บ้านอนาถบิณฑิกเศรษฐี ผู้สร้างวัดเชตวันมหาวิหาร มาโกยเงินใส่กระเป๋า ในหลุมเก็บเงิน อยู่เยื้องๆ บ้านองคุลีมาล มาบ้านเศรษฐี (อินเดีย)

บ้านเศรษฐีผู้สร้างในส่วนของสถาน วัดเชตวันวิหารที่ยิ่งใหญ่ 

ในหลุมน้้นที่เรานั้นยืนมอง มากกว่าที่เรานั้นเห็นและแลมอง 

ไม่เหมือนที่เรานั้นสร้างถอนเรื่องราวของวันวาร สู่ปัจจุบัน

กำแพงที่เรานั้นเดินเห็นห้องต่างๆ  อดีตกาลนั้นจะยิ่งใหญ่สักเพียงไหน 

ห้องทั้งหมดที่เรานั้นมองลอดผ่านไป  คือสถานที่ในการเก็บทองรวยล้นทั้งผองในอินเดีย

     หากว่าจะเล่าเรื่องของคนที่มีความร่ำรวยที่สุดในอินเดียสมัยพุทธกาลนั้น  คงไม่มีใครที่จะรวยและยิ่งใหญ่เท่ากับอนาถบิณฑิกเศรษฐีที่ได้ทำบุญยิ่งใหญ่ในการถวายที่ เพื่อที่จะสร้างวัดเชตวัน สำหรับให้พระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้นจำพรรษา เพราะว่าความศรัทธา หากว่าเรานั้นได้ไปเดินชมบ้านนั้นทางบันไดที่เดินขึ้นไปนั้นจะมากมายด้วยห้องต่างๆ   ซึ่งเชื่อว่าในห้องทั้งหมดนั้น ได้เป็นห้องที่เก็บในส่วนของสมบัติไว้จำนวนมากมาย มากล้น จนต้องฝังไว้ใต้ดิน 

    สีสันของการเดินชมนั้นบ้านนั้นมีห้องและบันไดที่สามารถที่จะเดินลงไปได้อย่างสบาย หากว่าเรานั้นมองอีกมุมหนึ่งที่นี่นั้นน่าจะเป็นบ้านที่หลังใหญ่มากเหมือนกัน หลากหลายเส้นทางที่เรานั้นเดินไป สูงไม่สามารถที่จะกระโดดลงได้ สถานที่นั้นยังมีในเรื่องของความแข็งแรง 

    ในการที่เรานั้นเดินไปในบ้านหลังนี้สิ่งที่หลายคนนั้นยังคงขอคือในส่วนของการ ปรารถนาให้ตนเองนั้นมีความร่ำรวย เพื่อที่จะได้ไม่ขาดตกบกพร่องในการทำบุญ ในเรื่องของการทำบุญนั้นมีการกล่าวไว้ว่า เมื่อเรานั้นทำจะยิ่งได้  การที่ถวายที่เพื่อที่จะสร้างในส่วนของวัดเชตวันนั้นเพื่อที่จะให้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าและเหล่าสาวกนั้น ได้อยู่จำพรรษา และสนทนาธรรมด้วยอย่างยาวนาน หากว่านับนั้นอยู่ที่วัดแห่งนี้มากหลายพรรษาเหมือนกัน 

    เรานั้นกว่าจะขึ้นมาที่นี่นั้นใช้เวลาไม่นาน  ระหว่างทางที่เรานั้นเดินขึ้นมาตรงข้ามบ้านนั้น เราจะมองเห็นในส่วนของบ้านองค์คุลีมาร จอมโจรขโมยนิ้ว ที่หลายคนน้ันกลัว ไม่ไกลกันมากลงไปจากบ้านตรงนี้เดินไปประมาณร้อยเมตรกว่าก็จะถึงในส่วนของบ้านจอมโจร  ในบริเวณที่เรานั้นมองนั้นทำให้เห็นได้ว่าสถานที่ในแต่ละที่นั้นมีเรื่องราวความเป็นมาที่เป็นไปตามประวัติที่มีการเขียนไว้ว่าเป็นอย่างไร 

