ครอบครัวกลางถนน หลากหลายความรู้สึก

        การเดินทางของความคิด  ถูกติดด้วยสภาพที่พบเจอระหว่างทาง ข้อความข้างทางที่ต้องอ่าน ส่งถึงประสบการณ์แห่งความสุขของหัวใจ 

  วันนี้เราเดินทางเพื่อที่จะกลับบ้าน เส้นทางที่ใช้ในการเดินทางวันนี้ สองร้อยสามสิบห้ากิโล ออกเดินทางในตอนที่ทานข้าวเที่ยงเสร็จ ระหว่างทางที่ออกมาได้ประมาณสามสิบนาทีนั้นเกิดฝนตกขึ้นมาระหว่างทาง ในช่วงที่ฝนตกนั้นจะมีความสุขในการเดินทางเพราะว่าไม่ร้อนมากเท่าไหร่  อากาศในรถก็เปลี่ยนมาเป็นบรรยากาศ

  ไม่นานพอเรานั้นเดินทางเข้ามาในเมือง สิ่งที่ได้เห็นในช่วงที่เรานั้นกำลังติดไฟแดงอยู่นั้น มีรถหลากหลายึะนที่ติดแต่สายตาของเรานั้นได้ไปอ่านในข้อความหนึ่งในท้ายรถส่งอาหารบริษัทหนึ่งที่ เขาขับรถช้ากว่าเพื่อน แต่พอเรานั้นอ่านถึงได้เข้าใจว่า 

    ข้อความนั้นบอกถึงเหตุผลที่เขานั้นขับรถช้า เพราะว่าร่างกายของเขานั้นไม่ค่อยปกติเหมือนกับคนอื่น แต่หากว่าเขานั้นไม่ทำมาหากินนอนอยู่บ้านนั้นจะทำให้เดือดร้อนกันทั้งหมด 

    "ขออภัยที่ขับช้า เอ็นที่ขาผมขาด  มือนั้นใช้งานได้ 40%  ถ้าผมไม่สู้ ก็ไม่มีให้ลูกๆ กิน และข้อความขอบคุณที่เข้าใจ"

  หนึ่งข้อความที่อ่านแต่กลับรู้สึกจุกหลังจากที่อ่านจบว่าชีวิตเขานั้นต้องเจอกับอะไรบ้างชีวิตต้องวิ่งอยู่กับงาน และในการส่งอาหารนั้นจะต้องวิ่งไปส่งให้ทันเวลา หากว่าช้าอาจจะทำให้คนที่สั่งอาหารบ่นหรือยกเลิกได้ เขาอาจจะต้องใช้ความอดทนมากกว่าคนอื่น 

   การขับรถในขณะเราเห็นหลากหลายครอบครัวบนถนน บางทีหน้ารถเราเขาขับรถเร็วแซงเราไปเขาอาจจะรีบไปโรงพยาบาลเพื่อที่ไปให้ทันลมหายใจสุดท้ายของคนที่รัก   ต่างคนต่างมีเหตุผล เวลาที่เรานั้นจะขับรถ เราจะต้องเย็น เห็นอกเห็นใจซึ่งกันและกัน 

   ในช่วงที่ฝนปะทะกับกระจกของเรา บริเวณรอบข้างเต็มไปด้วย สิ่งที่ไม่ปลอดภัย เขาถึงว่าการที่เราจะขับรถถึงหมายได้นั้นเราจะต้องมีสติ และพร้อมรับมือกับสถานการณ์บางอย่างที่เกิดขึ้น 

  เหมือนครั้งหนึ่งตอนที่ขับรถแล้วระหว่างทางที่เราไปกับพี่สาวของเรานั้นเจอสองแม่ลูกกำลังเดินอยู่ในมุมมืด  ที่แม่นั้นจับมือลูกค่อยๆ เดินไป ด้วยความที่เรานั้นเห็นจึงจอดแต่ไม่ได้ปลดประตู ลดลงเล็กน้อยและสอบถามว่าจะไปไหน รู้อีกทีว่าเขานั้นไม่มีแม้เงินที่จะไปจ่ายค่ารถต้องการที่จะเดินทางไปบ้านของแม่ เพราะว่าถูกสามมีและมือที่สามนั้นไล่ออกจากบ้าน

    ชีวิตของคนเรานั้นออกแบบไม่ได้ แต่หากว่าเราต้องสู้แล้วเราอย่ายอมกับบททดสอบที่เราต้องเผชิญ อดทนและสู้ไม่นานมันก็จะผ่านไป 

  ให้เกียรติคนอื่นก่อนที่จะให้คนอื่นให้เกียรติเรา พยายามสร้างมิตรมากกว่าศัตรู เพราะเราไม่รู้ว่าวันข้างหน้าจะเป็นอย่างไร