ทำไมเงินเดือนเท่าเดิม แต่เรากลับรู้สึกจนลงเรื่อยๆ?

สวัสดีค่ะ😊

ขอเล่าประสบการณ์ส่วนตัวแบบตรง ๆ เลยนะคะ ไม่แน่ใจว่าใครเคยรู้สึกเหมือนกันบ้างหรือเปล่า

 

เราเป็นมนุษย์เงินเดือนคนนึงค่ะ ทำงานมาก็หลายปีแล้ว เงินเดือนก็ไม่ได้ขึ้นเยอะเหมือนตอนที่เปลี่ยนงานใหม่ ๆ พอเข้าที่เข้าทางแล้วรายได้ก็คงที่ บวกกับโบนัสที่บางปีก็ได้ บางปีก็หายไป แต่สิ่งที่น่าตกใจคือ… ทั้ง ๆ ที่เงินเดือนเรายังเท่าเดิม แต่กลับรู้สึกว่าใช้ชีวิตลำบากขึ้นกว่าเดิมเยอะมาก 🥲

 

เมื่อก่อนตอนเพิ่งเริ่มทำงาน เงินเดือนประมาณนี้แหละ แต่กลับอยู่ได้สบาย ๆ อย่างน้อยสิ้นเดือนยังเหลือเงินเก็บบ้าง เอาไปฝากประจำได้บ้าง แต่ทุกวันนี้ไม่รู้ทำไม… ยิ่งนับวันเหมือนเรายิ่ง “จนลง” ทั้งที่รายได้ยังเท่าเดิม

 

ลองมานั่งคิดว่าเกิดจากอะไร

 

1. ค่าครองชีพสูงขึ้นแบบเงียบ ๆ

บางทีมันไม่ได้รู้สึกว่าขึ้นเยอะในทันที แต่ถ้ามองย้อนหลังไปสัก 5–10 ปี ทุกอย่างมันแพงขึ้นแบบน่าตกใจเลยค่ะ ข้าวแกงที่เมื่อก่อนจานละ 30–35 ตอนนี้เฉียด 60 บาทแล้ว น้ำมันขึ้น ค่าไฟขึ้น ค่ารถขึ้นไปหมด เรียกว่ารายจ่ายประจำวันสูงขึ้นโดยที่เราแทบปรับตัวไม่ทัน

 

2. รายจ่ายที่เลี่ยงไม่ได้

เรื่องค่าเช่าห้อง ค่าเดินทาง ค่าอินเทอร์เน็ต หรือแม้แต่ค่ายา ค่าหมอ เวลาป่วยนิดหน่อยก็หมดไปเป็นพัน ๆ พอรวมทุกอย่างแล้วมันกินไปเกือบครึ่งเงินเดือน บางทีก็ยังสงสัยว่าคนเงินเดือนน้อยกว่าเราอยู่กันยังไงนะ

 

3. ค่าใช้จ่ายที่ไม่คาดคิด

นี่แหละที่ทำให้เงินหายเร็วมาก เช่น รถเสีย ทันตกรรม ป่วยกะทันหัน หรือแม้แต่ต้องกลับบ้านต่างจังหวัดก็เป็นค่าใช้จ่ายเพิ่มที่หลีกเลี่ยงไม่ได้เลย

 

4. พฤติกรรมการใช้เงินของเราเอง

ยอมรับตรง ๆ เลยว่า บางครั้งเราก็ “ช้อปแก้เครียด” กดของออนไลน์โดยไม่คิดมาก สุดท้ายสิ้นเดือนมานั่งมองสลิปแล้วก็เครียดกว่าเดิม 😂 มันกลายเป็นวงจรแปลก ๆ ที่รู้ว่าไม่ดี แต่ก็ยังทำ

 

สิ่งที่น่ากลัวที่สุด

 

คือการที่เงินไม่พอเก็บ ทำให้เราไม่มี “กันชนทางการเงิน” เวลามีเหตุฉุกเฉินขึ้นมา เช่น ป่วยหนัก หรือตกงาน เราแทบไม่มีเงินสำรองเลยค่ะ คิดแล้วเครียดมาก ยิ่งพออายุเริ่มมากขึ้นก็เริ่มกังวลอนาคตเหมือนกัน ว่าถ้าวันนึงทำงานไม่ไหว จะอยู่ยังไง

