เรื่องที่น่าคิด... สะเทือนวงการยุติธรรม จากปากตุลาการ กับคำว่า “ร้อยโล”

วันนี้ดิฉันได้อ่านข่าวที่ชวนสะเทือนใจและน่าคิดไม่น้อยค่ะ เป็นเรื่องเกี่ยวกับข้อพิพาทภายในตระกูลนักธุรกิจที่มีชื่อเสียง และมีการพาดพิงถึงตุลาการระดับสูงในศาล ซึ่งถูกกล่าวหาว่ามีการเอื้อประโยชน์ให้กับคู่ความ โดยมีคำว่า “สินบนร้อยโล” ถูกพูดถึงอย่างกว้างขวางในขณะนี้

จากรายงานข่าวระบุว่า คณะกรรมการตุลาการศาลยุติธรรม (กต.) มีมติให้ตั้งกรรมการสอบวินัยร้ายแรงตุลาการระดับอธิบดีศาล และรองอธิบดีอีกท่านหนึ่ง เนื่องจากมีข้อสงสัยว่ามีการใช้อำนาจหน้าที่ไม่เป็นกลาง โดยเฉพาะกรณีคำสั่งเกี่ยวกับการ “อายัดเงินปันผลหุ้น” มูลค่าหลายพันล้านบาท ซึ่งมีผลต่อข้อพิพาทภายในครอบครัวธุรกิจชื่อดัง

แต่ที่น่าสนใจที่สุด คือ บันทึกถ้อยคำในเอกสารร้องขอความเป็นธรรมที่หลุดออกมาสู่สาธารณะ ซึ่งมีข้อความจากตุลาการท่านหนึ่งเล่าถึงเหตุการณ์ว่า ได้รับการเปรยจากตุลาการผู้ใหญ่กว่า โดยใช้คำพูดว่า “ถ้าเพิกถอนให้เขาได้ เขาให้ร้อยนึง... ร้อยโล...” และเมื่อถามกลับว่า “ร้อยล้านหรือครับ?” ก็ได้รับการพยักหน้าตอบรับ

ท่านที่เล่าเรื่องนี้ ได้กล่าวในเอกสารด้วยว่า ไม่ได้เปลี่ยนแนวคำสั่งไปตามข้อเสนอแนะ และ “ขอเก็บเรื่องนี้ไว้ในความทรงจำ” โดยไม่ดำเนินการใด ๆ ในขณะนั้น เพราะเห็นว่าไม่กระทบต่อคำวินิจฉัยและองค์คณะ

ดิฉันอ่านแล้วรู้สึกสะเทือนใจค่ะ

เพราะ “ความยุติธรรม” เป็นรากฐานสำคัญของบ้านเมือง ถ้าหากตุลาการซึ่งเป็นเสาหลักของกระบวนการยุติธรรม ยังมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น แม้เพียงคำพูดลอย ๆ หรือการบอกเล่า ก็ยิ่งทำให้สังคมเกิดความไม่มั่นใจว่า กระบวนการยุติธรรมยังมีที่ยืนอยู่บนพื้นฐานแห่งความเป็นกลางและความถูกต้องหรือไม่

ดิฉันเข้าใจว่า หลายท่านอาจรู้สึกเช่นเดียวกัน คือไม่ได้รู้สึกโกรธเท่ากับรู้สึก “หดหู่” กับสิ่งที่เกิดขึ้น และหวังเพียงว่าหน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะตรวจสอบเรื่องนี้อย่างรอบคอบ โปร่งใส และจริงจัง เพื่อรักษาเกียรติของผู้พิพากษาอีกนับไม่ถ้วนที่ยังยึดมั่นในความเที่ยงธรรม และเพื่อเรียกศรัทธาของประชาชนกลับคืนมา

ท้ายนี้ดิฉันอยากฝากว่า...

บางเรื่องแม้จะถูกเก็บไว้ในความทรงจำ แต่เมื่อกระทบต่อศรัทธาในกระบวนการยุติธรรม อาจเป็นเรื่องที่ควรถูกนำออกมาพิจารณาอย่างจริงจัง ไม่ใช่เพียงเพื่อเอาผิดกับบุคคลใดคนหนึ่ง แต่เพื่อรักษาสิ่งสำคัญที่สุด คือ “ความเชื่อมั่นของประชาชน” ต่อความยุติธรรมของบ้านเมืองเราค่ะ