ดีเอ็นเอมืด" อาจช่วยไขปริศนาสปีชีส์แมงมุมเต้นรำได้

เมื่อครู่นี้ดิฉันได้อ่านข่าวที่คุณพัลลภ โกศ ผู้สื่อข่าววิทยาศาสตร์จากบีบีซี เป็นคนเขียนเอาไว้ค่ะ เรื่องราวน่าสนใจทีเดียว จนอดไม่ได้อยากจะนำมาเล่าแบ่งปัน

เป็นเรื่องเกี่ยวกับ “แมงมุมเต้นรำ” หรือที่เรียกกันว่า “แมงมุมนกยูง” ของออสเตรเลีย ซึ่งเป็นสัตว์ตัวจิ๋ว ขนาดแค่หัวเข็มหมุด แต่กลับมีสีสันสดใสสวยงามราวกับงานศิลป์ แถมยังมีท่าเต้นเกี้ยวพาราสีที่น่าตื่นตา ทั้งการย่ำเท้าเป็นจังหวะเหมือนเสียงกลอง และการกางท้องอวดสีสันให้ตัวเมียดู เรียกว่าธรรมชาติสร้างมาอย่างน่าอัศจรรย์ค่ะ

สิ่งที่ทำให้นักวิทยาศาสตร์ให้ความสนใจมากเป็นพิเศษคือ แมงมุมนกยูงมี ความหลากหลายของสปีชีส์สูงมาก กว่า 100 ชนิด ขณะที่สัตว์อื่น ๆ ส่วนมากมักจะมีเพียง 5–10 ชนิดเท่านั้น

นักวิจัยเชื่อว่า สาเหตุหนึ่งมาจากสิ่งที่เรียกว่า “ดีเอ็นเอมืด” (Dark DNA) ซึ่งเป็นส่วนของสารพันธุกรรมที่ไม่ใช่ยีนโดยตรง และยังไม่ค่อยมีใครเข้าใจหน้าที่แน่ชัด แต่พบว่าอาจมีผลต่อการปรับตัวและวิวัฒนาการอย่างมาก โดยแมงมุมนกยูงมีดีเอ็นเอมืดมากกว่ามนุษย์ถึง 3 เท่าเลยทีเดียว

งานวิจัยนี้กำลังเป็นส่วนหนึ่งของโครงการระดับโลกที่ชื่อว่า Earth BioGenome Project ซึ่งตั้งเป้าจะถอดรหัสพันธุกรรมสิ่งมีชีวิตทุกชนิดบนโลก ทั้งพืช สัตว์ และเห็ดรา ภายใน 10 ปีข้างหน้า เพื่อให้เราเข้าใจธรรมชาติอย่างลึกซึ้งขึ้น

ดิฉันอ่านแล้วรู้สึกประทับใจค่ะ เพราะจากสิ่งมีชีวิตเล็ก ๆ ที่บางคนอาจกลัวหรือมองข้าม กลับกลายเป็นกุญแจสำคัญที่จะช่วยไขปริศนาการวิวัฒนาการของโลกใบนี้ได้