สวยหล่อในแบบธรรมชาติที่เป็นมิตร อินเดีย

ความสวยงามที่ไม่ต้องปรุงแต่ง  สีสันของแต่งแต้มในเรือนกาย 

เครื่องประดับไม่หลากหลาย แต่แววตามากมายด้วยความคิด

      สิ่งที่เป็นธรรมชาตินั้นงดงามเสมอ เหมือนเราไม่ต้องไปบังคับอะไร มองดูแล้วสบายตา  วันนี้เราเก็บภาพในตลาดเดินดูอะไรเรื่อยไป ถ่ายภาพไปตามประสาเรา อยากถ่ายตรงไหนก็ถ่าย ชอบอะไรก็หันกล้องไป แต่ทุกครั้งที่ถ่ายจะมีนายแบบนางแบบติดมาเสมอ 

  อย่างภาพแรก น่าจะเป็นภาพเดียวในตลาดที่เดินไปพบหญิงวัยกลางคน น่าจะประมาณห้าสิบต้นๆ มาเดินตลาด เท่าที่เดินมาตั้งแต่แรกนั้นยังไม่เจอหญิงเลย  คุณพี่เดินมาบนหัวนั้นมีของอะไรสักอย่างน่าจะเป็นอาหารหรือข้าว หรือมันบดไม่ได้ขอดู แต่คิดว่าหนักเดินมาสบตาเรา  จ้องเลยไม่หลบสายตาด้วย  สวยจ้าเรายิ้มให้แล้วก็เดินต่อ ในตลาดไม่มีใครสนใจใครเดินไปแต่คุณพี่สนใจเรา เพราะว่าคงสีผิวแปลกๆ เข้ามา

     สวยมาก สาวสวยในแบบอินเดียเลย นัยตาคมขำ ผิวของคนที่นี่ประมาณนี้ คนนี้ลูกพ่อค้า ที่อยู่ในบ้าน ออกมานั่งหน้าบ้านน้องเขาบอกว่าปกติแล้วจะต้องไปโรงเรียนแต่ตอนนี้ยังไม่ถึงเวลา เดี๋ยวไปแล้ว แต่สวยมาก ไม่มีการแต่งหน้า คนที่นี่ไม่ค่อยเห็นใครทาแป้ง และน้ำหอมเท่าไหร่ หรือว่าเราเดินมามีแต่ชาย  ไม่มีกลิ่นิแป้งหรือน้ำหอม สวยมากน้องสวยหุ่นดี แต่งกายแบบคนสมัยใหม่ แต่เมื่อออกจากบ้านจะต้องนำผ้าสาหรีมาคลุมก่อนออกไปด้านนอก   แล้วไปได้เลย น้ำหน่ะหรือว่างค่อยอาบนานอยู่ แบบนี้ก็ได้ อากาศหนาวเนาะ

      นี่ไม่ใช่นายแบบนะแล้วไม่ได้ถ่ายรูปอะไรเพียงเขายืนรอขนมด้านหน้า เห็นวีดีโอเลยเก๊กใส่เลย คงจะว่าหล่อในตลาดแล้ว หล่อเข้มใส่กางเกงยืนส์เริ่มเหมือนบ้านเราแล้ว เขาชอบถ่ายภาพมากเดินตามเรามาด้วย  หุ่นของคนที่นี่จะไม่ค่อยมีตัวหนา น้ำหนักเยอะ อาจจะเป็นเพราะอาหารส่วนหนึ่งที่เครื่องเทศในการเผาผลาญดี หรือว่าคนที่นี่ชอบออกกำลังกายโดยการเดิน ไม่ค่อยเห็นคนที่นี่ทานข้าวกันเลย หรือเขาจะกินแบบรวดเร็วขนมสักชิ้นข้าวปั้นสักก้อนพอนะ

   นี่เลยหน้าตาบาบู พอเราบอกว่าขอถ่ายภาพหน่อยจัดให้ บอกว่าถ่ายแล้วยังบอกว่าถ่ายได้อีกยังไม่ได้ยิ้มเลย ความเป็นมิตรความน่ารักของคนที่นี่ ดูแล้วอบอุ่นทั้งที่เรานั้นไม่ได้รู้จักกันมาก่อน หรือว่าเป็นวิถีของพ่อค้า เดินเลาะไปยิ้มไป

     เราเองก็แต่งกายเหมือนคนสมัยใหม่วัยรุ่นที่นี่เหมือนกันเสื้อยืด กางเกงยีนส์ และใส่หมวกเพราะว่าที่นี่ฝุ่นเยอะสระผมบ่อยนั้นไม่ดี อากาศเย็น

   การแต่งกายชายนั้นไม่ค่อยเจอเสื้อยืดจะเป็นชุดทำงานถือว่าแต่งตัวดี ตลาดพ่อค้า ที่ไม่ว่าจะเข้าในร้านไหนเดินไปตรงไหนชายจะประจำร้าน  บริเวณนี้คือชนบทแต่ไม่ได้มีคนเยอะมากนัก ต่างคนต่างทำหน้าที่ของตน ขยะนั้นมีบ้างแต่ก็จะมีการกวาดกองไว้ ถนนลาดยางการเดินทางสะดวกสบายหหากว่าจะไปตลาดนี้ 

    ในการเดินตลาดหรือเดินเลาะรอบหมู่บ้านของอินเดียนั้น ไม่แนะนำในการหอบของหอบกระเป๋าใบใหญ่ มีสิ่งของไม่กี่ชิ้นพอเพราะว่าในการเดินนั้นค่อนข้างที่จะต้องเดินเบียดกันกับคนที่นี่ หากว่ามีกระเป๋าใหญ่ หนักจะยุ่งยากพะรุงพะรัง หรืออาจจะหายได้ ต้องระวังเพราะว่าเราไม่ใช่คนที่นี่แต่ทำตัวกลมกลืนมาก

  รู้สึกว่ามีสายตาจับจ้องเรานั้นตลอดเวลา อยู่ในสายตาตลอดเลย เป็นเรื่องปกติ ที่นี่ไม่ค่อยมีขอทานแล้วแทบจะไม่เจอ เจริญมากขึ้นในส่วนของความรู้สึกในการเดินตลาดนั้นเดินคนเดียวแต่ว่ามีมิตรร่วมทาง ไม่ได้ไปคุยกับใครนะ แต่เขามองเราและจ้องจนเรานั้นเดินผ่านไปอย่างน่าสงสัย ไม่จ้องตาไม่พาที มาอินเดียท่องไว้เลย  ดูแล้วเขาก็จะซุบซิบกัน