เสาอโศก สร้างโดยจกรพรรดิแห่งราชวงศ์ ที่ทรงตระหง่านสวยงามที่สุดในอินเดีย (อินเดีย)

พุทธศตวรรษที่สี่ พระเจ้าอโศกมหาราชทรงสร้างเสาหินทรายมากมายหลากหลายเสา 

ต่อมาเรานั้นเรียกกันว่าเสาอโศก ยิ่งใหญ่ในทั่วโลกได้อวดโฉม  

มีอยู่ในสังเวชนียสถานที่สำคัญในอินเดีย  ที่สำคัญนั้นยังคงสมบูรณ์สวยงามในเมืองเวสาลี

      หากว่าเรานั้นกล่าวถึงการเดินทางจาริกบุญตามรอยพระศาสดา ทั้งหมดรวมทั้งสี่ตำบลนั้น เมื่อมีคนมาถามเราว่าเรานั้นรู้ได้อย่างไรว่าในสถานที่ต่างๆ ที่เรานั้นได้เดินไป มีสถานที่ไหนที่เรานั้นไปแล้วรู้ได้อย่างไรว่ามีความเกี่ยวข้องกับประวัติที่เกี่ยวกับศาสนาพุทธ หรือว่าเป็นสถานที่พระพุทธเจ้าทรงเสด็จมา เรานั้นดูจากอะไร 

   แม้ว่าในบางสถานที่ที่เรานั้นไปแล้ว ในส่วนของเสาอโศกนั้นเคยมีอยู่ในทุกที่ แต่เมื่อเวลานั้นผ่านไปนั้น จึงได้มีการโดนทำลายลงจากทั้งในมนุษย์และธรรมชาติ ซึ่งในปัจจุบันนั้นจะยังคงเหลือเพียงไม่กี่ต้นเท่านั้น แต่หากว่าใครนั้นเดินทางไปยังที่ต่างๆ ก่อนที่จะถึงเนปาลนั้นมีสถานที่หนึ่งนั้นยังมีในส่วนของเสาอโศกที่ยังสมบูรณ์สวยงามเพียงหนึ่งต้นเท่านั้น สมบูรณ์และสวยงามมาก 

   หากว่าเรานั้นเคยเห็นจะเป็นการสร้างด้วยหินทรายสีสวยงามมากและใหญ่มากเหมือนกัน ตั้งตระหง่านอยู่ ที่สมบูรณ์ที่สุดวันนี้เรานั้นจะพามาดูในส่วนของเมืองเวสาลี ที่มีการปกครองด้วยพระเจ้ามัลละ สวยงามและสมบูรณ์ที่สุด ในแต่ละที่นั้นมีการแตกหักเป็นสี่ส่วนบ้าง หรือว่าแทบจะไม่เหลือ หากว่าใครนั้นมีโอกาสได้เดินทางไปชมจะตะลึงมากกับการสร้างเสาที่ไม่ธรรมดา

    หากว่าเรานั้นดูใกล้เรานั้นจะเห็นในส่วนของปลายด้านบนของเสานั้นเสานั้นจะมีในส่วนหัวสิงห์ที่แกะสลักประดิษฐานอยู่นั่นหมายความถึงว่า  เป็นสัญลักษณ์ถึงคำสั่งสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าที่องอาจดุจราชสีห์  เพราะว่าราชสีห์นั้นคือเจ้าป่า จะต้องรู้กันทุกคน จากนั้นเพื่อที่จะยิ่งใหญ่กว่า คือราชสีห์นั้นจะแผ่ไปไกลดุจเสียงของราชสีห์  นั่นหมายความว่า การทำเสาอโศกนั้นให้เป็นราชสีเพราะว่าหมายถึงความยิ่งใหญ่ และหากว่ามีการส่งเสียงนั้นจะต้องเป็นที่รู้จัก

   แต่ก่อนนั้นที่ได้มีการสร้างนั้นไม่ได้เรียกชื่ออะไร เพียงเป็นเสาที่มีขนาดใหญ่ที่พระเจ้าอโศกนั้นเป็นผู้ที่จัดทำขึ้นมาเพื่อความศรัทธาของพระเจ้าอโศกที่มีต่อพระพุทธเจ้า  หลังจากนั้นได้นำไปปักไว้ในสถานที่ต่างๆ ที่มีความสำคัญกับศาสนาพุทธ เพื่อที่จะเป็นสัญลักษณ์ว่าที่นี่นะหากว่าคนรุ่นหลังมาดูจะได้มีที่สังเกต ซึ่งต่อมานั้นมีการเรียกเสาทั้งหมดนั้นว่า "เสาอโศก"

   มากกว่าสองพันห้าร้อยปีผ่านมา ใครจะคิดว่าเสาอโศกนั้นจะยังคงหลงเหลืออยู่  มีเพียงต้นนี้ต้นเดียวที่ยังคงเหลือในเต็มรูปแบบสมบูรณ์ที่สุด ไม่ว่าจะเป็นในส่วนของตัวของราชสีห์ แท่นต่างๆ อะไรนั้นยังคงสมบูรณ์ มีร่องรอยของรอยแตกไม่เยอะแต่ว่าลวดลายนั้นสวย เสานั้นมีการหล่ออย่างดี ยิ่งใหญ่มาก แล้วหากว่าเรานั้นคิดดูไป ว่าตอนนั้นตั้งเสาขึ้นได้อย่างไร  คงจะตัวใหญ่มากสามเมตรได้ไหม ความเนียนของการสร้างนี่มีฝีมือมาก  ยิ่งมองขึ้นไปแล้วท้องฟ้านั้นมีสีฟ้าสวยงามมาก 

   หลายคนที่เดินทางมาที่นี่ คงมีไม่น้อยที่จะไม่แหงนหน้านั้นขึ้นไปมองปลายของยอดเสาอโศก  ยิ่งใหญ่และตระหง่านมาก สองคนโอบน่าจะได้ในเสาด้านล่าง และน่าจะหนาเป็นพิเศษเพราะว่าอายุนั้นยาวนานมาก หากว่าใครที่ต้องการที่จะดูสมบูรณ์เหลือเพียงที่เดียว นอกจากนั้นอาจจะเหลือเพียงเสา แยกเป็นสี่ส่วนนั้นก็มี 

   การตั้งใจในการทำอะไรนั้น หากว่าเรานั้นตั้งใจแล้วสักวันหนึ่งแรงศรัทธาของเรานั้นจะสร้างในส่วนของความดีแผ่ออกมาอย่างกว้างไกล