ร้านอาหารอร่อย ร้านช่อผกา สุโขทัย - Chorphaka Sukhothai

ความสุขของช่วงเวลาในหนึ่งวัน ต่างสุขสันต์เสน่ห์หาในรสชาติของอาหาร

เมื่อเจอกันแน่นอนในเรื่องความสำคัญ เตรียมการนั้นเดินทางให้ความรู้ต่างดินแดน 

ไม่มีใครร้ถึงวันข้างหน้า ทุกคนต่างทำหน้าที่ในการสอน 

ให้ความรู้คือความสุขมากมายของเราสำรอง 

เห็นคนต่างๆ นั้นได้ร้องในวิถีชีวิตของการเดินทาง

    คงไม่มีใครเข้าใจอย่างแน่นอนในเรื่องของการเจอคนที่เรานั้นรู้จัก การจะเจอกันเราเข้าใจว่าไม่เหมือนสิ่งที่เป็นในนามธรรม ตอนนนั้นเราเจอกันที่บ้านแต่เมื่อเวลาผันผ่าน ไปจนถึงช่วงเวลาของการรับประทานอาหาร อาหารนั้นมีค่าเสมอ เราพยายามมองเห็นเวลา จึงได้เกิดการเดินทางที่เรียกว่าการมาทานอาหาร 

    ร้านอาหารร้านนี้นั้นถือว่าเป็นร้านอาหารที่การันตรีเลยในเรื่องของความอร่อย ที่นี่เขาเรียกว่าร้านช่อผกา อาหารสุโขทัยที่หากว่าใครมาต้องมาที่ร้านนี้ อาหารนั้นอร่อยทุกอย่าง ถึงรสชาติไม่ว่าจะเป็นการทอดไก่ ไก่ย่าง อาหารไทย อาหารใต้ อาหารอีสานมัดใจลูกค้านั้นได้ทั้งหมดเลย อาหารที่สั่งมานั้นคืออาหารที่มีคนเคยมาสั่งทานก่อน อร่อยทุกอย่างโดยเฉพาะในส่วนของผัดเห็ดหอมยิ่งกรุ่นทานกับข้าวสวยนั้น กรุบมาก

   จริงแล้วการทานอาหารนั้นถือว่าเป็นประเด็นที่สอง ประเด็นแรกคือการเตรียมในการที่เรานั้นจะเดินทางไปสัมมนาที่ต่างประเทศ ในการให้ความรู้นั้นจะต้องมาคุยกันในเรื่องของการเดินทางข้ามประเทศ แต่ว่าดีหน่อยว่าทั้งสองท่านที่จะเดินทางไปนั้นมีพาสปอตที่เรานั้นเรียกว่าพาสปอตในการเดินทางไปราชการ ต้องมีหนังสือขออนุญาตไปราชการต่างประเทศหลากหลาย อย่าง แต่ว่าไม่ได้ยากเกินไป 

   แต่การที่เรานั้นไปบรรยายในต่างประเทศนั้น เป็นเหมือนการยกระดับคุณค่าในตนเอง ว่าเรานั้นมีประสบการณ์ที่มากกว่าการบรรยายในประเทศจะสามารถที่จะนำไปทำผลงานได้ในอนาคต  ตอนที่จะไปนั้นเรานั้นบอกว่าสามารถที่จะอธิบายได้ทั้งหมด เพราะว่ารายวิชาที่สอนคือ สัมมนาภาษาไทย เพื่อให้เด็กนั้นได้เรียนรู้ในเรื่องการดำเนินงานในการจัดสัมมนา ไม่มีอะไรที่จะมาต้านในเรื่องของความคิดเรานั้นได้ตลอด 

   ตอนนั้นหลากหลายคนไม่เข้าใจว่าทำไมเรานั้นถึงอยากที่จะจัดสัมมนาของเรานั้นก่อน งานใหญ่ของภาควิชาที่เรานั้นเป็นคนที่สร้างขึ้นมาในครั้งแรก ทำมาหลายครั้งแล้วแน่นอนว่าเรานั้นก็จะต้องหาสิ่งใหม่ที่มากกว่านั้นอยู่แล้ว นั่นคือการสร้างงานในรูปแบบวิชาการที่มากกว่า การสัมมนาภาษาไทยนั้นเป็นการบอกว่าเรานั้นได้สร้างประสบการณ์ให้นักศึกษา หากว่าเรานั้นทำแต่งานเดิม แบบเดิม ทุกอย่างเหมือนเดิมไม่มีอะไรตื่นเต้น  

   การให้โครงการให้เรานั้นคิดขึ้นมานั้นเปรียบได้กับการสร้างแรงบันดาลใจใหม่ ไม่ใช่ว่าเรานั้นจะทำอะไรก็ได้ แต่ว่าเรานั้นมีการวางแผน หากว่าจะนำไปใส่ด้วยกันระยะเวลาในการที่วิทยากรจะมานั้นไม่ตรงกัน แต่ในส่วนของคนที่ไม่เข้าใจว่าเรานั้นสารพัดก็เรื่องของเขา เพราะว่าเขานั้นไม่ได้เป็นคนทำเป็นเพียงที่ปรึกษา และในงานของภาควิชานั้นทางนั้นก็จะต้องมีเงินช่วยไม่ใช่ว่าจะเอาเงินของเรานั้นออกทั้งหมด 

   บางครั้งเราก็แอบคิดเหมือนกันนะว่า ทำไมความคิดของคนที่เกิดมารุ่นเก่า คิดแต่การอยู่กับที่เดิมอะไรเดิมๆ พอเรานั้นต้องการที่จะสร้างสิ่งใหม่กลับมองว่าเป็นการไม่เชื่อฟัง เรานั้นเรียกว่าการไม่เปิดใจ ถือว่าแล้วแต่เมื่อความคิดเรานั้นไม่เหมือนกัน เราก็จะคุยในส่วนของคนที่เห็นด้วยกับเรา ทุกอย่างเรานั้นจัดการเขียนโครงการขึ้นมา เตรียมในเรื่องของการเดินทางของวิทยากรเอง แล้วพอเรานั้นทำงานเสร็จเหมือนเป็นการปลดพันธะทุกอย่างออก ยิ้มได้อย่างมีความสุข  

  ไม่ต้องการอะไรหากว่าตอนนั้นทำไมต่อต้านเท่านั้นเอง เลิกที่จะสนใจกับคนที่เป็นตัวถ่วงนานแล้ว มันต้องมีอะไรใหม่ๆ สิหกปีที่ทำมาจะทำอยู่อย่างนั้นหรือ จริงไหม