"ผีปอบ รศ.111" ปอบเมืองลับแล!!! ปอบตัวแรกของไทย

เรื่องราวของความเชื่อเรื่อง  "ปอบ"  โดยเริ่มต้นจาก  ปอบตัวแรกของประเทศไทย  ที่ถูกบันทึกในหนังสือวชิรญาณวิเศษเมื่อปี  พ.ศ. 2435 คือเรื่องของ  "ตาพวง"  ชายต่างถิ่นที่ถูกกล่าวหาว่าเป็นปอบในจังหวัดอุตรดิตถ์  ซึ่งนำไปสู่การขับไล่และเผากระท่อมของเขา  แม้ข้อเท็จจริงยังไม่ชัดเจนนักว่าตาพวงเป็นปอบจริงหรือไม่

กำเนิดและประเภทของปอบ

• กำเนิดปอบ  เชื่อว่าปอบเกิดจากผู้ที่เรียนไสยศาสตร์และมนต์ดำ (เดรัจฉานวิชา) แต่ละเมิดข้อห้าม (ขลำ/ผิดครู) ทำให้วิญญาณบรมครูลงโทษให้เป็นปอบ หรือเกิดจากการใช้ไสยศาสตร์ทำร้ายผู้อื่นอย่างหนักจนอาถรรพ์ย้อนกลับเข้าตัว

ประเภทของปอบ

               -  ปอบธรรมดา  -  ผีปอบสิงสู่ในร่างคน  เมื่อคนตาย  ผีปอบก็สลายไป

               -  ปอบเชื้อ  -  ลูกหลานต้องสืบทอดการเป็นปอบต่อจากพ่อแม่  (อาจเป็นการสืบทอดทางพันธุกรรม)

               -  ปอบแลกหน้า  -  ผีปอบเจ้าเล่ห์ ชอบโยนความผิดให้ผู้อื่นเมื่อถูกถามว่าใครเลี้ยง

               -  ปอบกักกึก  -  ผีปอบที่เงียบ ไม่พูด จนกว่าหมอผีจะมาขับไล่จึงจะยอมบอกความจริง

• อาการและพฤติกรรมของปอบเข้าสิง  -  แสดงอาการก้าวร้าว ดุร้าย นอนซม หรือร่ำไห้รำพัน มักจะเรียกหาอาหารดิบ เช่น ตับหมู ตับไก่ และกินจุมากกว่าปกติ

• ความเชื่อเกี่ยวกับปอบในปัจจุบัน  -  ปอบส่วนใหญ่ที่พบเชื่อว่าเป็นวิญญาณของคนเรียนวิชาปอบที่ตายไปแล้ว และยังยึดติดกับการกินของดิบ ๆ สามารถเข้าสิงคนเพื่อหาของกิน ปอบเหล่านี้จะออกง่ายหากมีการแผ่ส่วนบุญให้ แต่หากเป็นปอบวิชา หรือปอบเจ้ากรรมนายเวรจะไล่ยากกว่า และเชื่อว่าเป็นผีสายยักษ์ที่อยู่ในสายปกครองของท้าวเวสสุวรรณ ซึ่งจะเข้าสิงร่างมนุษย์ที่มีวิบากกรรมจากการนับถือผี หรือกรรมปาณาติบาต

หลวงปู่เทพโลกอุดร  พระอริยสงฆ์ลี้ลับ

• ความเป็นมา  -  เป็นความลึกลับในวงการสงฆ์ มีการกล่าวขานถึงท่านมานาน  เชื่อว่าเป็นพระสงฆ์ผู้ทรงอภิญญา  มีความเป็นอมตะ ไม่ตาย อาจเป็นพระอรหันต์ตั้งแต่ครั้งพุทธกาล

• ลักษณะ  -  เหมือนคนโบราณ  ผิวพรรณผ่องใส  สง่างาม  ดูหนุ่มแน่น  แต่มีผมหงอกขาวโพลน และมีเท้าใหญ่กว่าคนปกติ

• ที่พำนัก  -  มักอยู่ในป่าลึกที่เงียบสงบ  และอยู่ในทุกภพทุกภูมิที่ท่านต้องการไป ผู้ที่จะพบท่านได้ต้องปฏิบัติธรรมและมีญาณบารมีสูงพอ

