ผาหำหด หนทางแห่งความสุขความทรงจำบนยอดเขา

การเดินทางสู่ความฝัน

หนทางนั้นแฝงไปด้วยรอยยิ้ม

ชีวิตจริงนั้นแสนปลื้มปริ่ม

ขโมยรอยยิ้มในวันวารนั้นกลับมา

   คุณค่าา หลายครั้งรอยยิ้มของเรานั้นหล่นรายทาง บางครั้งความสุขนั้นกระซิบถามบ่อยครั้งว่ารอยยิ้มเรายังเหลืออยู่ไหม สิ่งที่คิดบางครั้งไม่เหมือนสิ่งที่เกิดขึ้นจริง 

   วันนี้จะมาเล่าเรื่องราวของทริคในการเดินทางไปยังสถานที่ท่องเที่ยวหลังจากที่เรานั้นไปทำงาน ถือว่าเป็นผลพลอยได้ ที่เราไปเมื่อครั้งเดินทางไปแล้ว ต่อสถานที่ท่องเที่ยว

  รักที่งดงาม รักที่แสดงออกทางสีหน้า เส้นทางที่เดินได้ด้วยตนเอง ชุดที่พร้อมได้สำหรับทุกรอยยิ้ม

 สถานที่แห่งนี้เรานั้นไปเจอในส่วนของ ก้อนหินขนาดมหึมาเวลาที่เรานั้นเดินขึ้นไปแล้วเราจะรู้สึกเหมือนว่าตัวเองนั้นเอนกายหรือคนอื่นอาจจะบอกว่าเป็นสีวินไม่ได้เพราะว่าเรานั้นอายุเยอะขึ้นแต่อย่างใด แท้จริงแล้วเป็นเพราะว่าความสูงและแรงโน้มถ่วงของโลกใบนี้ 

  การทำให้ตนเองมีความสุขนั้นเป็นสิ่งสำคัญ เรานั่งตรงไหนชีวิตก็สุขสันต์ 

  การมีเพื่อนสักคนหนึ่งที่รู้ใจนั้นเราจะทำให้การเดินทางมีสุขมากขึ้น อย่างแรกเพื่อนร่วมทางนั้นไม่ต้องมีมากแต่มีคุณค่าทางจิตใจ

เขาที่สูงชันวันนั้นยังจำได้เสมอเหมือนว่าเราต้องยินดีในทุกการเดินทาง เธอบอกว่าเรานั้นต้องเข้าใจว่าชีวิตนั้นสำคัญได้เพราะมีใครอยู่ข้างๆ หลายครั้งการเรียงหน้าคุยกันเสมอ

เรื่องวันนั้นยังจำได้ในช่องทางของสิ่งระหว่างทางทุกลมหายใจที่ดินขึ้ึนยังทำให้หันกลับมามองรูปเรายังมีน้ำตาเพราะบางคนอาจจะมองข้าม 

พักบ้างหากเราเดินทางมามากกว่าครึ่งชีวิต ไม่มีใครนั้นเห็นใจและรักเราเท่าตัวของเราเอง รักตัวเองให้มากแล้วคนอื่นจะมารักเรายากเสมอ 

วันหนึ่งเราจะต้องเข้าใจการอยู่คนเดียวให้ได้ ทุกผู้ทุกนาม ก้าวเดินอย่างมุ่งมั่น สิ่งเหล่านั้นยิ่งกว่าความสุขที่ใฝ่ฝันเสมอ เราไม่อาจจะคาดเดาได้ว่าเราจะจากโลกนี้ไปเมื่อไหร่ แต่สิ่งที่คงไว้คือเรื่องราวดีๆที่หาได้ยายากจากการแสวงหนทาง