ล้วงลับที่มา “ขนมหวานญี่ปุ่น” กว่าจะกลายเป็นของดียอดฮิต

วันนี้ดิฉันอยากจะชวนทุกท่านมาคุยเรื่องราวเล็ก ๆ แต่มีเสน่ห์ของญี่ปุ่น ที่หลายคนอาจไม่เคยรู้มาก่อน โดยเฉพาะ “ขนมหวาน” ที่เรามักเห็นกันตามร้านของฝาก หรือแม้แต่ได้ลิ้มลองเมื่อมีโอกาสไปเที่ยวประเทศญี่ปุ่น

ย้อนกลับไปหลายร้อยปีก่อน มีเรื่องเล่าว่าคณะบาทหลวงชาวโปรตุเกสตั้งใจเดินทางไปมาเก๊า แต่เจอมรสุมจนเรือมาเกยที่เมืองนางาซากิ ญี่ปุ่น การเดินทางที่ผิดแผนครั้งนั้น กลับกลายเป็นจุดเปลี่ยนสำคัญ เพราะสิ่งที่พวกเขานำติดตัวมาคือ “น้ำตาล” วัตถุดิบที่ทำให้ชาวญี่ปุ่นได้รู้จักรสหวานอย่างแท้จริง

ในศตวรรษที่ 16 เมืองนางาซากิถือเป็นประตูสำคัญที่เปิดรับการค้ากับชาวต่างชาติ และจากที่นี่เอง ขนมญี่ปุ่นหลายชนิดจึงถือกำเนิดขึ้น หนึ่งในนั้นคือ “คัสเทลล่า” เค้กเนื้อนุ่มที่มีต้นแบบจากโปรตุเกส แต่ชาวญี่ปุ่นนำมาปรับสูตรจนกลายเป็นเอกลักษณ์ของตนเอง ร้านเก่าแก่ที่สุดคือ Fukusaya เปิดมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1624 ปัจจุบันยังเป็นที่นิยมทั้งในหมู่คนญี่ปุ่นและนักท่องเที่ยว

อีกชนิดที่หลายท่านคงเคยเห็นคือ “คมเปโตะ” ลูกกวาดน้ำตาลหลากสี ขนมเล็ก ๆ ที่ดูเหมือนจะธรรมดา แต่กลับมีความหมายมาก เพราะในอดีตน้ำตาลเป็นของหายาก มีราคาสูง คมเปโตะจึงถือเป็นของล้ำค่า ถึงขนาดที่ราชวงศ์ญี่ปุ่นนำไปใช้ในพระราชพิธีสำคัญ โดยบรรจุในกล่องเงินประดับดอกเบญจมาศ มอบเป็นของที่ระลึกแก่แขกผู้มีเกียรติ

แม้ปัจจุบันน้ำตาลจะหาได้ทั่วไป แต่เชฟรุ่นใหม่ของญี่ปุ่นก็ยังคงพยายามรักษาและฟื้นฟูวัตถุดิบเก่า เช่น การใช้น้ำตาลวาซัมบอน หรือน้ำผึ้งหายาก มาสร้างขนมที่ผสมผสานระหว่างความเป็นดั้งเดิมและร่วมสมัย

เมื่อมองดูแล้ว ขนมหวานญี่ปุ่นไม่ได้เป็นเพียงแค่เรื่องของรสชาติ หากแต่สะท้อนถึงประวัติศาสตร์ การแลกเปลี่ยนวัฒนธรรม และการปรับตัวตามกาลเวลา จากโปรตุเกสที่พลัดเข้ามาในอดีต สู่เชฟญี่ปุ่นยุคใหม่ที่ยังคงสืบสานความหวานในปัจจุบัน

ท่านผู้อ่านมีใครชอบขนมหวานญี่ปุ่นเป็นพิเศษบ้างไหมคะ ดิฉันเองชอบคัสเทลล่าเป็นพิเศษ เพราะรสชาติเรียบง่าย แต่ทานเมื่อไรก็ไม่เบื่อเลยค่ะ