แทะไก่ที่หม๊าเก๊า ใส่ถุงมือลุยเลย

     ถึงโรงแรมในเมืองหม่าเก๊าพวกเราหิว  วางของเสร็จรีบลิ่วลงมาหา 

เดินไปหน้าโรงแรมร้านอาหารเรียงรายมองเห็นจากตา 

เข้าร้านหาไก่ทอดแสนอร่อย  แต่เมื่อพนักงานนั้นนำมาเสริฟ

พร้อมถุงมือและเปลือกที่ห่อไว้   ในการกินเหมือนแคะห่ออะไร

แต่ไม่ได้สนใจเพราะอร่อยดี

      การเดินทางที่มีความสุข หากว่าเรานั้นไปไหนก็ได้ขอให้ได้ไปกับคนที่เราไปด้วยแล้วสบายใจ มีความสุขเป็นกันเองไม่ต้องเกร็งเมื่ออยู่หรือที่เขานั้นเรียกว่าเป็นตัวของตัวเอง  หากว่าเราไปที่ไหนแล้วเราอึดอัด ไม่เคารพในตัวเราแล้วนั้นเราก็ไม่อยากไปที่นั่นอีก  คนเรานั้นมีความรู้สึกและเลือกได้เสมอ ทำไมเรานั้นต้องจมอยู่กับสิ่งที่บั่นทอนเรา  

     พอเดินออกมาจากโรงแรมพวกเราสวมใส่เสื้อค่อนข้างหนาและผ้าพันคอพันไว้ เพราะว่าอากาศที่นี่ค่อนข้างที่จะเย็นหน่อยในตอนกลางคืน เดินออกมาข้ามถนนจะเป็นบริเวณของร้านขายอาหาร ไม่ว่าจะไก่ย่าง หรืออาหารจีน ซาลาเปา รวมถึงมีปลาหมึกย่างก็มากับเขาด้วย แต่ว่าราคานั้นไม่น่าสนแพง เราจึงเดินต่อเพื่อที่จะหาอาหาร พอมาถึงร้านนี้ค่อนข้างที่จะโอเครหน่อยเหมือนเคเอฟซีบ้านเรา แต่ลองมาดูไก่เขาก่อนว่าจะอร่อยอย่างว่าไหม 

    ตอนที่เดินเข้าไปนั้นเขาก็ทักทายเป็นภาษาถิ่นเราก็พอเข้าใจตอบได้พอเขารู้ว่าเรานั้นไม่ใช่คนที่นี่เขาเลยเปลี่ยนเป็นภาษาจีนกลาง สั่งมารอไม่นาน ถาดอาหารมาถึงพอวางลง เราทั้งหมดมองหน้ากันว่านี่ทำไมห่อดีขนาดนี้ ทั้งที่เรานั้นไม่ได้สั่งไปทานที่บ้าน  ดีหน่อยว่าสแกนจ่ายในระบบ ลดราคา  พนักงานมาอีกรอบทีนี้นำถุงมือมาให้ทุกคน  แล้วบอกว่าให้ใส่ก่อนที่จะลงมือทาน  มองหน้าโอ้วสอนในวิธีกินด้วย 

     ตอนแรกก็ใส่ถุงมือนะพอใส่ไปสักพักดูไม่ถนัดเลย มันแน่นฉีกไก่ลำบากมาก ตอนที่กินนั้นเหมือนกับว่าพวกเรานั้นกำลังแทะขยะเสียงมันดังก็อกแก๊กในร้าน  หัวเราะกันใหญ่ไม่ได้สนใจอะไร  เรามาที่นี่ครั้งเดียวเอาให้เต็มที่  เพียงเวลาไม่ถึงสิบนาที ไก่และสิ่งของที่อยู่ตรงหน้านั้นหายไปทันที เหลือแต่ซองถุงกระดาษ   จานก็ไม่ให้เราเนอะ ให้เรายกถุงกินเลย ยังซอสอีกให้ไม่เยอะแบบไทย ในไทยนี่เอาถาดไปกดเลยอยากได้เท่าไหร่ เวลาที่กินเอาไก่ลงไปแช่ซอสยังได้เลย ไม่เป็นไรถือว่าเป็นประสบการณ์สนุกเฮฮาดี

    ไก่ของที่นี่นั้นกรอบแต่ว่าแข็งกว่าที่ไทย หรือว่าเพราะว่าอากาศที่มันเย็นกว่าไหม หากเป็นที่ไทยเวลาที่เรากินตอนร้อนๆ นั้นจะกรอบนอกนุ่มในมากผสมพริกไทยด้วยในไก่ แต่ที่นี่ไม่เห็นค่อนข้างที่จะรสชาติจืดกว่า และซอสก็อร่อยเหมือนน้ำพริกทางเรา 

      แต่สุดท้ายก็ต้องกลับมาทานซาลาเปาที่ทางโรงแรมนั้นให้เราเป็นอาหารว่าง มีนมสดทานด้วย จริงแล้วสามารถที่จะเลือกทานฟรีได้เลย เราอยากทานอะไร  ชิ้นที่อยู่ด้านหน้าคืออร่อยมาก เนื้อนุ่มไส้วนิลา  ก้อนสองก้อนกินไปเลย เวลาที่เรานั้นมาเที่ยวเราจะไม่อดอาหารหรือว่าลดน้ำหนักไม่อย่างนั้นจะทำให้เรานั้นไม่มีความสุขเพราะว่ากลัวนั่นนี่ กินไม่ได้กลัวอ้วน  กินเข้าไปเลยครั้งเดียวลองดู

      หลังจากนั้นพออิ่มท้องพวกเรานั้นก็กลับไปที่ห้องพัก เมื่อร่างกายอิ่มเราก็จะนอนหลับสบายแล้ว ห้องนอนที่นี่แอร์เย็นฉ่ำ นอนหลับสบายเช้าเร็วมาก   ก่อนที่จะลงมาอย่างลืมในเรื่องของข้าวของเก็บให้หมดหากว่าลืมนั้นกว่าทางโรงแรมจะจัดส่งให้ต้องใช้เวลานาน หากว่าลืมก็ทิ้งไปเลย แต่ว่าเรานั้นไม่ค่อยนำอะไรออกมาแล้วไม่เก็บใช้แล้วเก็บเข้าที่เดิมตลอด