พระพุทธรูปแกะสลัก สวยงามที่สุดทำจากไม้หนึ่งท่อนใช้เวลานาน 3 ปี

งดงามในท่าไสยยาสน์  อิริยาบถบรรทมตะแคงขวา  ครั้นเมื่อคราวจะปรินิพพาน 

หลับพระเนตรพระเศียรหนุนพระเขนย  พระหัตถ์ซ้ายทอดทายไปตามพระวรกายเบื้องซ้าย  

ส่วนในพระหัตถ์ขวานั้นหงายวางอยู่ที่พื้นพระวรกาย  

พระบาทซ้ายทับพระบาทขวาในลักษณะตั้งซ้อนกัน

        หากเรานั้นได้ศึกษาในประวัติของพระพุทธเจ้า ในเหตุการณ์ก่อนที่จะมีเหตุให้ปรินิพพานนั้น  ในเรื่องราวที่ได้อ่านและดูมานั้นมีการพูดถึงอาหารมื้อสุดท้าย ที่ทำให้พระพุทธเจ้านั้นต้องถึงแก่ปรินิพพาน เพราะอาหารที่มีสิ่งที่ดีหลายอย่างรวมอยู่ด้วยกันมากเกินไป เลยทำให้อาหารนั้นกลายเป็นสิ่งที่มนุษย์นั้นไม่สามารถที่จะรองรับได้

     ครั้งแรกที่ได้เห็นพระพุทธรูปองค์นี้ ตอนแรกเรานั่งมองอยู่ตั้งนานเพราะว่าเนื้อสวยมาก ตอนแรกคิดว่าน่าจะทำจากอิฐแดงที่ทำให้เหมือนลายไม้ แต่พอเรานั้นเดินเข้าไปใกล้  สิ่งนี้คือสิ่งที่วิเศษมากเพราะว่าเป็นพระพุทธรูปที่แกะสลักทั้งหมดตั้งแต่ฐานในการรองไปจนถึงพระบาทนั้น เกิดจากการแกะสลักของช่างชาวพม่าที่เป็นอันดับหนึ่งเลย แกะออกมาคาดว่าใช้เวลานานมากกว่าสามปีกว่าจะเสร็จ ส่วนมูลค่านั้นไม่สามารถประมาณได้ เพราะว่าแพงขนาดไหนก็ไม่ขาย 

    หากว่าเรานั้นเข้าไปดูใกล้ในส่วนขิงใบหน้านั้นจะเนียนมาก มีลายของไม้ปรากฏอยู่พองาม ขมวดบนหัวนั้นมีความละเอียดมากในการที่จะแกะแต่ละขมวด ขนาดเรานั้นวาดยังลำบาก ไม่ว่าจะเป็นลายของจีวร ลงไปถึงเท้าทุกอย่างละเอียดและลงตัวมาก รอบข้างนั้นมีความเหมือนในองค์จริง มีพระอานนท์นั่งร้องไห้ ด้านข้างเก็บรายละเอียดได้ดี

     ดูด้านหน้านั้นเราอาจจะเห็นไม่ค่อยชัด ด้านหลังนั้นยิ่งดว่า เราดูลายไม้นั้นสวย ในการแกะในส่วนของพระบาทนั้นมีลวดลายเหมือนไม่มีที่ติ  มีการทับซ้อนกัน ในส่วนของด้านหลังยิ่งละเอียด ตอนที่นั่งฟังการเล่าของคนที่รู้ว่ามาจากไหนนั้นเวลาที่เรามองนั้นตื้นตันมาก คนคนหนึ่งที่ใช้เวลามากกว่าหนึ่งปีในการสร้างสรรค์ผลงาน และอาจจะต้องมาดูเก็บรายละเอียดในสถานที่จริงถึงทำออกมาได้งดงามขนาดนี้ 

    นั่งอยู่ตรงนี้นานมากในการตั้งขบวน  สิ่งที่เห็นอยู่ตรงหน้าสามารถที่จะตอบโจทย์ทุกอย่างได้ ที่สุดของที่สุดมารวมกันอยู่ในที่แห่งนี้ พร้อมที่จะย้อนไปเมื่อสมัยพุุทธกาล สมัยนั้นคนจะตัวใหญ่มากเพราะว่าเห็นจากรอยเท้า หากว่าเรานั้นเกิดในสมัยนั้นแสดงว่าเรานั้นต้องฉลาดเหมือนกันฟังธรรมเพียงไม่กี่ประโยคสามารถที่จะตัสรุ้ หรือบรรลุเป็นพระอรหันต์ได้ 

    การเดินทางของเรานั้นมาถึงตอนนี้เราสามารถที่จะรับรู้ได้ทั้งหมดขบวนหลายอย่างที่จะเริ่มนั้นแสดงถึงความยิ่งใหญ่ แต่ก็ยังมีอีกมุมหนึ่งคือการสูญเสียและนำความโศกเศร้าให้กับชาวเมือง สถานที่ปรินิพพานคือที่สิ้นสุดแล้วสละทุกอย่างแล้ว ไม่มีเราแล้วเราจะอยู่ในหัวใจของชาวพุทธทุกคน ผู้ใดปฏิบัติผู้นั้นจึงจะเห็นเรา

   เหตุการณ์อดีตมีการจำลองเกิดขึ้นเหมือนกันทั้งหมดในตอนนั้นสำหรับเราที่เดินทางตามรอยพระศาสดามาทั้งหมดสามครั้งไปในทุกที่ไม่ว่าจะในทุกเมือง ตั้งแต่ประสูติ ตรัสรู้ ก่อนตรัสรู้ ประกาศศาสนาจนถึงคราของการปรินิพพาน เชื่อว่าการอยู่ของพระพุทธเจ้าจริง  มีบ้านนางสุชาดา  บ้านองคุลีมาร  สถานที่ลอยถาด  ทุกที่เราไปมาหมดและมีสถานที่ระบุไว้ชัดเจน ยิ่งทำให้ซาบซึ้ง สิ่งที่มีอยู่วันหนึ่งมามันย่อมไม่มีเป็นเรื่องธรรมดา 

    ความสุขบางอย่างที่น่าจดจำไม่ใช่สถานที่ที่เราไปแล้วสนุกแต่มันคือสถานที่ที่เราไปแล้วได้เรียนรู้ได้ความรู้มากกว่าที่มีค่าที่สุด