 

เราเคยอ่านเจอว่าคนรุ่นใหม่จำนวนมากมีเงินเก็บเฉลี่ยไม่ถึง 5,000 บาทในบัญชี ซึ่งตอนแรกก็ไม่เชื่อ คิดว่ามันจะจริงเหรอ แต่พอมามองตัวเอง… ก็เริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมถึงเป็นแบบนั้น

 

วิธีที่เราพยายามแก้ (แบบบ้าน ๆ)

 

1. จดรายรับรายจ่ายทุกวัน

ตอนแรกคิดว่าเสียเวลา แต่พอลองจริง ๆ มันช่วยให้เห็นรูรั่วเลยค่ะ เช่น เราเสียไปกับกาแฟวันละแก้ว เดือนนึงรวมแล้วเป็นพัน ถ้าไม่จดนี่ไม่เคยรู้เลย

 

2. หักเงินออมทันทีที่เงินเดือนเข้า

แม้จะน้อยก็ยังดีกว่าเก็บศูนย์ เช่น พอเงินเดือนออกปุ๊บ ตัดเข้าอีกบัญชีทันที 5–10% แบบไม่แตะเลย ทำให้รู้สึกว่าอย่างน้อยเราก็ยังมีเงินเหลือเก็บจริง ๆ

 

3. ใช้วิธี “พักใส่ตะกร้า” ก่อนซื้อของออนไลน์

ทุกครั้งที่อยากได้ของ เราจะใส่ตะกร้าไว้ 3 วัน ถ้ายังอยากได้จริง ๆ ค่อยกด แต่ส่วนใหญ่ผ่านไป 2–3 วัน ความอยากก็ลดลงไปเยอะ ทำให้ไม่เปลืองโดยใช่เหตุ

 

4. หารายได้เสริมเล็ก ๆ

เราเองก็ลองรับงานเขียนฟรีแลนซ์บ้าง ขายของออนไลน์บ้าง ถึงจะไม่เยอะมาก แต่ก็พอช่วยจ่ายค่าน้ำค่าไฟได้ ถือว่าเป็นกันชนอีกชั้น

 

สิ่งที่ได้เรียนรู้

 

พอมานั่งทบทวนจริง ๆ เรารู้สึกว่าชีวิตการเงินมันไม่ง่ายเลยนะคะ โดยเฉพาะในยุคนี้ที่เศรษฐกิจมันกดดันทุกด้าน การมีเงินเดือนเท่าเดิมแต่ค่าครองชีพสูงขึ้นทุกวัน ทำให้เรา “จนลง” โดยไม่รู้ตัว มันไม่ใช่เพราะเราขี้เกียจหรือไม่พยายาม แต่เป็นเพราะโครงสร้างหลาย ๆ อย่างมันบีบเราอยู่ตลอด

 

แต่ถึงจะเป็นแบบนั้น สิ่งที่เราทำได้ก็คือพยายามควบคุมสิ่งที่อยู่ในมือเราเอง เช่น การจัดการรายจ่าย การสร้างนิสัยออมเล็ก ๆ น้อย ๆ และการพยายามหารายได้เสริมเท่าที่ทำได้ อย่างน้อยมันทำให้เรารู้สึกว่าเรายังมีทางเลือก ไม่ได้ปล่อยให้ชีวิตการเงินพังไปเฉย ๆ

 

ไม่รู้ว่าเพื่อน ๆ รู้สึกเหมือนเราบ้างไหมคะ?

เงินเดือนเท่าเดิม แต่ทำไมกลับใช้ชีวิตยากขึ้นเรื่อย ๆ แล้วแต่ละคนมีวิธีจัดการยังไงให้พออยู่พอรอดแบบไม่เครียดเกินไป?

อยากฟังความคิดเห็นจากหลาย ๆ คนเลยค่ะ เผื่อเราจะได้แนวทางใหม่ ๆ ไปลองปรับใช้บ้าง 🙏