ไอเดียการแต่งชุดดำสไตล์เราง่ายๆ สบายๆไม่เปลี่ยนแปลงอะไรมาก

หากว่าเรานั้นต้องเปลี่ยนจากชุดสีสัน กลับกลายมาเหมือนกันดำทั้งตัว

มีเสื้อดำกางเกงดำนั้นฟ้าสลัว แต่งกายนั้นมากกว่าตัวคือเน้นเข้ม

คงไม่ยากหากว่าเรานั้นจะเปลี่ยน หนึ่งปีที่หมุนเวียนไม่นานได้

ใส่ชุดนั้นสลับกางเกงตัวนี้สบายครัน   มองสีดำเพื่อความเข้าใจตลอดกาล

    แน่นอนว่าเราทุกคนนั้นจำเป็นที่จะต้องสวมใส่ชุดดำเพื่อที่เรานั้นจะแสดงถึงความอาลัย ในหนึ่งปี ในส่วนของข้าราชการนั้นต้องสวมเสื้อสีดำหรือว่าสีขาว หรืออาจจะไปทางโทนที่สีเข้มหน่อย แต่ไม่มีสีชมพู สีเขียว ซึ่งเรานั้นหากว่าเคยอยู่ไทยอาจจะชินเพราะว่าไม่กี่ปีมานั้นเราสวมเสื้อสีดำทั้งปีเหมือนกัน ทำให้เสื้อสีดำนั้นราคาพุ่งมากและหายากยิ่งขึ้น 

    วันนี้เราจะพามาในส่วนของการแต่งกายในแบบชุดดำแบบเรา สามารถที่จะแต่งไปทำงานหรือว่าออกไปในที่สาธารณะ แต่ว่าหากเรานั้นกลับบ้านนั้นบ้านเราไม่ได้สนใจในการที่จะแต่งกายด้วยสีดำมากนัก ตามกำลัง แต่หากว่าเรานั้นทำงานราชการต้องมีบ้างหน่อย 

   มาดูในชุดแรกชุดในการที่จะเดินทางไปในงานที่เป็นทางการหน่อย ถือว่าชุดนี้นั้นใส่เข้าวังได้อย่างสมเกียรติ 

    ชุดนี้นั้นจะเป็นชุดประจำชนเผ่าที่มีการสวมใส่ไปได้ในทุกงานไม่ว่าจะงานไหน งานอวมงคล งานศพ หรือว่างานมงคล งานแต่ง งานบุญเพราะว่าเรานั้นบอกว่ามันคือชุดเอาบุญ เอาบุญแล้วเรานั้นสามารถที่จะไปในส่วนของงานศพได้เพราะว่าสีนั้นกรมท่า แถบแดงกำลังสวยงาม  ถือว่าผ่านเลยในส่วนของชุดนี้ 

    ในส่วนของชุดนี้คือชุดในการไปเที่ยวหรือว่าเรานั้นสามารถที่จะใส่เพื่อออกสู่สาธารณะได้ด้วย เพราะว่าเป็นชุดที่เรานั้นใส่สบายและดูเรียบร้อยเหมือนกัน เข้าวัดยังได้เลย หรือว่าจะไปเที่ยวในสถานที่ที่ควรแต่งกายให้เรียบร้อยได้เลย ใส่สบายไม่ต้องมีรูปร่างหรือว่าลวดลายเยอะ ด้านบนนั้นเสื้อสีน้ำเงินกรมท่า 

    ในส่วนของชุดนี้นั้นสบายๆ  เสื้อคอกลมธรรมดา รองเท้าสีดำ กางเกงนั้นสีน้ำเงิน ใส่ไปเที่ยวต่างประเทศ ในหนึ่งปีนั้นเวลาที่เรานั้นสวมใส่เสื้อผ้าที่เรานั้นจะใช้ชีวิตปกติออกไปข้างนอกต้องไม่ลืมใส่เสื้อโทนสีเข้ม

   ในเรื่องของเสื้อดำชุดดำนั้นมีการระบุไว้เลยตั้งแต่เรานั้นเรียนว่า หากเรานั้นสวมใส่เสื้อสีดำ สีดำนั้นคือความโศกเศร้า และไม่ค่อยที่จะมีความสุข เราจึงถือว่าชุดดำนั้นเราต้องใส่เพื่อที่จะไว้ทุกข์  บางคนนั้นจะมีการไว้ทุกข์เหมือนกันเมื่อคนที่รักนั้นจากไปเหมือนเป็นการเตือนตัวเองว่าเรานั้นไม่ได้มีความสุขนะ เราคิดถึง เรานั้นอยู่ไม่ได้ แต่ว่าคนเรานั้นเมื่อจากกันร้อยวันนั้นผ่านไปเราจะสามารถที่จะทำใจได้แล้วเพราะว่าชีวิตนั้นมีเท่านี้ 

    ในการแต่งชุดดำนั้นเราไม่ต้องคิดมากว่ามันจะดำไหม เพราะการไว้อาลัยนั้นอยู่ที่ใจของเราและความพร้อม ชุดนั้นเป็นการแสดงออกในเชิงของสัญลักษณ์เท่านั้นเอง พอเรานั้นโตขึ้นมาตั้งแต่เรียนนั้นมีการสอนในการสวมใส่เสื้อผ้าไปในงานต่างๆ และมีการทำให้เห็นเลยทำให้เกิดการเรียนรู้ แต่ว่าเมื่อเรานั้นมีการปฏิบัติจริงแล้วหากว่าไม่มีจริงก็แล้วแต่เรา เราเองเป็นคนสวมใส่คนหาและจัดการในทุกอย่างเสมอ