“ร่อนหาของในคลอง” อาชีพสุดแปลกในอดีต ที่ชาวต่างชาติยังต้องขมวดคิ้วงง!

“ร่อนหาของในคลอง” อาชีพสุดแปลกในอดีต ที่ชาวต่างชาติยังต้องขมวดคิ้วงง! เมื่อของมีค่าถูกตามหาในน้ำขุ่นคลองผดุงฯ

ในยุคที่กรุงเทพฯ ยังมีการสัญจรทางน้ำเป็นหลัก “คลอง” ไม่ใช่แค่เส้นทางสัญจร แต่ยังเป็นเวทีทำมาหากินของผู้คนหลายอาชีพ หนึ่งในนั้นคือ “อาชีพร่อนหาของมีค่าในคลอง” อาชีพที่หลายคนไม่เคยรู้ว่ามีอยู่จริง และอาจฟังดูแปลกประหลาดเสียจนชาวต่างชาติเห็นแล้วยังต้องงุนงง

ย้อนกลับไปราว 30-40 ปีก่อน ใครที่เคยเดินผ่านคลองผดุงกรุงเกษม โดยเฉพาะบริเวณหลังวัดมกุฏกษัตริยาราม อาจเคยเห็นชายสูงวัยคนหนึ่ง นั่งอยู่ริมตลิ่ง มีเพียงกาละมังใบใหญ่เป็นเพื่อนคู่กาย จุ่มมันลงในน้ำที่ขุ่นมัว แล้วค่อย ๆ ร่อนดูสิ่งที่ติดมาจากก้นคลอง

อาชีพนี้ดูไปแล้วอาจไม่ใช่งานหนัก เพราะไม่ต้องยกของแบกหาม แต่ก็ไม่ได้สบาย เพราะต้องแช่อยู่ในน้ำที่ไม่ได้สะอาดนักเป็นเวลาหลายชั่วโมงต่อวัน โดยหวังว่าโชคจะเข้าข้าง สะกิดเอาเศษเหรียญทอง เครื่องประดับ หรือเหรียญเก่าหายากขึ้นมาบ้าง

ผู้เขียนเองเคยได้พูดคุยกับ “อาเฮีย” ผู้หนึ่งซึ่งเป็นคนร่อนของในคลองมานานหลายปี อาเฮียบอกเล่าว่า ครั้งหนึ่งเคยเจอ “เหลดข้อมือทองสองสลึง” แถมยังเคยเจอเหรียญเก่าที่นักสะสมตามหากันอีกด้วย

สมัยก่อน ผู้คนสัญจรทางเรือมากมาย ของมีค่าก็ตกหล่นง่าย ไม่ว่าจะเป็นตอนจอดเรือขึ้นลงฝั่ง หรือแม้แต่ตอนสาว ๆ ลงอาบน้ำที่ท่าน้ำริมคลอง ก็อาจมีแหวน สร้อย หรือเข็มกลัดหลุดตกโดยไม่รู้ตัว

วันนี้ คลองยังอยู่ แต่ผู้คนร่อนหาของไม่มีให้เห็นอีกแล้ว อาชีพแปลกนี้ได้กลายเป็นเพียงความทรงจำ ที่หลงเหลือไว้ในคำบอกเล่าและภาพในความทรงจำของผู้คนเพียงไม่กี่คน

แค่คิดว่าครั้งหนึ่ง ยังมีคนขุดความหวังจากโคลนคลองกลางกรุง ก็ทำให้เรามอง "น้ำขุ่น" เหล่านั้น ด้วยสายตาใหม่ — เต็มไปด้วยเรื่องราวแห่งชีวิตในอดีตที่ค่อย ๆ ถูกกลืนหายไปพร้อมกาลเวลา...