ห้าม ห้าม ห้ามซื้อเสื้อ เพราะไร้ที่เก็บ (คาถาห้ามใจตนเอง)

ห้าม ห้าม ห้าม ห้าม ห้าม

ห้ามซื้อเสื้อผ้ามาเพิ่ม แม้เจอมาสักเพียงใด เพราะไม่มีที่จะเก็บแล้ว ทุกวันนี้ห้องนอนแคบลง เพราะเสื้อผ้าอาภรณ์มีมากเกินไป ที่สะสมมาเรื่อยๆ ตั้งแต่ปี 54 แต่หลายๆ ที่หลานใส่ได้ ก็ได้ให้หลานไปแล้ว ที่ราวตากผ้า แขวนจนราวจะหัก ราวจะพัง ก็เลยมาพับใส่ในกล่องพลาสติก แต่ถ้ามีกล่องเยอะ ห้องนอนจะยิ่งแคบ เลยห้อใส่ผ้า เหมือนใส่ละครพีเรียดที่เวลาพระนางในเรื่องจะไปเข้าป่า เขาจะเอาเสื้อใส่ในผ้าแล้วห่อ แบก เหมือนกระเป๋า เวลาดูเสื้อผ้าข้างทาง ก็อยากซื้อตลอด แต่นึกถึงไร้ที่เก็บ ก็จะหยุดความคิด แต่ล่าสุดก็ได้สั่งจากเพจมา 3 ตัว ทั้งๆ ที่ห้ามใจตนเองมา 2 ปี แต่รอบนี้ ไม่ซื้อแล้วอยู่ไม่ได้จริงเพราะเสื้อสวย ใส่สบาย ที่สำคัญคือ มีโปรโมชั่น 3 ตัว 1000฿ ฟรีค่าส่ง เลยสั่งไป 3 ตัว เลือกสีโทนมืด เพราะเพื่อนๆ ที่ทำงานใส่โทนมืดๆ เข้มๆ กัน พอเสื้อมา ก็ต้องซื้อไม้แขวนสัก 1 โหล แต่สัญญากับตนเองว่า หลังจากนี้จะไม่ซื้อเสื้อเพิ่มอีก รอเขาแตกผ้าฟรี แล้วบังคับให้ตัดเสื้อเหมือนกัน ค่อยตัดใหม่ แม้จะห้ามใจยากเพียงใด ฉันต้องทำให้ได้ เพราะเสื้อที่มีอยู่ยังใหม่ๆ มีสวยๆ มีคุณภาพ