ก่อนเดินทางลงไปยังแม่น้ำคงคาชมวิถีชีวิต อย่าได้เผลอไปขอถ่ายรูโยคี ต้องยื่นรูปีให้ห้าร้อยรูปี (อินเดีย)

ทักทายสื่อสารตามความหมาย บาบูเฝ้าทักทายเมื่อรุ่งสาง

พวกเรานั้นเตรียมพร้อมออกเดินทาง ล่องเรือชมความต่างในวิถีทาง 

เมื่อเรานั้นเดินลงถึงสะพาน เรือนั้นพร้อมจะเทียบท่า 

ถ่ายรูปกับผมไหม ไม่เยอะเท่าไหร่ห้าร้อยรูปี 

ขอรูปคู่กับโยคี และส่วนนั้นมีในท่าทาง 

     มิติหนึ่งของความสุขของโยคีรุ่งเช้านั้นเดินทางเพื่อที่จะลงลอยทุกข์ลอยโศกที่แม่น้ำคงคา การเดินทางลงไปนั้นเราเดินทางออกจากที่พักตั้งแต่เวลาประมาณ ตีสี่ของวันใหม่ ใช้เวลาเดินลงไปในเวลาที่ยิ่งใหญ่ตอนนั้นคือใช้เวลาประมาณสี่สิบนาทีจึงเดินทางถึง จากนั้นเราใช้การเดินเท้าลงไปในแม่น้ำ คงคาเพื่อที่จะลอยในส่วนของกระทงเพื่อที่จะล้างบาป 

    ท่านโยคีนั้นจะยืนอยู่ทางขึ้นเรือเพื่อที่จะเตรียมพร้อมในการถ่ายภาพกับเรา ตอนนั้นคือเราเองคิดว่าเขานั้นต้องการอะไร แต่พอมีคนหนึ่งไปถ่ายรูปด้วยนั้นกลับแบมือเพื่อที่จะขอในส่วนของเงินในการถ่ายรูปด้วย 

      หลังจากนั้นเมื่อเรานั้นเดินผ่านมาเจออีกคน เราไม่สนใจเลยและไม่เข้าไปใกล้ ทุกอย่างนั้นมีการดำเนินไปอย่างเสมอ การเดินทางที่เรานั้นต้องขอคือ ความเข้าใจในการทำงานนั้น สามารถที่จะช่วยในเรื่องของการทำอาหาร หลายอย่างนั้นสามารถที่จะเปลี่ยนแปลงไปได้เสมอ เรื่องราวทั้งหมดนั้นยังคงเหมือนเดิม ชายคนเดิมไม่ว่าเรานั้นจะไปในช่วงไหนหรือว่าตอนไหน ก็ยังคงเดิมทั้งหมดเลย 

    การหาเงินในรูปแบบใหม่ที่หาไม่ยาก ดีกว่าที่จะไปนั่งขอทาน คนที่อยู่บริเวณริมฝั่งแม่น้ำนั้นบอกได้เลยว่าต้องรู้จักตาลุงคนนี้ ตาลุงที่ไม่ใช่โยคีหรือว่าฤๅษี แต่ว่าแต่งตัวเพื่อที่จะมาทำในส่วนของธุรกิจ ได้เงินเยอะมากเพราะว่าจะต้องถ่ายก่อนแล้วค่อยที่จะถามเรื่องเงินทีหลัง หากว่าเรานั้นไม่ต้องการที่จะจ่ายเงิน เรานั้นไม่ต้องถ่ายคู่  ตอนที่ถ่ายนั้นเขาเองก็มองมาที่เรานั้นเหมือนกัน 

   ความเชื่อที่เรานั้นเห็นหลากหลายมากในแต่ละสถานที่ ไม่ว่าจะระหว่างทางหรือว่าริมฝั่งของแม่น้ำทุกการเคลื่อนไหนสายน้ำที่ไม่เคยมีวันของการเงียบ เปลวไฟนั้นยังคงเผาร่างของคนหลายต่อหลายคนอย่างไม่ขาดสาย  หากว่าเด็กหรือผู้ใหญ่นักบวชนั้นสามารถที่จะโยนลงไปในน้ำได้เลย