ดำน้ำเกือบตาย แต่รอดเพราะวาฬ เรื่องจริงสุดเหลือเชื่อของสาวจีนกับเบลูกาใจพระ
วันนี้ผมมีเรื่องเล่าสุดโคตรจะเหลือเชื่อให้ฟัง เป็นเรื่องที่อ่านทีแรกผมยังคิดว่า “มันจะเป็นไปได้เหรอวะ” แต่พอไปเจอต้นฉบับข่าวกับภาพประกอบแล้วนี่…บอกเลยว่า นี่มันหนังฮอลลีวูดชัด ๆ
เรื่องนี้เกิดขึ้นจริง ปี 2009 ที่เมืองฮาร์บิน ประเทศจีน ในที่ที่เขาเรียกว่า Polar Land เป็นอควาเรียมโคตรใหญ่ ที่เขาอนุญาตให้คนลงไปว่ายน้ำกับสัตว์น้ำยักษ์ได้ รวมถึงพระเอกของเราในวันนี้ “วาฬเบลูกา”
ทีนี้นะครับ มีสาวคนหนึ่งชื่อ หยาง หยุน อายุ 26 ปี ตอนนั้นเธอมีความฝันอยากเป็นนักดำน้ำมืออาชีพ ก็เลยตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขันดำน้ำแบบกลั้นหายใจ (Free Diving) ที่ทางอควาเรียมจัดขึ้น …มันไม่ใช่แค่แข่งใครอึดกว่ากันนะ แต่มันคือการทดสอบร่างกายขั้นสุด เพราะต้องลงไปในน้ำเย็นเจี๊ยบระดับน้ำแข็ง แถมต้องแข่งกันดำน้ำลงไปเก็บของจากก้นสระแล้วว่ายกลับขึ้นมาให้ทัน
ตอนแรกทุกอย่างก็เป็นไปด้วยดี หยางดำลงไปได้ตามแผน เก็บของจากก้นสระเสร็จแล้วกำลังว่ายขึ้นมา แต่พอถึงครึ่งทาง…ดราม่าก็มา
เพราะน้ำในสระเย็นมากแบบสุด ๆ จนกล้ามเนื้อขาของเธอเกิด “ตะคริว” ขึ้นอย่างรุนแรง มันเกร็งจนขยับไม่ได้ แล้วคุณลองคิดภาพนะ ร่างกายเราอยู่ใต้น้ำลึก ออกซิเจนในปอดเหลือน้อย แถมขาใช้ไม่ได้อีก …โอกาสรอดนี่แทบจะศูนย์
หยางเล่าว่า ตอนนั้นเธอรู้สึกว่าร่างกายกำลังจมลงช้า ๆ น้ำเริ่มกดทับทุกส่วน หูอื้อ สายตาพร่า และในหัวก็คิดว่า “นี่มันคงจะเป็นวินาทีสุดท้ายของชีวิตแล้ว”
แต่แล้ว… ฮีโร่ ของเรื่องก็มาถึง
ไม่ใช่มนุษย์ครับ แต่เป็นวาฬเบลูกาตัวใหญ่ใจดีชื่อ “มีลา” (Mila) ที่ว่ายน้ำอยู่ในสระเดียวกัน
ว่ากันว่ามีลารับรู้ได้ถึงความผิดปกติของหยางตั้งแต่ก่อนที่ทีมงานด้านบนจะรู้ตัว มันพุ่งว่ายตรงเข้ามา ใช้ปากคีบที่ขาของหยางอย่างนุ่มนวล แล้วค่อย ๆ พยุงเธอลอยขึ้นสู่ผิวน้ำ
ฟังดูเหมือนฉากในหนังใช่ไหมครับ? แต่หยางเล่าเองว่า เธอรู้สึกได้ถึงแรงบางอย่างจากด้านล่างที่ค่อยดันเธอขึ้นมา และเมื่อเธอถึงผิวน้ำ เธอเห็นว่าคือมีลานั่นเอง
เธอพูดไว้กับสื่อ The Telegraph ว่า
“ถ้าขึ้นอยู่กับฉัน ฉันคงตายไปแล้ว แต่จู่ ๆ ฉันก็รู้สึกถึงแรงบางอย่างที่ดันฉันขึ้นมา มันเหลือเชื่อจริง ๆ”
เบลูกา…ไม่ใช่แค่วาฬธรรมดา
หลายคนอาจไม่รู้ว่า วาฬเบลูกา (Beluga Whale) เป็นสัตว์ที่โคตรฉลาด และขึ้นชื่อเรื่องสัญชาตญาณทางสังคมสูง มันสามารถใช้เสียงหลากหลายเหมือน “นกคานารีแห่งท้องทะเล” แถมยังเป็นวาฬไม่กี่ชนิดที่มีกล้ามเนื้อบนใบหน้า ทำให้มันสามารถยิ้ม ขมวดคิ้ว หรือแสดงสีหน้าได้หลากหลาย
