ประสบการณ์สิ้นเดือนของพนักงานเงินเดือน กับวิธีเอาตัวรอดที่เราใช้😂😂

ช่วงสิ้นเดือนทีไร เราจะเริ่มรู้สึกเหมือนกำลังเดินอยู่บนสะพานเชือกที่แกว่งไปมา ลมพัดแรงจนกลัวตก เสียงในหัวก็เอาแต่ถามว่า “เงินพอไหมวะเนี่ย” ทุกครั้งที่เปิดแอปธนาคารดูยอดเงินนะ เราจะต้องหายใจลึกๆ ก่อนเสมอ เพราะตัวเลขมันน้อยจนคิดว่าโทรศัพท์คงแกล้งเราเล่นๆ 5555555

ชีวิตพนักงานเงินเดือนยุคนี้มันเฮฮาตรงนี้แหละ ค่าของขึ้นเอาแบบไม่ถามความรู้สึกเราเลย ค่าน้ำมันก็ไหลขึ้นเหมือนเขื่อนแตก ส่วนค่าอาหารนี่ไม่ต้องพูดถึง ซื้อข้าวกล่องทีนี่คิดหนักกว่าตอนเลือกคนคุยอีก ถึงสิ้นเดือนทีไร เราต้องกลายเป็นนักวางแผน นักประหยัด และบางวันต้องเป็นนักแสดงด้วย เพราะต้องทำหน้าเหมือนไม่เดือดร้อน ทั้งที่ความจริงในใจคือร้อนยิ่งกว่าแดดเที่ยงตรง

อาทิตย์ที่แล้วเราเริ่มภารกิจ “ประหยัดแบบเต็มคาราเบล” ลองทำอาหารเอง เปิดตู้เย็นแล้วพบว่ามีแต่ไข่ เลยจัดไข่เจียวสักมื้อ แต่ตอนทำดันติดกระทะจนหน้าตาเหมือนดาวเคราะห์ลึกลับ แต่ก็อิ่ม และประหยัดกว่าเดินไปร้านข้าวอยู่นะ😆

อีกอย่างที่ช่วยเราได้คือเดินตลาดแทนร้านสะดวกซื้อ อันนี้จริงจังนะ ราคามันต่างกันแบบจับต้องได้ ยิ่งตอนสิ้นเดือนนี่ตลาดคือเพื่อนแท้ของเราเลย เดินสองรอบ ได้ของเต็มถุงแบบไม่ต้องกลั้นน้ำตาเหมือนตอนจ่ายเงินหน้าร้านสะดวกซื้อ

บางช่วงเราก็ลองรับงานเล็กๆ น้อยๆ ขายของออนไลน์ รายได้ไม่เยอะมาก แต่ช่วยประคองให้สิ้นเดือนดูไม่น่ากลัวเกินไป เหมือนมีลมหายใจเพิ่มขึ้นอีกนิดนึง

สิ่งหนึ่งที่เราได้เรียนรู้คือ คนรอบตัวส่วนใหญ่ก็เจอสถานการณ์เดียวกับเรา เวลาเราเปิดประเด็นบ่นเรื่องเงิน เพื่อนจะบ่นกลับมาหนักกว่าอีกสามเท่า มันทำให้รู้สึกว่า เออ เราไม่ได้รอดคนเดียว แต่ก็ไม่ได้ล่มคนเดียวเหมือนกัน อย่างน้อยก็มีเพื่อนนั่งหัวเราะความจนไปด้วยกัน

สุดท้าย เราว่าไม่ว่าจะสิ้นเดือนกี่รอบ เราก็หาทางรอดได้ตลอด ถึงจะเหนื่อยบ้าง เครียดบ้างหัว หิวบ้าง แต่ก็ผ่านมาได้ทุกที บางทีความสามารถของเราอาจไม่ได้วัดจากว่ามีเงินเหลือเท่าไหร่ แต่วัดจากว่าผ่านช่วงเงินน้อยแบบสุดๆ แล้วเรายังยืนไหวอยู่ต่างหาก