ปราสาทที่ปกคลุมด้วยต้นไม้ใหญ่ พฤกษานั้นโอบกอดธรรมชาติ ไม่มีอะไรยิ่งใหญ่กว่าธรรมชาติ

พวกเราเองนั้นคือสิ่งที่ธรรมชาตินั้นสร้างมาเหมือนกัน 

สิ่งที่หวังนั้นคือเป้าหมายในการเดินทาง 

เมื่อพวกเรานั้นเดินเข้ามาเพื่อสร้างสิ่งหลายอย่างเพื่อเข้าใจในหลายสิ่งเสมอ

เพียงเพราะเรานั้นเดินเข้าไปในความคิดของเธอ

    ทุกครั้งที่เรานั้นออกเดินทางความสุขนั้นรอเราเสมอในปลายทางที่สุขสันต์ หากว่าเส้นทางเดินนั้นต้องบอกว่าเหลือเพียงสิ่งที่เรานั้นต้องฝาฟัน สิ่งที่ฝันกับสิ่งที่ต้องการจึงมาพร้อมกัน 

  ครั้งนี้ถือว่าเรานั้นได้เดินทางท่องเที่ยวแบบไม่ได้ตั้งตัว เพราะว่าการเดินทางมาที่นี่เพื่อที่จะมาทำงาน แต่ไม่ได้คิดว่าเรานั้นจะได้มาเที่ยว แต่เป็นเพราะว่าการทำงานของเรานั้นประสบในเรื่องของความสำเร็จ เพื่อที่จะไม่ทำให้การทำงานของเรานั้นเคร่งเครียดเกินไปจนไม่ได้งาน จึงได้เริ่มในส่วนของสิ่งของหลายอย่าง การติดต่อในเรื่องของรถโดยสารในการเดินทางสำรวจเมืองนั้นให้ทางโรงแรมนั้นติดต่อให้ 

  การสัมมนาของเรานั้นเริ่มตามเวลาของทางราชการและจะเลิกหลังจากนั้นคือเวลาประมาณบ่ายสาม แต่หลังจากนั้นเราเองถึงจะเดินเข้าไปในความคิดของตนเอง ว่าเย็นนี้นั้นเราจะไปไหน ตลาดราตรีนั้นคือสถานที่ที่เรานั้นเดินมามากกว่าสามคืนแล้ว หากว่าคืนนี้เรานั้นไม่ได้ไปไหนเพราะว่าจะนอนเพื่อที่วันพรุ่งนี้นั้นเราจะเที่ยวเพราะว่าถือว่าเป็นวันหยุด จากการทำงานและจะเดินทางกลับในเช้าของวันพรุ่งนี้ บางครั้งการเที่ยวที่เรานั้นสามารถที่จะเดินทางเที่ยวในแต่ละสถานที่จำนวนและระยะเวลานานเท่าไหร่นั้นมันถือว่าเป็นความสุขเหมือนกัน

   สิ่งที่เรานั้นประทับใจมากจากการที่เรานั้นเดินเที่ยวในส่วนของปราสาทมากกว่าสิบปราสาท อลังการกว่าทุกที่คือที่นี่เลย 

    ความรักที่ไร้พันธะนาการ ไม่มีอะไรหยุดยั้งในความรักของทั้งหมดได้เลย หากว่าเรานั้นต้องการที่จะเดินชมสถานที่เหล่านี้สามารถที่จะมองและเล็งในบางอย่างบางเหตุการณ์ที่ ต้นไม้นั้นมีความคิด ใครอาจจะบอกว่าต้นไม้นั้นเรามองเขาไม่มีความคิด เขาเป็นเพียงต้นไม้ แต่ในบริเวณบางที่นั้นรากของเขาละเว้นในเรื่องของการเข้าไปเกาะ เอาอย่างแรกคือในส่วนขิองประตูไม่มีรากไว้แขนงไหนเลยที่เลื้อยไปปิดในส่วนของประตูทางเข้า เราสามารถที่จะเดินเข้าไปในประตูได้อย่างสบายเลย 

     ครั้งนี้น่าจะเป็นในครั้งที่สามในการมาที่นี่ และเดินรอบปราสาทในครั้งนี้นั้น เรามาในฐานะของคนต่างชาติแต่ในครั้งที่สองนั้นเรามาในฐานะ ดของคนในประเทศ  การจ่ายเงินนั้นราคาในการเข้าชมในเมืองเสียมเรียบทั้งหมดนั้น ในฐานะของคนต่างชาติราคาในการจ่ายคือ  37 ดอลล่า ถือว่าคุ้มค่าเพราะว่าเราจะเดินไปตรงส่วนไหนนั้นสามารถที่จะเข้าได้หมด การจ่ายนั้นก็จะช่วยในการทำนุบำรุงให้สิ่งก่อสร้าง ให้คนงานที่คอยดูแลบ้าง 

   ในตรงมุมนี้นั้นเราเดินเข้ามาในส่วนของด้านใน บริเวณนี้นั้นถือว่าเป็นจุดที่ทุกคนนั้นมาถ่ายภาพ เพราะว่าด้านบนของปราสาทนั้นจะเป็นช่องในการระบาย อากาศหากว่ามีการเดินเข้ามาแล้วจำนวนมากกว่าห้าคน อากาศหายใจนั้นจะไม่มี หากว่าเรานั้นมีการถ่ายในส่วนของภาพนั้น จะช่วยให้เรานั้นหายใจได้อย่างสบาย 

    รอยยิ้มในวันนั้นหากว่าเรานั้นมองภาพเรานั้นสามารถที่จะรับรู้ในเรื่องของความรู้สึกในตอนนั้นได้เลย  หากว่าเรานั้นมองด้านหลังทะลุใบหน้าของคนนั้นไป เราจะเห็นว่าด้านบนนั้นจะเป็นชั้นเป็นแผ่นเหมือนกันกับขนมชั้นที่เรียงกันขึ้นไปจนถึงในส่วนของด้านบนที่มีการปิดสนิท มีช่องระบายอากาศเพียงด้านบนเท่านั้น

    บางครั้งในส่วนของหินและแผ่นที่รายรอบในตัวของปราสาทนั้นคงในความงาม แสงนั้นเราสามารถที่จะสร้างเแง  การไปเที่ยวในสถานที่นั้นเพียงครั้งเดียวนั้นเราเองไม่สามารถที่จะบอกได้ว่าเรานั้นได้เที่ยวในทุกบริเวณหรือไม่ แต่เมื่อเรานั้นไปมากกว่าสามครั้งนั้นทำให้เรานั้นได้รู้ว่าเราเดินครบในทุกสถานที่เลย ได้เห็นในสิ่งที่สองครั้งที่เรานั้นเดินทางไปเราไม่ได้เจอกับเหตุการณ์