• การปรากฏตัวและอภินิหาร  -  มีเรื่องเล่าการปรากฏตัวและแสดงฤทธิ์ให้ประจักษ์ที่วัดโนนชาติ จังหวัดสกลนคร เช่น ปรากฏกายอย่างกะทันหัน ทำให้กุฏิสั่นสะเทือน  เจิมรถด้วยอักขระหอมนานเป็นเดือน  เป่าน้ำมนต์ทำให้น้ำกระเด็น และมะพร้าวน้ำหอมแห้งไปทั้งกล่อง รวมถึงการหายตัวกลับขึ้นไปบนอากาศ

• คำบอกเล่าของหลวงตามหาบัว  -  หลวงตามหาบัวได้เล่าประสบการณ์เกี่ยวกับหญิงสาวคนหนึ่งที่สารภาพว่าเป็นปอบ ซึ่งเกิดจากการไปสัก "ว่านกระจาย" ที่กระหม่อม ทำให้คงกระพัน แต่เมื่อผิดข้อห้ามบางประการ เช่น การกินของดิบ จะทำให้กลายเป็นปอบ เธอยังเล่าว่าปอบจะออกจากร่างไปหากิน แล้วกลับมาเข้าร่างเดิม เมื่อหิวจะกระวนกระวาย เมื่ออิ่มจะง่วงนอน หมอเจริญซึ่งเป็นนักเรียนแพทย์ก็เชื่อเรื่องปอบจริงหลังจากได้ฟังคำสารภาพและเห็นลายสักว่านบนกระหม่อมของหญิงสาว

ลุงดำ จอมอาคม   เรื่องราวการต่อสู้และการสอนใจ

• ลุงดำ  ผู้มีวิชาอาคมและเมตตา ช่วยเหลือผู้คน แต่สุดท้ายเสียทีให้กับพระเขมรที่ใช้วิชา "เรียกธาตุ" ทำร้าย

• คำสอนสุดท้าย  ก่อนสิ้นลม  ลุงดำสอนลูกหลานและผู้ที่อยู่รอบข้างว่า  "คนเราทำดีจงทำต่อไปอย่าได้ท้อ ตราบใดความชั่วยังมีอยู่ในใจคนเราต้องหมั่นเติมหมั่นสร้างความดีเข้าสู้ และต้องสู้ด้วยความชั่วไปตลอดชีวิต" ท่านเน้นว่าการทำดีไม่ควรถามหาผลตอบแทน ควรทำด้วยใจที่อยากช่วยผู้อื่น และไม่กลัวความชั่ว  ไม่กลัวความตาย

• การจัดการพระเขมร   หลังจากลุงดำเสียชีวิต พระผู้ใหญ่ได้ตาม หลวงปู่เฮี้ยง วัดอรัญญิกาวาส (วัดป่า) จ.ชลบุรี มาช่วยจัดการพระเขมร หลวงปู่เฮี้ยงซึ่งเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงด้านเมตตาและวิทยาคม (โดยเฉพาะการวางภูมิสถานที่ตามตำราสมเด็จโต) สามารถสะกดอาการอาละวาดของพระเขมรได้เมื่อเข้ามาในกุฏิของท่าน

• การถอดอาคม: หลวงปู่เฮี้ยงอบรมพระเขมรให้ยอมสึก และทำน้ำมนต์ถอนวิชาอาคมให้ เพื่อไม่ให้ไปทำร้ายใครได้อีก ส่วนปอบที่แฝงอยู่ในกายพระเขมรนั้น หลวงปู่เฮี้ยงกล่าวว่าหากไล่ออกไป ร่างกายจะป่วยถึงตาย จึงปล่อยให้เป็นกรรมของเขา

เรื่องราวทั้งหมดนี้เป็นความเชื่อและตำนานที่เล่าขานกันมา ควรสรุปด้วยการใช้วิจารณญาณในการรับฟังและนำหลักธรรมคำสอนเรื่องการทำความดีไปปรับใช้ในชีวิต