นั่นทำให้มันเป็นสัตว์ที่ดู “เป็นมิตร” และเข้าใจอารมณ์ของสิ่งมีชีวิตอื่นได้อย่างไม่น่าเชื่อ
กรณีของมีลา คือการพิสูจน์ว่า สัญชาตญาณเมตตาและการช่วยเหลือกัน ไม่ได้มีแค่ในมนุษย์ แต่มันเกิดขึ้นได้ข้ามสายพันธุ์แบบไม่ต้องใช้คำพูดด้วยซ้ำ
ถ้าลองคิดดูดี ๆ…
ถ้าวันนั้นมีลาไม่ได้อยู่ตรงนั้น หรือไม่ได้สนใจหยาง เรื่องอาจจบแบบเศร้าสุด ๆ และข่าวคงออกมาในอีกมุมหนึ่ง แต่เพราะการช่วยเหลือที่เกิดขึ้นในไม่กี่วินาที ทำให้วันนี้หยางยังมีชีวิตอยู่ และมีเรื่องราวที่สุดแสนจะเหลือเชื่อให้เราได้เล่ากันต่อ
บางครั้งฮีโร่ก็ไม่ได้ใส่ผ้าคลุม หรือมีโล่ติดมือ บางครั้งเขาอาจเป็นสัตว์ใหญ่ผิวขาวที่ยิ้มอยู่ในน้ำเย็น ๆ นี่แหละครับ
ผมว่าเรื่องนี้แม่งโคตรดี เพราะมันทำให้เรารู้ว่า สัญชาตญาณดี ๆ มันมีอยู่ในทุกชีวิต ไม่ว่ามนุษย์หรือสัตว์ และมันโผล่มาได้โดยไม่ต้องรอให้ใครขอ
และสำหรับผม…มีลานี่แหละ คือ “เพื่อนร่วมโลก” ที่เราควรภาคภูมิใจสุด ๆ
เขียนโดย coffeeman
สร้างทางรถไฟกรุงเทพฯ–โคราช ฝ่าดงพญาเย็นและไข้ป่าในสมัยรัชกาลที่ 5
ประวัตินาฬิกาทราย เครื่องบอกเวลาบนเรือเดินสมุทรในยุคโบราณ ก่อนที่นาฬิกาสมัยใหม่จะเข้ามาแทนที่
เลข"ม้าวิ่ง" 1 ธันวาคม 2569
ทรงพลังมาแล้ว! เปิดเลขล่างงวด 1 ธ.ค. 2569 ชูเลข 2 จับคู่ 23-26 แนวทางเด็ด 2 ตัว
เลขเด็ด เลขมาเเรง เลขดัง ชุดที่8 งวดวันที่ 1 ธันวาคม 2569
หมึกเปลี่ยนสีได้ในเสี้ยววินาที เพราะผิวมีถุงเม็ดสีเป็นล้านถุงที่สมองสั่งขยายหดได้ทีละถุง
อาจารย์กว้าง เลขเด็ดงวด 1 ธันวาคม 2569 ฟันเลขวิ่ง 6 บน-ล่าง จับตา 61-69 พร้อมเลขเบิ้ล 66
ลอยกระทง 2569 ไปไหนดี รวมพิกัดงานทั่วไทย คืนวันเพ็ญ 24 พฤศจิกายน
ประวัติไม้ขีดไฟ จุดเริ่มต้นจากอุบัติเหตุในการทดลองสารเคมี ก่อนกลายเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่เปลี่ยนชีวิตมนุษย์
จินตนาการแห่งนรกในวรรณกรรม
ต้นไม้กลายเป็นหิน (Petrified Wood) ขนาดมหึมา อยู่ที่ไหนเรามีคำตอบมาให้คุณแล้ว
“ดีเจเพชรจ้า” แจงดราม่าชุด “เนปจูน” หยิบชุดจริงโชว์ชัดๆ ลั่นเป็นกางเกงยีนส์ ไม่ใช่กระโปรง
ประวัติตู้จำหน่ายสินค้าอัตโนมัติ จากเครื่องขายโปสการ์ดและหมากฝรั่ง สู่ตู้กดน้ำอัดลมที่พบเห็นได้ทั่วโลก
บับเบิลแรป (Bubble Wrap) จากวอลเปเปอร์ติดผนังที่ไม่มีใครต้องการ สู่พลาสติกกันกระแทกที่คนทั่วโลกชอบบีบเล่น
ลายเล็บสุดแปลก! เปิดโลกแฟชั่นเล็บสุดสร้างสรรค์ ที่เห็นแล้วต้องร้องว้าว
ทำไม "ลูกบาสเกตบอล" ถึงต้องทำผิวหนังเป็นปุ่มนูนเล็กๆ นับพันปุ่มทั่วทั้งลูก?