หลับเพื่อที่จะให้เห็นถึงความแปรผันไป เกิดแก่เจ็บตายคือธรรมดาของชีวิต (เมืองกุสินาราประเทศอินเดีย)

การหลับครั้งนี้นิรันดร์  แบกความฝันของใครนั้นหลากหลายคน

ทุกคัร้งที่เรานั้นได้มองใบหน้านั้นทานทน  เรื่องราวสุขล้นเมื่อได้เห็น

ทุกครั้งที่กล่าวคำบูชา ในในเสมือนว่าได้เจอพุทธเจ้า เรานั้นอาจจะเคยเกิดมาท่ามกลางเรื่องราว

เพราะว่าโอกาส หนทางเราจึงได้เจอ

    คิดว่าตนเองนั้นมีความโชคดีมากที่ได้เกิดมาเจอในส่วนของพระพุทธศาสนา และได้มีในเรื่องของโอกาสในการที่จะเดินทางตามรอยพระศาสดา หลายครั้งเมื่อเรานั้นเดินผ่าน อยากบอกว่าอยากให้คนที่เรานั้นรักได้พ้นทุกข์ ให้ชีวิตในครอบครัวนั้นดีขึ้น การเดินทางในการแสวงบุญเรานั้นจึงมีความตั้งใจ ที่จะสร้างบุญบารมีให้มากยิ่งขึ้น 

     ถามว่าตอนที่เรานั้นเดินทางมาถึงยังสถานที่ใหม่ คือสถานที่สุดท้ายที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นทรงที่จะเลือกในการวางสรีระ คือเลือกที่จะปรินิพพาน ก่อนที่จะปรินิพพานนั้น พระองค์ทรงที่จะแลเห็นว่า เมื่อปรินิพพานไปแล้วจะก่อเกิดปัญหาอย่างแน่นอน ในเรื่องของการแบ่งในส่วนของอัฐิ  จึงได้บอกเรื่องราวของอานนท์ว่าจะต้องเดินทางไกลเพื่อที่จะมาที่เมืองกุสินารา คือสถานที่ที่เป็นศูนย์กลางของทุกที่ สามารถที่จะเดินทางไปได้อย่างสบาย เป็นเมืองที่ในอนาคตนั้นจะมีพร้อมในหลากหลายเรื่อง จึงเลือกที่จะปรินิพพานที่นี่ 

    พอเรานั้นมาเห็นสถานที่จริง เชื่อว่าพระองค์นั้นได้เลือกถูกแล้ว เพราะว่าสถานที่ในการปรินิพพานนั้นอยู่ไม่ห่างไกลมากจากวัดไทยกุสินารา และในส่วนของในหลวงรัชกาลที่ 9 นั้นก็นำในส่วนของพระเกศานั้นมาไว้ที่นี่เช่นกัน เพื่อที่จะทำให้ทุกอย่างที่สงบสุข 

  ดอกไม้ที่ใช้ในการกราบไหว้ที่นี่นั้นจะใช้ในส่วนของดอกบัวและจะต้องเป็นดอกบัวที่สด จะไม่ค่อยที่จะเห็นในส่วนของดอกไม้ปลอม และหากว่ากลุ่มไหนนั้นเข้ามาที่นี่ส่วนมากนั้นจะนำในส่วนของจีวรมาห่มให้กับพระสัมมาสัมพุทธเจ้า และสวดมนต์นั่งสมาธิ  แต่ไม่เข้ามใจตนเองเหมือนกันเมื่อเข้ามาที่นี่ทำไมต้องมีน้ำตา ไหลออกมาอย่างที่เรานั้นไม่สามารถที่จะหยุดมันได้ ตื้นตันใจมาก

   กุสินารานั้นถือว่าเป็นเมืองแห่งการค้า ความเป็นอยู่และสถานที่นั้นมีความเหมาะสมมาก ราบเรียบสวนนั้นมีความกว้าง มีในส่วนของการวางสังขาร สถานที่ถวายพระเพลิง 

   ไม่มีใครที่จะเล่าได้ในเรื่องของสิ่งที่อยู่ในอนาคตทั้งสิ้น เราเองนั้นได้มีโอกาสที่จะเดินทางมาที่นี่นั้นได้นำในหลากหลายสิ่งไม่ว่าจะเป็นพระประจำตัวของเราและในส่วนของเครื่องรักษาเราเพื่อที่จะมากราบไหว้ 

  ครั้งล่าสุดนั้นได้นำใสส่วนของผ้าเช็ดหน้าของพ่อที่เรานั้นรักมาด้วย เพื่อที่จะพาในส่วนของพ่อนั้นมาเพื่อที่จะให้อยู่ในที่สบาย

   พระองค์นั้นปรินิพพานแต่ว่าคำสอนทั้งหมดของพระองค์นั้นยังคงอยู่ที่นี่ตราบนานแสนนาน ไม่ว่าเวลานั้นจะผ่านไป แต่ความจริงจะไม่เลือนหายไปอย่างแน่นอน ท่านนั้นทรงนอนนิ่งไม่มีปราศรัยไม่มีพาที ทุกคนมาที่นี่เพื่อที่จะกราบไหว้ และเวียนประทักษิณสามรอบ

    ความสุขความปลื้มปิติที่ไม่ว่าใครที่เคยไปที่นั่นจะมีความสุขมากที่ได้เห็นในส่วนของความศรัทธาที่มากกว่าหลายอย่างมารวมกัน หลายครั้งเรานั้นพยายามที่จะเดิน เพื่อที่เคารพสักการะ เมื่อถึงสถานที่แห่งนี้ เหมือนทุกอย่างนั้นได้สิ้นสุดลงในส่วนของการสิ้นลมหายใจ ไม่มีใครนั้นหลบหนีไปได้ ไม่เวลาใดเวลาหนึ่งก็จะเดินมาถึง

   ในการเดินทางมาที่นี่นั้นบ ส่วนมากคนที่มาเคารพนั้นจะมีการกราบในส่วนของฝาเท้า ครั้งแรกที่เรานั้นได้ไปสักการะในตอนนั้นยังไม่ค่อยมีในส่วนของนักแสวงบุญไปที่อินเดียมากนัก  ในเรื่องของรั้วนั้นจะยังไม่มีการที่จะล้อมไว้  สามารถที่จะเข้าสัมผัสได้ในทุกส่วนของสรีระพระองค์ แต่หลังจากนั้นห้าปี กลับมาอีกครั้งตอนนี้เรานั้นไม่สามารถที่จะเดินเข้าไปได้แล้ว มีในส่วนของรั้วบดบัง  การปิดทองนั้นที่นี่จะไม่ค่อยนิยมให้สัมผัส 

   ความเชื่อนั้นมีความเชื่อว่า หากว่าเรานั้นต้องการที่จะให้ตนเองนั้นมีความสุข หรือว่าหายเจ็บในบริเวณตรงไหนให้นึกและจับลูบบริเวณนั้น ส่วนเรานั้นต้องการให้ตนเองนั้นสมองดี และฉลาดในเรื่องที่เรานั้นคิด เลยใช้วิธีการอธิษฐานแล้วลูบบริเวณศรีษะ ความศรัทธานั้นเป็นความสุขเสมอ ทุกครั้งที่เรานั้นเชื่อความเชื่อจะทำให้เรานั้นมีความตั้งใจที่มากขึ้น รักในการเดินทางให้เรานั้นเดินทางไปที่สถานที่ที่ดี