เสือแป้น หนังเหนียว ฟันแทงไม่เข้าจนเพชฌฆาตยังเหงื่อตก

รูปจาก เรื่องสยองขวัญกับคดีฆาตกรรม

วันนี้ผมมีเรื่องเล่ามันส์ ๆ สะท้านวงการเสือโจรบ้านเราในสมัยรัชกาลที่ 6 มาให้อ่านกัน เป็นเรื่องของ “เสือแป้น” โจรชื่อดังแห่งราชบุรี-สมุทรสงคราม ที่ขึ้นชื่อเรื่องหนังเหนียวคงกระพัน ดาบฟันไม่เข้า แทงก็ไม่โดน มีเกราะยันต์ติดตัวระดับที่เพชฌฆาตยังทำอะไรไม่ได้!

เรื่องนี้ไม่ใช่แค่เล่าขานแบบตำนาน แต่มีบันทึกในเหตุการณ์จริงช่วงที่ถูกจับและประหารด้วยนะครับ รับรองอ่านแล้วจะต้องอ้าปากค้างเหมือนคนดูในสมัยนั้นแน่นอน

เสือแป้น โจรขนานแท้แห่งยุค

ต้องย้อนบรรยากาศสมัยรัชกาลที่ 6 ก่อนครับ บ้านเมืองตอนนั้นยังมีโจรผู้ร้ายชุกชุม โดยเฉพาะแถวภาคตะวันตกอย่างราชบุรี สมุทรสงคราม เสือแป้นนี่ถือว่าเป็น “ตัวพ่อ” ที่ทำชาวบ้านขยาดหนัก

เขาขึ้นชื่อเรื่องการปล้นสะดม ตีหัวชาวบ้าน ขโมยทรัพย์ แต่สิ่งที่ทำให้เจ้าหน้าที่หนักใจก็คือ “หนังเหนียว” ครับ ยิงไม่เข้า ฟันไม่เข้า ดาบคมกริบระดับเพชฌฆาตยังฟันไม่ระคายผิว แถมทุกครั้งที่เจ้าหน้าที่ออกปะทะ เสือแป้นก็รอดมาได้ทุกที

ความลับของเขาก็คือ การไปสักยันต์หนังเหนียวกับ หลวงพ่อห้อง วัดช่องลม จ.ราชบุรี ซึ่งท่านเป็นพระเกจิชื่อดังด้านคงกระพันชาตรี ใครผ่านพิธีสักจากท่านว่ากันว่ามีแต่ของดีติดตัว

จุดจบของเสือ หนังเหนียวก็ช่วยไม่ได้

แต่ของดีแค่ไหนก็มีวันพลาดครับ… สุดท้ายเสือแป้นก็โดนจับได้เพราะ เกลือเป็นหนอน ลูกน้องถูกเจ้าหน้าที่ซื้อตัวแล้ววางแผน ใช้ไม้พลองตีเสือแป้นจนสลบตอนเผลอหลับ พอตื่นมาก็ไม่ทันแล้ว โดนหิ้วส่งเข้ากรงทันที

ศาลตัดสินให้ประหารชีวิตด้วยการบั่นคอ ซึ่งในสมัยนั้นยังใช้ “ดาบ” ครับ ไม่มีปืนยิงเป้าแบบสมัยหลัง เพชฌฆาตที่ทำหน้าที่ก็มาจากกรุงเทพ มีสองคน คนหนึ่งทำหน้าที่รำดาบล่อ ส่วนอีกคนซ้ำเพื่อให้ขาดแน่ ๆ เพราะปกติแค่ดาบแรกคมกริบก็สะบั้นคอได้อยู่แล้ว

วันประหารที่ลาน คนดูเป็นพัน

พอถึงวันนัดประหาร บรรยากาศเต็มไปด้วยชาวบ้านที่มุงดูกันจนแน่นลาน มีทั้งญาติพี่น้อง รวมถึง แม่ของเสือแป้น ที่มาดูดูลูกชายเป็นครั้งสุดท้าย

เสือแป้นถูกมัดตรึงไว้ที่หลักประหาร เพชฌฆาตเริ่มทำพิธีแล้วฟันเต็มแรง… แต่สิ่งที่เกิดขึ้นทำให้ทั้งลานเงียบกริบครับ!

