งที่จะพาเรานั้นชมในส่วนของความงาม ความงามที่ใช้ในการผลิตกระแสไฟฟ้สอากาศนั้นเย็นมากเหมือนว่าจะเข้าสู่อากาศหนาว แต่จริงแล้วมันคือบนเขา มีความสูงและฝนนั้นตกลงมาอย่างสม่ำเสมอ

  เมื่อรถสองแถวนั้นนำเรามาถึงในส่วนของเขายายเที่ยงได้ปล่อย เรานั้นลงจากรถแล้วขับหายไป ยายคนหนึ่งบอกเราว่าลงมาเลยสวยงามมาก ตอนแรกเรานั้นพยายามที่จะไม่ลง เพราะในใจนั้นคิดว่าจะขึ้นไปวนด้านบนเพื่อที่จะชมความงามของเขื่อน

    พอเรานั้นเดินมาแน่นอนว่าทำไมเขานั้นเรียกว่าเขายายเที่ยงเพราะว่าเราเดินนั้นยังโยกไปโยกมาไม่เที่ยงจริงๆ สวยงามมากเหมือนเรานั้นไปเที่ยวเขาและหน้าผา เราใช้เท้าของเรานั้นเดินพยายามที่จะจับในส่วนของก้อนหินบ้าง เกาะต้นไม้เพื่อที่จะนั่งบ้าง แต่พอเรานั้นนั่งคิดว่าอยากขึ้นไปดูคือการวนด้านบน ไม่อยากที่จะวนด้านล่าง 

      มุมนี้คือมุมที่เรานั้นสามารถที่จะถ่ายรูปได้อย่างมีความสุข เพราะว่าเป็นแผ่นขนาดใหญ่ที่บอกว่าวิวด้านหน้าที่เรานั้นได้เห็นคือความงดงามของสถานที่ที่ได้รับรางวัลในส่วนของความงาม จากยูเนสโก้กันเลย 

     สิ่งที่เรานั้นควรที่จะเดินออกไปหานั่นคือความงามในสิ่งที่ธรรมชาตินั้นสร้างขึ้นมา แต่หากว่าเรานั้นขึ้นไปด้านบนนั่นคือสถานที่ที่คนนั้นเป็นคนที่สร้างขึ้นมา ในหลากหลายความตั้งใจ แม้ว่าเรานั้นพยายามที่จะมองเรื่องราวที่หลากหลาย มันคือความสุข ที่มากกว่าสิ่งหลายอย่าง 

   คุณค่าในความงามสื่อสารกันด้วยความดี และมุมมองของคนเราที่แตกต่าง สุขที่ได้มอง และสุขที่ได้เห็น เมื่อเห็นแล้วสิ่งต่อมาคือจินตนาการมุมมองเสริมรอยทักษะการสร้างความสุข