ธรรมชาติที่ฮีลใจ บึงบ้านแวงสถานที่เดินออกกำลังกายของใครหลายคน

ธรรมชาติฮีลใจคนเราได้เหมือนกัน 

หากว่าต้องการถามเราว่าวันนั้นคืออย่างไร

คำตอบคือความสวยงามที่มากกว่า 

แสดงถึงค่าของความสุขนั้น

เรื่องราวความฝ่าฟัน สู่สิ่งที่หลังและนำมา 

       เธอเคยเข้าใจไหมว่าการเดินทางออกจากบ้านเพื่อที่เรานั้นจะไปในเส้นทางฝันในการออกกำลังกาย พบปะกับผู้คนนั้นคือความสุข ตอนที่เรานั้นยืนมองเราอาจจะเห็นเพียงว่าในรอบบึงนั้นมีหนทางในการเดินออกกำลังกาย แต่หากว่าเรานั้นเดินไปเราจะได้สิ่งที่มากกว่าคือ ความสุข บรรยากาศ การเก้าเท้าที่ยากกว่าหลายสิ่ง และรอยยิ้มในทุกช่วงของสถานที่ในการพักผ่อน 

   เราเองมาอยู่ที่นี่น่าจะใกล้สามปีแล้ว แต่สิ่งที่เรานั้นได้เดินรอบบึงที่เรานั้นเรียกว่าแวงใหญ่นั้นมาจากบ่อน้ำตรงนี้ ที่เป็นแวงเป็นเวิ้งน้ำที่สวยงามในยามที่บรรยากาศดี  หากสถานที่นั้นเรามาแล้ว เราไม่มีในความสุข การไม่เดินออกจากที่พักคือเรานั้นจะเป็นในสิ่งที่เรานั้นเรียกว่า โฮมซิก ที่ใครนั้นเป็นจำนสวนมากเมื่อได้ไปอยู่ไกลบ้าน

     สถานที่ในการออกกำลังกายนั้นมีความกว้างใหญ่ รายรอบไปด้วยวิวของต้นไม้อละวิวของสายน้ำ ที่มองอย่างไรสวยสะดุดตา การเก็บภาพถ่ายด้วย โทรศัพท์นั้นอาจจะทำให้เราต้องมองว่า มันไม่สวยเท่ากับการที่เรานั้นมามองเอง 

     การออกกำลังกายนั้นช่วยให้เรานั้นได้ผ่อนคลาย ความอิสระในตัวเราหากว่าเรานั้นอยู่ในห้องสี่เหลี่ยม การสูดอากาศบริสุทธิ์ก็เป็นสิ่งที่ดี หาใครสักคนเดินเป็นเพื่อน ที่คุยกันไปหรือไม่ก็เดินคนเดียวอย่างมีความสุข ไม่ต้องไปสนใจใคร 

         การไปอยู่ที่ไหนเราต้องทำตัวให้กลมกลืนกับที่นั่นเสมอนี่คือสิ่งที่จะช่วยให้เรานั้นมีเพื่อน   คุยได้กับทุกคน และทุกคนนั้นคือเรื่องราวที่เรานั้นต้องเรียนรู้เพื่อที่จะก้าวไปสู่วันใหม่ได้อย่างมีความสุข

    บึงนี้เราเองตอนแรกที่มานั้นถามเหมือนกันว่าทำไมมีบึงน้ำขนาดใหญ่แต่การใช้น้ำยังต้องเป็นของชนบท บึงน้ำที่ไม่เคยแห้ง และเป็นบึงที่น้ำท่วมแต่ไม่ทะลักลงมายังถนน ฝนตกขนาดไหนสองวันสองคืนอย่างหนัก น้ำไปไปนกันหมด สิ่งที่ดีมีอยู่มากมาย

สายน้ำที่ไหลเวียน เหมือนมีสิ่งที่เนียนในธรรมชาติ 

สายน้ำนั้นยังคงผูกพันในความเข้าใจในตัวตน 

คนที่เจอระหว่างทาง คือความสัมพันธ์ที่เหมือนรัก 

สุดท้ายแล้วเขานั้นก็จัก เดินจากไปเหมือนไม่เคยได้คุยกัน