ดาบฟันไม่เข้า!
ไม่ใช่แค่ไม่ขาดนะครับ แต่แทบไม่ระคายผิวด้วยซ้ำ เหมือนแค่มีรอยหนามเกี่ยวบนผิวหนังนิดหน่อย ชาวบ้านที่มุงดูถึงกับร้องอุทานเสียงหลง เพชฌฆาตอีกคนต้องเข้ามาลองซ้ำ สุดแรงก็แล้ว แต่ผลก็เหมือนเดิม

ทั้ง ๆ ที่ดาบในสมัยนั้นขึ้นชื่อเรื่องคมกริบ ฟันทีเดียวขาดสะบั้น แต่เสือแป้นกลับยืนนิ่งราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

แม่ต้องมาเกลี้ยกล่อม

เจ้าหน้าที่เริ่มโกลาหล บ้างบอกว่าเสือแป้นมีของแรงคุ้มตัว บ้างว่าต้องทำพิธีแก้ ท่านเจ้าคุณที่ควบคุมการประหารถึงกับสั่งให้เอากระทะมาต้มร้อน ๆ เพื่อเตรียมหาวิธีทำลายคาถา

แม่ของเสือแป้นทนไม่ไหว ขออาสามาเกลี้ยกล่อมลูกชายเอง เพราะไม่อยากเห็นลูกต้องตายอย่างทรมาน

เสือแป้นเห็นแม่ร้องไห้ จึงยอมถอนของดีออกจากตัว เขาบอกให้แม่ตักน้ำมา แล้วทำพิธีรดน้ำมนต์ จากนั้นก็ใช้น้ำมนต์ลูบยันต์ที่สักไว้บนหลัง 3 ครั้ง เสร็จแล้วก็ก้มลงกราบแม่เป็นครั้งสุดท้าย

คอขาดในดาบแรก

หลังทำพิธีเสร็จ เพชฌฆาตเข้ามาทำหน้าที่ต่อ คราวนี้แค่ดาบแรกคม ๆ ก็คอขาดสะบั้น ร่างร่วงลงทันที จบตำนานเสือแป้น หนังเหนียวแห่งราชบุรี

เรื่องนี้ทำให้คนในยุคนั้นเชื่ออย่างแรงกล้าว่า ของขลังยันต์หนังเหนียวมีอยู่จริง แต่ต่อให้เหนียวแค่ไหน สุดท้ายก็สู้ “บุญคุณแม่” ไม่ได้

ตำนานที่ยังเล่าขาน

หลังจากนั้นก็ยังมีเรื่องเล่าว่า ตอนขุดศพไร้ญาติในยุคต่อมา เคยพบซากศพที่เนื้อหนังเน่าเปื่อยหมด แต่ผิวหนังตรงที่มีรอยยันต์สักยังสมบูรณ์ดีอยู่ เชื่อกันว่าอาจจะเป็นเสือแป้นจริง ๆ

ไม่ว่าความจริงจะเป็นอย่างไร เรื่องนี้ก็ยังถูกเล่าต่อมาจนถึงปัจจุบัน เป็นหนึ่งในตำนานเสือบ้านเรา ที่แสดงให้เห็นว่า คนโบราณเขาให้ความสำคัญกับของขลังและคาถาอาคมมากแค่ไหน

เรื่องเสือแป้นสอนเราหลายอย่างเลยครับ

• ความชั่วร้ายยังไงก็หนีกรรมไม่พ้น

• ของขลังอาจช่วยได้บ้าง แต่ไม่ใช่ตลอดไป

• ที่สำคัญที่สุดคือ “บุญคุณแม่” มีพลังยิ่งกว่าของดีใด ๆ ทั้งหมด

อ่านแล้วบอกตรง ๆ ว่าขนลุกเลยครับ

เพื่อน ๆ ล่ะครับ คิดยังไงกับเรื่องเสือแป้น? ของขลังหนังเหนียวมีจริงไหม? หรือว่าเป็นแค่เรื่องเล่าขาน
มาแชร์ความเห็นกันครับ ผมว่าประเด็นนี้มันส์น่าคุยทีเดียว