เส้นทางแห่งความอดทน สถานที่บำเพ็ญทุกรกิริยา (อินเดีย)

หลากหลายเส้นทางที่สร้างฝัน 

มีตำนานสื่อสารที่หลากหลาย

กว่าจะเดินทางขึ้นมาถึงในสูงสถาน 

ด้วยสองเท้าก้าวย่างเพื่อทางที่เรานั้นเดิน 

ระหว่างทางนั้นเราจะต้องได้ต่อสู้ 

ด้วยแดดที่ร้ายแรง หลบแดดเพื่อหลีกแสงตะวันมา 

อินเดียนั้นมีค่า มองเห็นหน้าที่และความอดทน 

  ครั้งนี้เป็นอีกครั้งหนึ่งที่เรานั้นได้เดินทางเข้าไปในบริเวณส่วนของเขาดงคสิริ สถานที่นี้เชื่อว่ามีการบำเพ็ญในส่วนของทุกรกิริยาของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ที่ทรมานในส่วนของร่างกายตนเองนั้นเพื่อที่จะพบความสุข ความสงบ แต่ยิ่งทำนั้นกลับไม่มีความหมาย ผอมจนเหลือแต่กระดูก  ซึ่งทำให้เรานั้นมองแล้วหากว่าเป็นคนสมัยเรานั้นน่าจะไม่มีชีวิตอยู่อย่างแน่นอน 

   ครั้งนี้เรานั้นเดินขึ้นมาอย่างยากลำบากมาก เพราะว่าเรานั้นมาคืออากาศร้อน ในการเดินขึ้นนั้นสูงยิ่งสูงยิ่งชัน และในส่วนของดินในการขึ้นไปนั้นคือดินในส่วนของดินสีแดงบ้านเรา อย่าได้เผลอในการล้มลงไปถูกับพื้นหน้าจะทำให้ผิวนั้นลอกหมดแน่ 

    เขานั้นสูง และต้องใช้กำลังในการเดินอย่างมาก สูงจนทำให้เรานั้นพักอยู่สองถึงสามรอบ ยิ่งเด็กๆขอทานที่เดินมากับเรานั้นเขาจะพยายามที่จะดันหลังให้เรา หากว่าเรานั้นเดินลงมาจากรถนั้นเราจะเห็นในส่วนของแม่น้ำเนรัญชรา แม่น้ำที่มีความกว้างมาก แต่ในบริเวณของแม่น้ำทั้งหมดนั้นเป็นดินทราย จึงอาจจะทำให้ในตอนนั้นน้ำไม่ได้ลึก สามารถที่จะเดินข้ามได้เลย 

   แต่ที่เรานั้นเห็นเพราะเรานั้นเดินไปในบริเวณจุดที่มีการลอยถาดของพระสัมมนะโคดมทั้งหมดที่ผ่านมานั้นก็เชื่อว่ามาลอยในที่เดียวกัน ในบริเวณที่ลอยนั้นมองข้ามไปจะตรงกับมหาเจดีย์พุทธคยาสถานที่ในการตรัสรู้ และหากเดินลงไปประมาณสองร้อยเมตรนั้นเราจะเห็ตในส่วนของบ้านของสางสุชาดา ที่ถวายข้าวมธุปายาสในคืนก่อนการตรัสรู้ 

    การที่เรานั้นมาที่นี่ได้เห็นและได้สัมผัสในทุกสถานที่ เดินตามรอยของพระพุทธเจ้าเลย เราเองได้เดินทางลงไปในหมู่บ้านที่มีการเรียนรู้ และปฏิบัติตาม สอบถามคนในบริเวณนั้นเราก็รู้ตามที่มีการเขียนไว้ในพุทธประวัติ และยังได้ไปอีกที่ที่จำได้แม่นคือ สถานที่ในหมู่บ้านที่มีการถวายอาหารมื้อสุดท้าย ก่อนที่พระพุทธเจ้าจะท้องร่วงและปรินิพพานไปเพราะว่าเงียบมาก เวลาที่คนเรานั้นเสียชีวิตไปแล้ว ทุกอย่างจบสิ้น 

    นี่คือสภาพที่เรานั้นเดินขึ้นมาถึงกันแล้ว อากาศที่พุทธคยานั้นจะมีในส่วนของอากาศเหมือนบ้านเรา แต่หากว่าเรานั้นไปในส่วนของสถานที่ต่างกับฉัน

    การแต่งกายในการเดินขึ้นนั้นมีความสำคัญ หากว่าเรานั้นขยันมีเวลาว่าง เราจะนั่งรวมกันด้านบนสุดและกล่าวคำเราจะใส่ในส่วนของเสื้อสีขาวหรือว่าโทนอ่อน 

หากว่าเรานั้นได้มีโอกาสที่จะเดินทางไปในประเาศอินเดียนั้นเราจะเชื่อได้เลยว่าใช่แน่เพราะว่าตอนนั้นตอนไหน หากว่าเมื่อไหร่ถึงเวลาเขาจะนำมาให้เราเอง 

  สิ่งที่อยู่ตรงหน้านั้นคือคนที่มีความรู้มีประสบการณ์แต่อีกหลายคนนั้ วิธีในการจับปลาหรือว่าสิ่งของนั้นจะต้องเตรียม  น้ำคือสิ่งที่สำคัญมากกว่านั้นคือเราจะต้องมองให้รอนานมาก