   แต่ก่อนนั้นหากจะเล่ามาเรื่อยๆ คือสถานที่แห่งนี้เคยมีความเจริญรุ่งเรือง แต่หลังจากที่พระพุทธเจ้านั้นเสด็จดับขันธ์ปรินิพพานไปแล้ว ทำให้ศาสนาพุทธนั้นได้มีความเสื่อมลงไป และได้หายไปจากสังคมของอินเดียหลายปี มีศาสนาพราหมณ์นั้นเข้ามามีบทบาทมาก คนสมัยใหม่ที่เกิดมาจึงไม่ค่อยที่จะรู้ในเรื่องราวของพระองค์ สถานที่นั้นยังคงเป็นสิ่งที่ยืนยันว่าทั้งหมดนั้นเป็นเรื่องจริง

    ในการเดินเที่ยวนั้นสิ่งที่เรานั้นต้องระมัดระวังนั้นคือ อย่าได้เดินหลับตา เพราะว่าอาจจะตกลงไปได้  แต่หากว่าตกลงไปนั้นอาจจะขึ้นมาได้ยากเพราะว่าสูงมากกว่าสองถึงสามเมตร บางที่นั้นมีความกว้างและความลึกมาก ผนังของที่นี่นั้นแน่นหนามากกว่าที่ไหน หากว่าจะทุบบ้านนั้นคงไม่ได้ การสร้างบ้านด้วยอิฐนั้นมีความหนาและความแข็งแรงมาก ยากที่จะทุบทำลาย และอยู่มาได้มากกว่าสองพันปีก่อนพุทธกาล

     ในการเที่ยวนั้นพอเรานั้นเเดินเข้าไป เรานั้นจะเริ่มเห็นหนุ่มในการเดินเที่ยว วัยรุ่นของอินเดียเที่ยวสถานที่ท่องเที่ยว เพราะว่าสาวๆ อินเดียนั้นจะต้องอยู่ที่บ้านไม่ได้ออกมาเพื่อที่จะเที่ยวตามสถานที่ต่างๆ  ต้องทำงานบ้านหรือว่าฝึกในเรื่องของการดูแลสามี ไม่ค่อยเห็นออกมาเดิน มีแต่กลุ่มของพวกเราทั้งหมดที่เดินวนเวียนบนบ้านเศรษฐี มาเพื่อกอบโกยเงินทองให้เรานั้นมีไม่ขัดสนเป็นพอ

    ความสุขในการเดินทางนั้นไม่เคยจางหายไปไม่ว่าจะผ่านมาอีกที่ร้อยปี เรามีความสุขกับการเดินทางตามรอยพระพุทธเจ้า นอกจากว่าเรานั้นจะเดินทางไปในสถานที่ต่างๆ แล้ว นอกนั้นเรายังไปในบ้านของบุคคลที่มีความสำคัญที่เกี่ยวข้องกับประวัติของพระองค์ จากที่เรานั้นเคยอ่านในส่วนของหนังสือ  ตอนนี้นั้นออกมาโลดแล่นในความเป็นจริงเหมือนเรานั้นได้เห็นในเรื่องราวที่เรานั้น

สถานที่ที่เรานั้นมาเรานั้นต้องเดินทางออกมาในตอนเช้า ต้องถึงในส่วนของสถานที่แห่งนี้เวลาประมาณเจ็ดนาฬิกา อากาศที่นี่นั้นถามว่าในช่วงของฤดูร้อนนั้นจะร้อนมาก แต่พอฤดูหนาวนั้นก็จะหนาวจนปวดใจ หนาวจนมองไม่เห็นในสิ่งใดภายในบริเวณโดยรอบ 

   การเดินทางเพื่อตามรอยพระพุทธเจ้า แม้ว่าเรานั้นจะเดินทางมาที่นี่แล้วถึงสามครั้งแต่ว่าเรานั้นก็ยังมีในเรื่องของความสุข ความสุขที่ได้เห็นสุขที่ได้มอง และสุขอย่างที่ไม่เหมือนประเทศไหน หลายคนบอกว่าทำไมเรานั้นชอบไปในประเทศอินเดีย ทำไมไม่ไปในส่วนของยุโรป ตอบได้คำเดียวว่า ที่นี่นั้นมีมนต์เสน่ห์ที่ไม่เหมือนในประเทศไหน ความสุขนั้นหาได้หากว่าเรานั้นลองเดินทางและเปิดใจกับมัน