ขุนเขาคาเฟ่ เขาใหญ่ที่ใครๆไปก็หลงรักในมุมถ่ายภาพ

 นาเขาชื่อนี้มีความหมาย เดินข้ามถนนเพียงไม่กี่การก้าวย้าย

เจอร้านที่ใครก็มากัน หลังจากที่ทานอาหารเช้า

เราเองก็เดินตามทาง เพราะมรเสียงมาจากด้านล่างว่าคูปองฟรี 

ชอบนักได้ยินฟรี ลงรถมาเร็วรี่เดินถึงที่หมายอย่างเร็วครัน 

     ครั้งนี้เรานั้นมาโผล่ที่เขาใหญ่ในโรงแรมรีสอร์ท  ในตอนเช้าหลังจากที่เรานั้นทานอาหารเช้าแล้ว เห็นทุกคนเดินถือกันคนละแก้ว จึงได้ยินว่าให้เรนั้นเดินทางมาทางนี้เพราะว่า ใครที่มาพักตรงนี้สามารถไปทานกาแฟที่ร้านนาเขาได้ฟรีเลย ไม่เหลือแต่ว่าเรานั้นจะต้องถือใบห้องพักไปด้วยเพื่อที่จะอลกสิทธิ์ 

   แบบนี้ทุกคนต้องได้แล้วคนละแก้ว เอาจนไม่มีใครกิน เพราะว่ามีบัตรเกินคนอยู่อร่อยเหมือนกัน ยามเช้ากับแดดอุ่น จะว่าไปนั้นตอนที่ฝนตกนั้นทุกคนก็มองนะว่าในตอนสายนั้นจะมีแดดหรือไม่ ไม่นานหลังจากนั้นหนึ่งชั่วโมงคือไม่มีฝนมีแต่แดดร้อนแผดเผากายอย่างเดียว 

      สีส้มในยามเช้าใส่นมเยอะๆ เรานั้นอาจจะมองว่าการทานหวานนั้นมันดีหมด จริงกินหวานนั้นไม่ดีแต่ว่าทำยังไงได้เพราะว่าความอร่ิยของเรา ทำให้การเดินทางนั้นดูสดชื่นขึ้นไปอีก  ชาเข้มไหม อร่อยพอได้ ก่อนที่จะได้นั้นเราเองก็เดินไปเรื่อยจนถึงในส่วนของบริเวณโดยรอบนั้นคนเยอะมากคือคนอถวเรานี่ละ  สองคันรถก็เป็นร้อยแก้วพอแล้ววันนี้เจ้าของร้านน่าจะคิดในใจ 

     สำหรับเรานั้นแก้วเดียวไม่สามารถที่จะทำอะไรได้เพียงเวลาไม่นานนั้นสามารถที่จะกินให้หมด จนเพื่อนนั้นชวนถ่ายภาพหันมาดูแก้วของเราคือไม่เหลือแล้ว เวลาที่ได้แก้วมาแล้วหากว่าเรานั้นมีการถ่านภาพจะได้ส่วนลดในส่วนของแก้วต่อไปได้อีก เรียกว่าลดแล้วลดอีก 

     แต่สิ่งที่ร้านที่นี่มีไม่เหมือนที่อื่นคือที่ทางสำหรับการเดินถ่ายภาพมีทั้งด้านบนด้านล่างแต่ขึ้นด้านบนนั้นต้งระวังหน่อยเพราะว่าไม่ค่อยจะแข็งแรงแต่ถ่ายรูปและนั่งได้เหมือนกัน เดินออกมาจากห้องแอร์ถ่ายภาพสวนดอกไม้กัน 

    การจัดร้านที่นี่นั้นเข้าใจวัยรุ่นมากเพราะว่านอกจากบริเวณที่เดินออกจากร้านนั้นจะเป็นในส่วนของบันดไม้ยาวเรียงกันมา มาถึงตรงนี้ถ่ายรูปได้ด้านหลังนั้นจะเป็นในส่วนของภูเขาหรือหากว่ใครนั้นต้องการเข้าไปนั่งในเต้นท์สามาาถที่จะทำได้เช่นกัน สวยงามมาก   ตรงเปลหรือสวนดอกไม้ ถ่ายได้เช่นกัน สวยงามากสีเขียวสวยดอกไม้คลาสสิค

    แต่ที่ชอบที่สุดนั้นคงจะเป็นในส่วนของเปลไม้ที่นอนสบายมาก แดดอุ่นเพราะหากว่าเรานั้นเดินในตอนนี้ถือว่ายังเป็นในช่วงของอากาศหนาวอยู่  แตะตรงนั้นตรงนี้เราเองไม่ได้สนใจใครจะอย่างไรแล้วก็ตามใจเลย  ใช้เวลาอยู่ที่นี่น่าจะถึงสองชั่วโมงเพราะหลายคนนั้นยังไม่เรียบร้อยในการทำสิ่งที่ตนทำคือในส่วนของการเก็บของ

   กลางแดดที่แผดเผา แต่ว่าเรานั้นนอนเหยียดตัว รายรอบด้วยความสวยหรู ของดอกไม้ในยามที่สดใส ความเขียวของหญ้านั้น  ช่วยแบ่งปันความสดดี ดอกไม้แห้งประดับที่ สร้างโลกสวยด้วยมือจัดทำ

ในส่วนทิ้งท้ายคือชิงช้าต้องเข้าคิวในการถ่ายค่อนข้างนานหน่อยหรับเรานั้นเลยไม่ได้สนใจในความต้องการ พื้นที่ที่หลากหลายสมทบมากมายได้ภาพนิ่ง หากนับจำนวนจริง เป็นร้อยรูปนิ่งใช้ได้เพียงเจ็ดเอง

      หากว่าเรานั้นไปไหนชีวิตในเวลานั้นเราจะเก็บเรื่องราวผ่านรูปภาพ กลับมาอีกครั้งเราก็จะนึกถึงช่วงเวลาในตอนนั้นตลอด ว่าเรานั้นทำอะไรในเวลาที่ผ่านมา ให้เวลานั้นเป็นสิ่งที่เชื่อมในทุกอย่างความสุขนั้นจะอยู่ตามรายทางที่เรานั้นคิดและสร้างเพื่อต่อเติม