อินเดีย ถนนที่มีความหลากหลายวิถีชีวิตบนถนนแบ่งช่วงระยะเวลากันได้อย่างลงตัว รู้ใจกันอย่างดี

ถนนสายนี้มีความสุข ความผูกพันกันอย่างเหนียวแน่น 

ขับจนชินมองตาเพียงไม่กี่นิ้วก็รู้ใจ สวนทางกันทั้งทางไปทางกลับตามระยะเวลา 

ร่วมทางกันทั้งรถ ทั้งควาย ทั้งวัว ทั้งแพะ เริ่มเดินเตาะแตะในยามเช้าของวันใหม่ 

เดินยึดถนนดินไปอย่างไม่เกรงใจใคร  สายมานั้นกลายเป็นเจ้านายนั้นไปส่งกันในที่ทำงาน 

     ถนนหน้าวัดไทยกุสินารา ควรค่าคุ้มทุนในการสร้าง ตอนเช้าของวันใหม่ในทุกวันเรานั้นตื่นนอนอาบน้ำเรียบร้อยแล้วจะเดินทางมาที่นี่ หรือว่าบางครั้งนั้นมาตั้งแต่ยังไม่ได้อาบน้ำเพื่อที่จะมาดูในส่วนของวิถีชีวิตของคนที่นี่ เรียกได้ว่าตื่นตั้งแต่เช้า มาทานกาแฟ ดื่มกาลัมจายหรือว่ามานั่งผิงไฟเพื่อที่จะลดในส่วนของความหนาวของอากาส 

   ในยามเช้านั้นเราจะเห็นว่าถนนนี้จะมีหลากหลายอย่างที่เดินผ่านมา เช้าก่อนเลยจะเป็นในส่วนของเจ้าสี่เท้าอย่างควายเดินกันออกมาเป็นฝูง ไล่เลี่ยกันแต่ว่าไม่มีเจ้าของ เพราะว่าเหมือนว่าควายนั้นจะเดินทุกวัน เดินไปในสถานที่ในการกินหญ้าของตน สามารถที่จะข้ามถนนไปเลย ยึดเลยถนนสายนี้ ไม่นานเขานั้นเดินผ่านไป สงสัยเหมือนกันว่าไม่มีคนเลี้ยงหรือ ควายเลี้ยงกันเองไหม 

   นอกจากว่าควายเดินแล้ว ยังมีอีกอย่างคือพระสงฆ์บิณฑบาต พร้อมกันเลย เดินสวนทางกัน อิสระมากเจ้าควาย ตอนนี้นั้นจะไม่ค่อยที่จะมีรถเลย มีบ้างก็เป็นรถในการที่จะตามควาย รถอื่นไม่มี ยังไม่ได้ตื่นกันหรือไม่ แต่ทำไมควายตื่นก่อน  เรานั้นไม่ได้ดูว่าควายนั้นจะไปไหนน คงไปกินหญ้า แต่ว่าระหว่างทางทำไมควายดีจังไม่แวะในการทานอาหาร หรือกินหญ้าหรือว่าจะลงไปในนาข้าวไม่มีเลย เดินตรงไปอย่างเดียว

    หลังจากควายไปไม่นานประมาณสามสิบนาที น่าจะประมาณหกโมงครึ่งจะเริ่มเห็นจักรยานที่ขับกับรถมอเตอร์ไซค์ที่ขับเพื่อที่จะไปทำงาน ในส่วนของจักรยานนั้นมีภรรยาซ้อนท้ายสามี ไปเพื่อที่จะส่งสามีแล้วตัวเองก็ขับรถกลับมา แล้วในตอนเย็นเลิกงานนั้นก็ไปรับ ในการขับรถนั้นสามารถที่จะสวนทางหรือว่าขับตรงไหนได้ทั้งหมดเลย เหมือนแบ่งแยกเลนส์แต่ว่าไม่เลยขับสวนกันไปมาวุ่นแต่ว่าไม่วุ่นวายนะ หลบกันได้ด้วยการจ้องตา 

   น่ารักมากหากว่าบ้านเรานั้นน่าจะไม่มีให้เห็นแล้วในความน่ารักเหล่านี้ วนไปวนมาหลายรอบ เรานั้นยืนบ้างนั่งบ้างหรือว่าบางทีนั้นก็เดินไปเล่นเพื่อที่จะออกกำลังกายในยามเช้าเพราะว่าอากาศนั้นหนาวเราจะได้ช่วยในการที่จะขยับให้มีเหงื่อบ้าง ยังไม่เห็นเพราะว่ามานั่งเพื่อที่จะรอในการถ่ายภาพของเกวียนโบราณที่มีวัวลากแต่ยากมาก บางวันไม่ได้รอกลับเห็น 

   วิถีชีวิตหากว่าเรานั้นไปในสถานี่แห่งไหนหรือว่าประเทศอะไร ตอนเช้าให้เรานั้นลุกจากที่นอนออกมาชมเมือง ในมุมมองต่างๆ เราจะเห็นว่าวิถีชีวิตของเขานั้นเป็นอย่างไร เขาทำงานอะไรเวลาไหนเขาไปไหน ความเจริญขนาดไหนเรานั้นสามารถที่จะสังเกตได้ทั้งหมด ความสุขที่หาได้เมื่อมองแล้วเราจะเห็นในเรื่องความเข้าใจของแต่ละพื้นที่