ทำไมความจำถึงหายไป…

ทำไม"ความจำ"ถึงหายไป...

รู้หรือไม่ว่าความจำของเราสามารถหมดอายุได้..

ความจำสั้น ที่สามารถจะลืมได้ง่าย  

ความจำยาว  ที่ไม่สามารถจะลืมได้เลย

1 วินาที  1นาที  1ชั่วโมง 1 วัน 1สัปดาห์  1เดือน 1ปี  .....

 

   เราไม่รู้เลยว่าความจำเราจะอยู่กับเราได้นานแค่ไหน  เพราะว่าวันหนึ่งเราอาจจะจำไม่ได้แล้วว่าเราเป็นคนที่เขียนสิ่งนี้ขึ้นมาในเวลา 00.39 น.  

ความจำที่ยังคงอยู่ก็น่าจะเหลือน้อยลงทุกที  ยิ่งวันเวลาผ่านไปเพิ่มขึ้นไปในแต่ละทุกๆวินาทีก็เหมือนกับกาลเวลาได้ย่อยสลายความจำเราให้ลดลงไปแบบที่ต้องกลับมาอ่านดูว่าในช่วงเวลาที่ผ่านมาเราได้ทำอะไรไปแล้วบาง  ลืมความจำที่มีความจำเป็นก็หลายเรื่องและไม่สามารถจำจดหรือเก็บไว้ได้ในความจำสำคัญบางอย่างที่เหมือนถูกลบออกไปแบบจำอะไรไม่ได้เลย   ทุกอย่างโดยรอบถูกถามขึ้นด้วยความไม่รู้   ความสงสัยที่เกิดขึ้นหลายต่อหลายครั้งและมักจะตั้งคำถามในใจทุกครั้งว่า ทำไม  ถึงจำไม่ได้   

 

   ความรอบรู้ต่างๆนาๆที่สะสมมาราวกับว่าตัวเองสามารถที่จะมีความจำความคิดความรู้ที่ได้อยู่กับตนนานๆ

ถูกลบความจำด้วยอะไรสักอย่าง    ลืมแบบจำอะไรไม่ได้

 

    ทำไม?ถึงเป็นแบบนี้นะ

ทำไม? ทำไม? ทำไม?

 

การเป็นตามอายุก็น่าจะเป็นสิ่งสำคัญของความจำ

 

ความจำที่มักจะถูกลืม  คือความจำเป็นที่จะต้องจำ

 

ความจำที่ยังคงอยู่ คือ จำไปทำไม

จำได้นานแค่ไหนถึงจะไม่ลืม

คือ จำได้แล้ว

จำไว้นะ  คือความจำที่ลืมง่ายที่สุด

จดจำไว้นะใจเจ้ากรรม คือ เพลงอะไร...

 จำได้ว่าบทความบทนี้น่าจะเคยเขียนไว้ในหลายครั้งที่แล้ว แต่ยังจำไม่ได้ว่าไปเขียนไว้ที่ไหน