ศิลปะสองข้างทางในอินเดีย สร้างกี่ปีก็ยังไม่เสร็จ

นั่งรถเข้าเมืองในอินเดีย  ผ่านสองข้างทางที่หลากหลาย

บ้านเรือนสองข้างทางที่เรียงราย  ศิลปะที่หลากหลายกลายเป็นความงาม

         การเดินทางในอินเดียหลังจากที่ออกจากสนามบิน มองสองข้างทางนอกหน้าต่างรถบาส นอกจากการจราจรที่มีการขับกันอย่างกระชั้นชิดเรียกได้ว่าแซงกันในระยะห่างเพียงหนึ่งนิ้ว ถือว่าเก่งมากในการขับรถ  ในอินเดียนั้นหากว่าเราเดินทางไปในเมืองจะไม่ค่อยเจอในเรื่องของอุบัติเหตุบ่อยนัก เพราะว่ารถในเมืองขับไม่ค่อยเร็ว และหากว่ามีอุบัติเหตุจะมีเพียงเล็กน้อยเท่านั้น ตกลงกันระหว่างสองฝ่ายตำรวจไม่ยุ่งด้วย ไม่นานหลังจากที่เคลียร์กันเข้าใจแล้วก็แยกกันไป

    บ้านเรือนที่นี่นั้นหากว่าเรามองดูในแต่ละเส้นทางนั้นจะเป็นบ้านที่สร้างด้วยอิฐจำนวนมาก และสร้างเป็นบ้านสองชั้นบ้าง ตึกสามชั้นแต่มีขนาดที่ไม่ค่อยที่จะกว้างมากนัก ที่ในบ้านแต่ละหลังนั้นมีขนาดพื้นที่ไม่กว้าง 

    แต่การสร้างบ้านที่อินเดียของชาวบ้านในทุกหลังนั้นจะไม่สร้างให้เสร็จ เพราะหากสร้างเสร็จสิ้นแล้วนั้นจะทำให้ทางรัฐบาลนั้นเรียกเก็บภาษี แบบนี้จึงไม่มีการสร้างเสร็จ ทำเหมือนว่ารออะไรสักอย่าง ทำตรงนั้นตรงนี้เสริมไปเรื่อยๆ  จะไม่ค่อยเจอบ้านที่มีการฉาบปูนมากเท่าไหร่นัก  ศิลปะของอิฐสีแดง

       ภายในบ้านก็เช่นกัน ก็ยังไม่มีการปูพื้นหรือเทซีเมนต์  ปล่อยไว้โล่งเลย แต่ทำความสะอาดเป็นประจำจนทำให้มองดูว่าสะอาด การอยู่กับดินนั้นสะอาดมาก  คนอินเดียบอกว่าหากว่าเราปูพื้นนั้นจะทำให้มันร้อน แต่การนอนกับดินนั้นเย็นสบายมากกว่า 

       แต่บางคนนั้นบอกกับเราว่าไม่ใช่เพราะว่าอะไรหรอก เพราะความไม่พร้อมในเรื่องของปัจจัยภายนอก หรือว่าเลิกล้มความตั้งใจไปก่อน มากกว่านั้นคือไม่อยากที่จะทำต่อแล้ว 

   มีบ้านหลังหนึ่งใหญ่มาก เมื่อมีการสร้างแล้ว ทำให้เจ้าของนั้นแจ้งว่ามีการสร้างที่ผิดแผน  จึงได้หยุดการสร้าง เราจึงเห็นในแต่ละบ้านแม้แต่ร้านอาหารที่มีการสร้างที่ไม่มีการสร้างต่อ 

           หากว่าเรามองบ้านหลังนี้้จะเห็นถึงความหนาของก้อนอิฐในบ้าน ยากต่อการรื้อถอนเพราะว่าการจ่ายเงินในการทุบกับการสร้างใหม่นั้นมีรายจ่ายมากกว่า  จึงไม่ทำการทุบดีกว่า ลักษณะของบ้านนั้นมีความหนาไม่ว่าจะกำแพงหรือพื้นนั้นค่อนข้างที่จะหนา 

     หากว่าเรานั้นนั่งรถดูนั้นหากว่าเรานั้นไม่ได้เดินเข้ามาดูใกล้นั้นจะยังไม่รู้ว่าความหนาของอิฐนั้นมีขนาดไหน   แต่ในการเดินเล่นบริเวณนั้นเราอยากที่จะนั่งพักตรงไหนนั่งได้เลยแต่ว่าจะต้องดูด้วยในเรื่องของความสะอาด 

    มีครั้งหนึ่งในการเดินทางในอินเดีย เมื่อถึงสถานที่ในการที่จะเดินเข้าประตู พอลงไปอยู่ด้านหน้าเลยได่ลงคนแรกแต่พอลงไป  พอหลงก้าวแรกเท่านั้นรู้สึกลื่นนิด แต่เมื่อมองดูคือใต้รองเท้าได้เหยียบระเบิดกองใหญ่มาก และลื่นด้วย หลังจากนั้นตัดสินใจที่จะไม่เอาแล้วรองเท้าเพราะว่าติดเท้าทั้งสองข้างเลย หากว่าเราจะล้างนั้นไม่สามารถที่จะล้างได้เพราะว่าค่อนข้างมีความจำกัดในเรื่องของน้ำ  จึงต้องลาจากเลยกับรองเท้าไปซื้อใหม่ข้างหน้า ดีหน่อยราคาของรองเท้าไม่ค่อยเสียดายหน่อย หลังจากนั้นไม่เคยลงจากรถคนแรกเลย ให้คนอื่นลงไปก่อน คนลงคนแรกก็เจอกองระเบิดเหมือนกัน วันนั้นในการเที่ยวอินเดียต้องสละรองเท้าสามคน

   ไปเที่ยวที่อินเดียนั้นหูตาจะต้องไว และต้องคาดเดาในการเดินไปด้านหน้าด้วยว่าเรานั้นจะเจอในสิ่งที่ดีงามของเขาหรือไม่ หากใครที่ไปอินเดียแล้วยังไม่ได้เจอสิ่งนี้ถือว่ายังมาไม่ถึง