สัญญาต้องเป็นสัญญาสิ!

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่ชาวบ้านแถวนั้นยังไม่ค่อยพูดกันตรง ๆ แต่คนเก่า ๆ จะรู้กันดี

สมัยก่อน หมู่บ้านยังไม่มีโรงพยาบาล เวลาใครเจ็บป่วยก็รักษากันเอง ครอบครัวของนายทองคำเป็นครอบครัวใหญ่ มีที่นาเยอะ ถือว่ารวยที่สุดในแถบนั้น

ในที่นาของเขามีต้นโพธิ์ใหญ่ต้นหนึ่ง อยู่กลางนาเลย ต้นนี้ชาวบ้านไม่ค่อยกล้าเข้าใกล้ โดยเฉพาะตอนเย็นหรือกลางคืน เพราะมีคนเคยได้ยินเสียงเด็กร้อง และบางคืนก็เหมือนมีเสียงผู้หญิงร้องเพลงกล่อมเด็กอยู่ใต้ต้นไม้

คนในหมู่บ้านเชื่อกันว่าแถวนั้น “ไม่ธรรมดา”

จนอยู่มาวันหนึ่ง ลูกชายของนายทองคำถูกสุนัขกัด ตอนแรกก็คิดว่าไม่เป็นอะไร แต่แผลกลับติดเชื้อ อาการทรุดลงเรื่อย ๆ เพราะสมัยนั้นไม่มีหมอ ไม่มีโรงพยาบาลช่วยได้

นายทองคำเครียดมาก

วันหนึ่งเขาเดินผ่านต้นโพธิ์ตอนกลางวัน แล้วพูดออกไปแบบหมดหนทางว่า ถ้ามีอะไรอยู่ตรงนั้นจริง ขอให้ช่วยลูกของเขาให้รอด ถ้าลูกหาย เขายอมแลกทุกอย่าง

หลังจากนั้นไม่นาน ลูกชายของเขาก็หายดีแบบผิดปกติ จากคนที่เหมือนจะตาย กลับลุกขึ้นมาได้เหมือนไม่เคยป่วย

แต่คืนเดียวกันนั้นเอง นายทองคำเริ่มฝัน

ในฝัน เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งยืนอยู่ใต้ต้นโพธิ์ อุ้มเด็กอยู่ในอ้อมแขน ผู้หญิงคนนั้นไม่พูดอะไรมาก นอกจากบอกว่า เขาเคยสัญญาไว้ และต้องเอามาคืน

จากคืนนั้น เขาฝันแบบเดิมทุกคืน

ผู้หญิงคนนั้นเริ่มชัดขึ้นเรื่อย ๆ จากที่ยืนไกล ๆ กลายเป็นเดินเข้ามาใกล้ขึ้น และพูดซ้ำ ๆ ว่าเขาหนีไม่ได้ เพราะเขาเป็นคนไปขอเอง

นายทองคำเริ่มกลัว นอนไม่ได้ กินไม่ได้ จนสุดท้ายตัดสินใจไปบวชที่วัด หวังว่าจะตัดเรื่องพวกนี้ออกจากชีวิต

แต่แม้อยู่ในวัด เขาก็ยังฝันเหมือนเดิม

คืนหนึ่งในฝัน ผู้หญิงคนนั้นมายืนอยู่หน้ากุฏิ มองเขาตรง ๆ แล้วพูดว่า “คิดว่าจะหนีพ้นเหรอ”

หลังจากนั้นเขาเริ่มเปลี่ยนไป ไม่ค่อยพูด ไม่ค่อยหลับ เหมือนคนโดนอะไรบางอย่างตามตลอดเวลา

จนวันหนึ่ง เขากลับออกจากวัด แล้วเดินกลับไปที่นาของตัวเอง

คืนนั้นเขาหายไป

เช้าวันต่อมา คนไปเจอเขาผูกคอตายอยู่ใต้ต้นโพธิ์ โดยใช้ผ้าเหลืองผูกแขวนคอตัวเอง

และตั้งแต่นั้นมา ไม่มีใครกล้าเข้าใกล้ต้นโพธิ์ต้นนั้นอีกเลย เพราะขนาดพระในวัดแท้ๆ ผีมันยังเอาไปได้ เลยเป็นที่เลื่องลือว่าเหี้ยนมาก

เพราะชาวบ้านเชื่อกันว่า ถ้าไป “สัญญา” อะไรไว้กับที่ตรงนั้น แล้วไม่รักษาคำพูด สุดท้ายมันจะตามเอาคืนจนถึงที่สุด