ขอยกย่องเหล่า "ทหารพราน" นักรบผู้ปกป้องแผ่นดินไทยในเงามืด

เมื่อครู่นี้ ดิฉันได้เห็นบทความหนึ่งผ่านตาโดยบังเอิญ เป็นบทความที่กล่าวถึง "ทหารพราน" หรือที่บางท่านเรียกว่า “นักรบชุดดำ” หรือ “ยมทูตทมิฬ” ดิฉันอ่านแล้วรู้สึกซาบซึ้งและตื้นตันใจมาก จึงอยากนำมาแบ่งปันให้ท่านผู้อ่านได้เห็นถึงอีกมุมหนึ่งของคนกลุ่มหนึ่งที่เรามักไม่ค่อยได้พูดถึง

บทความเขียนไว้ว่า

กลางป่าลึกที่เงียบสงัด ไม่มีเสียงพูด ไม่มีแสงไฟ ไม่มีใครรู้ว่าพวกเขาอยู่ตรงไหน
มีเพียงชายในชุดพรางดำ ค่อย ๆ เคลื่อนไหวอย่างเงียบงัน

พวกเขาไม่ใช่นักฆ่า แต่เป็นเงาผู้ปกป้องแผ่นดินอยู่ในแนวหน้า ที่หลายคนไม่กล้าแม้แต่จะย่างกราย

ในวันที่พวกเรานอนหลับอยู่ใต้ชายคา
ในวันที่เราได้กอดลูกหลานอย่างปลอดภัย
คนกลุ่มนี้ อาจกำลังกอดปืนอยู่ในวงล้อมกลางความมืด เพื่อให้พวกเรายังมีบ้านที่สงบสุขต่อไป

ดิฉันอ่านแล้วรู้สึกขอบคุณในหัวใจของพวกเขาเหล่านั้นอย่างที่สุด

เพราะบางครั้ง…คนที่เสียสละที่สุด อาจไม่เคยแม้แต่จะเอ่ยปากบอกใคร

ขอเป็นกำลังใจให้เหล่าทหารพรานทุกนายค่ะ

ท่านคือวีรบุรุษในเงามืด
แม้ไม่มีเสียงปรบมือ ไม่มีภาพออกสื่อ
แต่หัวใจของประชาชนอย่างดิฉัน ยังคงจดจำและเคารพเสมอ

ด้วยความเคารพจากใจจริงค่ะ